Bir örnek. Metrodayım, tren Türklerin yoğun yaşadığı Kreuzberg istasyonlarından geçiyor.

O günlerde Almanya'daki rap kültürüyle ilgilendiğimden olsa gerek, trene binen ve karşı koltuğa oturan bir genç dikkatimi çekiyor.

Genci baştan aşağıya süzüyorum. Giyimi, saç kesimi ve başındaki kepe bakılırsa hakikaten rapçi.

O da ne! Boynunda kocaman altın bir ayyıldız asılı…

Milliyetçi galiba. Bilmem.

Ayyıldızın ucundaki Alevi kılıcını görünce merakım giderek artıyor. Allahtan genç bir süre sonra inmek için ayağa kalkıyor.

Şaşkınlığımı ve merakımı arttıracak bir ayrıntı daha: Gencin arka cebinde bir kitap var. Kitabın başlığı "İslam'ın beş şartı."

Ünlü fizikçi Einstein’ın en büyük merakı, önyargısız bir dünyanın nasıl görüneceğiydi.

Önyargıları silmek

Einstein önyargıları ortadan kısa süreliğine de olsa kaldıracak bir ilaç bulup içmeyi ve dünya üzerinde balonla gezmeyi hayal ederdi.

"Düşünün," diyor Einstein, "Bir uyanıyorsunuz hiçbir konuda bir fikriniz yok, balonun içindesiniz, aşağıda şehir ışıkları. Onları pekâlâ uçak zannedebilirsiniz..."

Almanlara Einstein’ın bu ilacından verseniz, Türkleri ne zannederler acaba?

Einstein artık yaşamıyor, böyle bir ilacın bulunması güç. Hem öğrendiğimiz bu kadar şeyi bir çırpıda unutmak da hiç hoş bir duygu değil ama Almanya bugünlerde bütün Türkleri aynı kefeye koyuyor ve onlardan "Müslüman" diye söz ediyor.

Oysa eskiden Kürtleri, Ermenileri, Süryanileri, Türkiye'de yaşayan diğer azınlıkları da hatırlatacak bir kavram moda olmuştu: "Türkiyeliler."

Derneklerin isimleri de hep "Türkiyeliler Birliği" şeklinde biterdi. Simdiyse Müslüman kadınlar meclisi, Müslüman gençler eğitim merkezi gibi organizasyon isimleri artıyor.

Zaten hükümet de içişleri bakanlığı çatısı altında bir İslam zirvesi düzenliyor.

Bilinçlenmek ama nasıl?

Köln Belediye Başkanı Schramma birkaç gün önce "Katolik ve Protestanların düzenlediği gibi, Müslümanlara ait bir bilgilendirme, bilinçlendirme haftası niye olmasın" diye konuştu.

Siyaset dünyası bir yandan 11 Eylül'ün etkisiyle İslam ve terörü yan yana sergilerken, öte yandan ne kadar samimi olduğunu bilmediğimiz bir diyalog çağrısında bulunuyor.

İş gelip İslamla diyalogda birleşince doğal olarak da bir muhatap aranıyor.

Bu yıl kurulan ve içinde Milli Görüşçülerden, Süleymancılara kadar pekçok radikal ideolojiyi de barındıran "Müslümanlar Merkez Konseyi" fırsatı değerlendirdi ve Almanya'daki bütün Müslümanları, dolayısıyla bütün Türkleri temsil etmeye soyundu.

Her ne kadar hükümet, farklı göçmen derneklerinin eleştirilerine de kulak verip şüpheci davransa da Konsey kurulduğundan beri kamuoyunda aktif.

Konseye karşı çıkanların da kendini "liberal Müslümanlar" olarak tanıtması dikkat çekici.

Almanya'da Müslüman olmak

Şimdilik Almanya'da Müslüman olmanın prim yaptığı bir gerçek. Neden?

Bunun bana göre de makul yanıtını geçen yıl katıldığım "Euroislam" konulu konferansta konuşan ve simdi ismini hatırlamadığım İsviçreli bir bilim adamı vermişti.

Çünkü Avrupalılar kendilerine göre bir İslam yaratmaya, İslamı reforme etmeye soyundular.

Bunun ardında Avrupalıların "en iyisini ben bilirim" anlayışının yattığını iddia eden İsviçreli profesör, podyumdaki tek Müslüman olmayan konuşmacıydı ve diğerleri, her ne kadar şimdi ilimli olmuş olsa da bir zamanlar cihad çağrısında bulunanlardandı.

Sizi bilmem ama İslam eğrildikçe, İslami, ideoloji olarak kabul edenler entellektüellestikce, inançlı ama Müslümanligi nüfus cüzdanındakinden ibaret olan, yani kendini inancıyla tanımlamayan benim kafam karışıyor.

Hatta zaman zaman "Einstein daha uzun yaşasa mıydı keşke" diyesim geliyor.

Niye mi? belki önyargıları, yargıları unutturan ilacı bir denemek, denettirmek için…