Samim Akgönül Strazburg, Fransa

	Sarkozy 'aşırı sağ-sağ-ılımlı sağ' bir hükümet kurup bunu, 'sağ-merkez-sol' diye pazarladı

Pek fazla ilgi toplamayan genel seçimleri izleyen siyasi partilerdeki evlilikler, boşanmalar, ihanetler, transferler, her yerde olduğu gibi Fransız siyaset mutfağının da tuzu biberi.

6 Mayıs'ta seçilen sağcı popülist aday Nicolas Sarkozy, işe hükümeti kurmakla başladı.

Yeni hükümetin amacı, genel seçimleri "Mavi Dalga" ile kazanıp uçuk kırmızı ve soluk pembeyi mümkün olduğu kadar Meclis'ten silmek, tam ve muhalefetsiz bir iktidar yerleştirebilmekti.

Bu amaçla Nicolas Sarkozy görülmemiş iki manevra gerçekleştirdi. Birincisi Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde 'merkez'de oy isteyen Bayrou'nun seçim programının ana teması olan 'sağdan ve soldan en iyilerle hükümet kurma' kandırmacasını gerçekleştirerek Bayrou'nun yeni partisi Demokrat Hareket'in elini kolunu bağladı.

Zaten Cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra Bayrou'nun etrafındaki hemen hemen bütün milletvekilleri ceketlerini derhal ve beklemeksizin ters çevirmişler, Sarkozy'nin yanında yer almışlardı. Amaç hem seçimlerde milletvekili koltuklarını kaybetmemek, hem de bir bakanlık koltuğuna ucundan ilişebilmekti.

İkinci manevra daha da cesaretliydi, birkaç Sosyalist, Sarkozy tarafından kandırılabildi ve hükümete girdiler. Bu da elbette Sosyalist Parti'nin kolunu kanadını en azından yaraladı.

Kısacası, Sarkozy 'aşırı sağ-sağ-ılımlı sağ' bir hükümet kurup bu tabloyu, kamuoyuna 'sağ-merkez-sol' diye gayet güzel pazarlamış oldu.

	Fransız seçmen Sarkozy'ye Meclis'te salt çoğunluk vermekle birlikte güçlü bir de muhalefet yerleştirdi

Zaten ırkçı ve Avrupa karşıtı lider Le Pen'in oylarını, 'kimlik de kimlik' söylemiyle daha önce ele geçirmişti. Fabrikalarda isçilere 'daha çok çalışın, daha çok kazanın, ben sizin yanınızdayım' nakaratını tekrarladıktan sonra lüks yatlarda 'endam' göstererek sermaye çevrelerine de 'merak etmeyin bu bir tiyatro' mesajını mı veriyordu acaba?

Genç olması ve sağa sola kan ter içinde koşması diğer sağcı Avrupa liderlerinin, hatta modeli George Bush'un ve hatta Putin'in hoşuna gitti.

Geriye de bir şey kalmadı.

Tam iktidar, hep iktidar, heryerde iktidar

Bir hafta boyunca Fransa Mavi Dalga'ya hazırlandı. İki turlu yapılan seçimlerde, seçim pazarlıkları hem seçimden önce hem de iki tur arasında baş döndürüyordu.

Kim, kime karşı kimi aday gösterecek? Kim kimi desteklemek için adayını çekecek? Kim kime ne sözler verecek? Hangi milletvekili adayı çekilip bir diğeri için oy isterse seçimlerden sonra rahat bir kamu görevine getirilecek?

Beklenilen 'sağ tsunami' gerçekleşmedi. Fransız seçmen Sarkozy'ye Meclis'te salt çoğunluk vermekle birlikte güçlü bir de muhalefet yerleştirdi. Yine de Cumhurbaşkanlığı, yürütme ve yasama Sarkozy'nin eline geçti.

Zaten Medya patronları yakın arkadaşları, keza güvenlik güçleri kendisine ilâh gibi tapınıyor. Ve Fransa yarı başkanlık sisteminden yavaş yavaş süper başbakanlık sistemine geçer görünüyor. Zaten Sarkozy'nin de, alışılagelmiş partilerüstü statüsünü acımadan çöpe atıp, partisinin seçim mitinglerine katılması bunu gösteriyor.

Sosyalist Parti'de boşanma

Sağcılar seçimi kazandılar ama üzgünler. Daha çok istiyorlardı, daha fazla, daha mutlak iktidar. Sosyalistler ise seçimlerdeki göreceli başarılarının sevincini ağız tadıyla yaşayamadan yeni bir haberle sarsıldılar. Hem özel hayatı hem de siyasi hayatı çalkalandıran bir haber.

	Royal, partinin ileri gelenlerinden ne kadar farklı düşündüğünü her fırsatta dile getiriyor

Cumhurbaşkanlığı adayı ve Sosyalist Parti'nin yeni liderleriğine soyunan Segolene Royal, dört çocuğunun babası, neredeyse 30 yıldır beraber yaşadığı, Sosyalist Parti Genel Sekreteri François Hollande'ı kapıya koyduğunu bildirdi.

Kendisiyle yapılan röportajları içeren ve hafta içinde yayımlanan bir kitapta, beraberliklerinin sona erdiğini, sadece siyasi mücadelede işbirliğinin devam ettigini söyledi. Haber seçim sonuçlarının tartışıldığı akşam televizyon programlarına bomba gibi düştü. Naklen yayınlanan programlardaki sosyalistlerin yüzleri renkten renge girdi.

İşin siyasi boyutu çetrefilli, çünkü 2008'de yapılacak Sosyalist Parti Kongresi'nde Parti'nin Genel sekreterliği görevini bırakacak olan Hollande'ın yerine geçmek isteyenler arasında Royal de var.

Dahası seçimler sona ereli beri, Royal, partinin, başta eski eşi Hollande olmak üzere, diğer ileri gelenlerinden ne kadar farklı düşündüğünü her fırsatta dile getiriyor.

Seçimin iki turu arasında Genel Sekreterin, yani eşinin haberi ve onayı olmadan merkezin lideri Bayrou'ya telefon açmış, Hollande'ın sinirlerini bozmuştu. Zaten Cumhurbaşkanlığına ilk aday adayı olmasının sebepleri arasında da doğal aday olan eşine ihanetini ödetmek, intikam almak olduğu söylenmekte Paris kulislerinde.

Şimdi de Cumhurbaşkanlığı kampanyası sırasında inanmadığı fikirleri savunmak zorunda bırakıldığını açıklıyor Royal.

Aile dramının siyasi trajediye dönüşüp dönüşmeyeceğini hep birlikte göreceğiz.