BBCTurkish.com
  • Yardım
  • Sadece metin
 
NEWS
 
SPORT
 
WEATHER
 
 
Son güncelleme: 17 Mart, 2008 - TSİ 13:03
 
Bu sayfayı arkadaşıma gönder   Yazıcı için
Fransa'da yerli seçim
 

 
 
Fransa kendine has bir ülke. Ne kadar reform yapılsa da, ne kadar siyasetin sosyolojisi değişse de, eski refleksler bir yolunu bulup geri geliyorlar.

Nikola Sarkozy
Sarkozy seçimlerdeki kötü sonuçlar ardından çark etti

Belediye ve kanton seçimleri de eski bir havayı hatırlattı.

Bir kaç ufak tefek rol değişiklikleri de yok değil elbette, ama Fransa, yine Fransa gibi oy kullandı.

Birinci değişiklik elbette Cumhurbaşkanı’nın kişiliğinden kaynaklanıyor.

Nicolas Sarkozy, François Mitterrand tarafından başlatılan bir “Cumhuriyetçi Monarşi” geleneği çerçevesinde, ama bunun alanını daha da genişleterek, yerel seçimlerde taraf olacağını, partisi UMP için kampanya yapacağını, ve sonuçların elbette ulusal bir mânâsı olacağını açıklamıştı.

Anca, hem verdiği yaşam standardını yükseltme sözünü tutamadığından, hem de özel hayatını kamuoyu önünde kullanıp prim yapma çabasını yüzüne gözüne bulaştırdığından kamuoyu anketlerinde taban seviyesine yaklaşınca hiçbir belediye başkanı adayı kendisiyle görünmek istemedi, o da kendini geri çekti.

Diğer taraftan, ilk turun sonuçları sağcılar için yarı hezimet manzarası oluşturunca, aynı Nicolas Sarkozy “Yerel seçim bunlar, belediye başkanı seçiliyor, hükümetin icraatıyla ilgisi yok, hiçbir değişiklik yapmayacağım” diyebildi.

Fransa’da hep böyle olur.

Dedik ya “yerli seçim”.

Fransa’daki popüler kesimin oylarının dağılımında bir değişiklik olmadığını söylemek haksızlık olur.

Ancak baştan söylemeliyim, değişiklik sadece oyların dağılımında, oyların anlamında, gittikleri politikalarda değil. Hemen açayım :

İki kanatlı yelpaze

François Mitterrand’ın Cumhurbaşkanı seçildiği 1981 seçimlerinden, 2007 Cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar Fransız siyasî yelpazesi ikiye ayrılmıştı:

Bir taraftan Sosyalist Parti’nin ağır bastığı sol kanat vardı. Bu kanadın içinde önce güçlü sonra marjinal Kömünistler ile önce marjinal sonra marjinal Troçkistler ve önce yok, sonra güçlü daha sonra marjinal Yeşiller yer almaktaydı.

Yeşillerin önemli bir kısmını da eski Troçkistler oluştururdu.

Kafa karıştırıcı farkındayım, ama lokomotif hep Sosyalist parti olmuştu.

Diger kanatta genellikle Gaulist bir parti lokomotif görevini yerine getirdi, özellikle Chirac’ın iki partisi, RPR ve UMP hep önde oldular.

Bu iki partinin yanında UDF bulunurdu, kendini merkezde gösterip, sağ partilerin geleneksel destekçisi konumunda.

Ve bu iki kanattan ayrı olarak, herkesin "tu kaka" dediği, ama oylarını çalmak için uğraştığı Front National, Le Pen’in aşırı sağcı, ırkçı, yabancı düşmanı, popülist partisi.

Jean Marie Le Pen
Le Pen'in sağı bölmek için desteklendiği düşünülüyor

Kimisi Front National’in Mitterand tarafından sağı bölmek için desteklendiğini düşünür.

Bu yelpazede tek değişen şu oldu: 2007 seçimleri öncesinde UMP’yi Chirac’ın elinden alan Sarkozy, tamamen bir söylem değişikliğine gidip, FN’in göçmen karşıtı, tehlike çanlarını çalan duruşunu benimseyince eski FN seçmeni kendine gönül rahatlığıyla, utanmadan, oy verebilecek yeni bir parti bulmuş oldu.

Böylece Le Pen siyaseti ulusal çapta meşruiyet kazandı ama paradoksal bir şekilde FN de siyasî yelpazedeki yerini kaybetti, marjinelleşti.

Ancak eski gaulistlerin bir kısmı, UMP’nin bu dönüşümünü fazla radikal bulduklarından olsa gerek, merkez Parti’ye yani üçüncü bir siyasî güç olduğunu iddia eden François Bayrou’ya ve yeni partisi MoDem’e yöneldiler.

"Ne sağ ne sol" sloganı böylece FN’den MoDem’e geçmiş oldu.

MoDem, zayıf oylar alsa da Cumhurbaşkanlığı seçiminde olduğu gibi yerel seçimlerde de hakem konumuna yerleşti.

Kısacası, durum eski siyasî manzaradan pek farklı değil: Yine yerel seçimlerde sağ, sosyalist partiye nazaran alan kaybediyor.

Yine üçüncü bir zayıf ama hakem partisi var.

Sağ Sol bölünmesi her zamanki gibi Fransız siyasetinin en önemli verilerinden biri.

Ne FN’in kaybolması, ne Sarkozy’nin sözde "açılım" politikası, ne de Sosyalist Parti’nin içinde bulunduğu trajikomik potansiyel liderler kavgası bunu değiştirmeye yetmedi.

Yeni olan tek şey Komünist Parti’nin yavaş yavaş siyaset sahnesinden silinip yerini genç ve dinamik lideri Olivier Besancenot sayesinde Troçkist parti Devrimci Komünist Lig’ine bırakması.

Büyük bir ihtimalle gelecek 20 yıl içerisinde Besancenot Fransız siyasetinde “sol” olarak kendinden çok bahsettirecek.

 
 
BAŞLICA HABERLER
 
 
Bu sayfayı arkadaşıma gönder   Yazıcı için
 
  Programlarımız|Frekanslarımız |Türkçe Bölümü hakkında|İşbirliği|Bize ulaşın
 
BBC Copyright Logo ^^ Başa dön
 
  Haberler | Basın Özeti | Dünyaya Açılan Pencere | Özel Dosyalar | Haberlerle İngilizce
 
  BBC News >> | BBC Sport >> | BBC Weather >> | BBC World Service >> | BBC Languages >>
 
  Yardım|Görüşleriniz|Gizlilik