وبلاگ بی بی سی فارسی

گزارش تلویزیونی از ایران به سبک رگی عمر

اميد فراستی 17/02/2007, 10:44 AM

bbc.jpgنوشته ای از ا.ح
چند شب پیش کانال چهارم تلویزیون بی بی سی، گزارش مستندی از راگی عمر، گزارشگر مشهور (و سابق) بی بی سی از ایران پخش کرد که تا آنجا که خبرش را دارم خیلی از کارکنان بخش فارسی پای آن نشستند : درون ایران

از همان ابتدای این مستند گزارشی، چیزی که فکر من را به خود مشغول کرده بود، آن بود که رگی عمر چه چیز ناگفته ای را می خواهد در باره ایران بگوید و چگونه داستانش را روایت خواهد کرد.

مستند ها یا گزارش هایی که در باره ایران در این سالها از تلویزیون های جهان پخش شده است، تقریبا کمتر جای خلاقیت، نو آوری و یا گفتن حرف های تازه را باز می گذارد، هر چند که هنوز برای بسیاری از مخاطبانی که چیزی از ایران نمی دانند و مثل همسایه های هنرمند سوئیسی ما فکر می کنند توی خیابان های تهران مردم سوار شتر می شوند، باز هم ایران سرزمین ناشناخته ای به شمار می رود.

اما برای ایرانیان ( یا حداقل بسیاری از آنها که پیوند خود را با ایران حفظ کرده اند) و برخی دیگر از مردم غرب که رخدادهای خاورمیانه را تعقیب می کنند، شاید در نگاه نخست به نظر می رسد که مستند راگی عمر چندان حرفی برای گفتن نداشت، نه مانند فیلم های زیرزمینی یا افشاء گرانه ای مثل فحشا در پشت حجاب، ساخته ناهید پرسون به عمق پنهان ( یا شاید دیگر آشکار) جامعه رفته بود و به موضوعاتی تابو مانند فحشا پرداخته بود و نه مانند فیلم مخفیانه جین کوکان ایران ممنوع به سرکوب های سیاسی.


راگی عمر، اما با آگاهی از این موضوع که در چارچوب یک مستند عینی گرای اجتماعی برای بی بی سی تا کجا می تواند به عمق بپردازد، از شیوه روایت مستقیم استفاده کرده بود.

ما با او در سفرش به تهران همراه می شویم که گزارش هایش را رو به دوربین ارائه می کند و نقشه شهر را برای عینیت بخشیدن هر چه بیشتر به روایتش پیش روی ما می گذارد.

او با اینکه مانند برخی دیگر از این گونه مستندها به پارتی های مخفی، محافل خصوصی یا حتی زندگی خصوصی مردم وارد نمی شود، در همان چند گفتگوی کوتاهی که با مردم کوچه و خیابان دارد به خوبی می تواند سیمایی واقع گرا از دوگانگی در فرهنگ و لاجرم اجتماع ارائه کند.

چهره ای که شیفیته فرهنگ غربی است و چهره ای که ناچار به پایبندی به قواعد رسمی است، او در تمام این سفر/ گزارش که به گونه ای طنز آمیز شبیه فیلم های جاده ای از آب در می آید همه آن چیزهایی که از جامعه ایران می داند را رو می کند: دوگانگی، مهمان نوازی، تعارف، غریب نوازی، مرد سالاری و زن سالاری، زندگی خانواده های متوسط، فقر، زنان موفق، ترافیک، مدرنیسم، سنت، سانسور، خود سانسوری، مذهب، تضاد با ارزشهای حاکم، تضاد طبقاتی و...

بنا براین راگی برای بیننده غربی که کمتر در باره ایران چیزی شنیده به راحتی بدون اینکه ریسک ورود به لایه های زیرین و یا زمینه های سیاسی پیچیده تری را به خود بدهد، نمایی از تهران و ایران ارائه می کند.

راگی عمر از همان ابتدا بهانه ای هم برای این پرسه زدنهایش در شهر برای خود دست وپا می کند: نوشتن مقاله ای در باره ایران در مجله جوان گرای چلچراغ.

و در پایان پس از همراهی با آدمهای مختلف از ورزشکار زورخانه و راننده تاکسی گرفته تا روزنامه نگار و فعال اجتماعی، سرنوشت آنها را پس از چند ماه نیز از طریق چند تصویر برای مخاطب باز می گوید.

از این نظر این مستند به نظر من کاری موفق در چارچوب های بی بی سی به نظر می رسد که در عین روایت خطی، ساده و صمیمی هم هست که این آخری به ویژگی خود راگی بازمی گردد که ورود به جامعه ایرانی را برای وی بسیار آسان تر می کند.

راگی عمر پس از بازگشتش از تهران، همین چند ماه پیش به شبکه انگلیسی الجزیره پیوست و در اولین روز پخش برنامه های این شبکه گزارشی از او پخش شد، به نظرم انتخاب راگی به عنوان گزارشگر الجزیره در تهران بهترین انتخاب ممکن بوده است.

پی نوشت نه چندان با ربط: مستند راگی عمر نه تنها من و همسرم را پای تلویزیون نشاند بلکه در اواخر شب، توجه پسر 20 ماهه ما را هم جلب کرد و برای اولین بار یک مستند یک ساعته تلویزیونی را تمام و کمال دید که البته همراه با توضیحات نوستالژیک ما برای او هم بود: مثلا این دوست مامی بود،... این همکار ددی بود،... اینجا نزدیک روزنامه ددی بود که بستنش،... اینجا میدون هفت تیره که نزدیک دفتر مجله مون بود،... این... و او هم گاهی که این آدمها را باز می دید ذوق زده می گفت: ئه... دوست مامی!

Balatarin technorati google icerocket | بی بی سی مسئول محتوای وبسايت های ديگر نيست

اظهارنظرها  ارسال اظهار نظر

ارسال اظهار نظر

نام و نشانی ايميل ضروری است

اظهارنظرها پس از تاييد شدن توسط نويسنده وبلاگ در صفحه درج خواهد شد. اظهار نظرها ممکن است ويرايش شود.

ضروری است
ضروری است (نشان داده نمی شود)
  نشانی ايميل شما تنها در اختيار بی بی سی است. ممکن است در مورد مطالبی که در اين ايميل مطرح شده، با شما تماس بگيريم. برای کسب اطلاعات بيشتر در اين زمينه، سياست بی بی سی درباره اطلاعات شخصی افراد را بخوانيد
    

بی بی سی مسئول محتوای وبسايت های ديگر نيست