Mary Harper BBC muhabiri

	İslamcılar Cezayir'de saldırılarını artırdı

İslamcı militanları Berberi Dağları'nın sık ormanları ve mağaralarındaki kovuklarından çıkarmak için Cezayir ordusunun yaktığı ağaçların dumanı.

Aslında orman yakmak nafile.

Çünkü bu ormanı yaksanız, az ötede bir tane daha var. Tırmanması imkansız bir yamaç daha var.

Ordunun militanları bu yöntemle yakalaması imkansız.

Cayır cayır yanan ormanlara yaklaşırken, alevlerin yaladığı yüzlerce yıllık zeytin ağaçlarını görüyorum.

Bu zeytinler, dağların zirvesindeki köylerde yaşayan Berberilerin tek geçim kaynağı.

Arıcılık yapan yaşlı bir adam, bütün kovanlarının yakıldığını söylüyor.

"Orduya 'Niye ekmek kapımı yakıyorsunuz' diye sorduğumda, 'İslamcıların nerede saklandığını söyleseydin yakmazdık' dediler. Askerler hayatımızı mahvederken bizden nasıl yardım bekler" diyor.

	İslamcılar kanlı intihar saldırıları düzeniyor

Ordunun yerel halkın yardımına muhtaç olduğu kesin, özellikle de Kabiliye bölgesinde. Kabiliye Berberilerin memleketi, İslamcıların yeni kalesi.

Cezayir'de bu yılın başlarında militanlar, Müslüman Kuzey Afrika'daki El Kaide adıyla yeniden örgütlendiğinden beri huzur bozuldu.

Cezayirli İslamcılar, El Kaide bünyesine katıldıklarından beri taktiklerini değiştirdi. Daha ayrıntılı, daha karmaşık eylemler planlar oldular.

Artık kanlı intihar saldırıları düzenliyor, ülkenin dört bir yanında aynı anda bombalar patlatıyorlar.

İnançları uğruna kendilerini feda etmeye hazır genç adamları gösteren, ustalıkla hazırlanmış video kayıtları koyuyorlar internete.

Aslında pekçok açıdan Berberi Dağları, İslamcı militanlar için uygun bir saklanma yeri değil.

Berberilerin memleketine geldiğinizi, yol boyunca görülen boş içki şişelerinden, bira kutularından anlıyorsunuz.

Dar, yılankavi dağ yollarında ne kadar tırmanırsanız, yeşil şişelerin sayısı da bir o kadar artıyor.

İşte bunlardan birinin tepesinde uzun saçlı, delişmen gözlü bir Berberi'nin açtığı bar var.

Ona, Hollywood'un vurdulu-kırdılı filmlerinin yıldızından esinlenerek Jean-Claude Van Damme diyorlar.

Olanca maharetini kullanıp, insanların biralarını yeşilin en zümrüdüne bakarak içebileceği bir yer yaratmış ormanın bir köşesinde.

Daha maceraperestler için, bir ağacın tepesine içki sahanlığı bile yapmış.

Etrafta esrikliğin türlü derecelerinde dolaşan erkeklerden biri, "İslamcıların sakalının dibinde bira içiyoruz" diye bir şaka yaptı.

İtiraf edeyim ki ben, militanların saklandığı yerlere yakın olabileceğimize inanmadım.

Ama benim ziyaretimden birkaç gün sonra, bardan yalnızca 400 metre ötede bir askeri devriye pusuya düşürülmüş.

Bir asker ölmüş, ikisi ağır yaralanmış.

O gün orada olanlar Van Damme'ın saldırı sırasında bira servisine devam ettiğini ama müşterilerden çoğunun silah sesleriyle patlamaları duyar duymaz çil yavrusu gibi dağıldığını anlatıyor.

Anlaşılan Berberiler ve İslamcılar, hükümete olan ortak nefretleri birbirlerine olan nefretlerini aştığı için karşılıklı hoşgörüye hazır.

Düşmanımın düşmanı, dostumdur.

	Cezayir ordusu saldırıları önlemekte zorlanıyor

Ayrıca İslamcılar, Berberilere saldırmanın sakıncalarını da çok iyi biliyor.

Buralarda aşiretler arasında müthiş bir dayanışma olduğunun, yerlilere dokunur dokunmaz dağlardan sürüleceklerinin farkındalar.

Müslüman Kuzey Afrika'daki El Kaide şimdilik yalnızca askeri hedeflere saldırıyor.

Buna karşılık orduysa ormanları yakıyor, bölgeye konvoy konvoy asker yolluyor.

Gergin görünümlü askerler, son saldırıların faillerini kovalamak üzere dağlara tırmanıyorlar.

Helikopterler yamaçları bombalıyor, gazetelerde her gün askerlerin isyancılara karşı kazandığı zaferleri anlatan haberler çıkıyor.

Ancak aslında yetkililer bu savaşı kazanmaktan çok uzak.

Hükümetin nasıl olup da kazanacağını görmek de çok zor, özellikle de Berberi dağlarında.

Militanlara sığınacak yer bırakmamak için önüne geleni yakıp yıkan ve bu arada insanların geçim kaynaklarını yok eden ordu, yerel halkı küstürmüş durumda.

Ve onların yardımı olmadan da bu devasa, asi, acımasız toprakları dize getirmeleri mümkün değil.