Ze względu na bezpieczeństwo zawodników, Federacja Narciarska (FIS) nie prowadzi tabeli oficjalnych rekordów świata w długości narciarskich skoków.

Nie przeszkadza to jednak statystykom, którzy odnotowują każdy najdalszy skok.

Pierwszy rekord świata należał do Norwega Sondre Norheima, któremu w 1868 r., w miejscowości Telemark, zmierzono skok na odległość 19 metrów.

Granica 50 metrów "padła" w 1915 r., a 100 metrów pokonano w 1936 r.

Kolejne 100 metrów, czyli odległość 200 m, pokonano dopiero w 1992 r. Wśród dotychczasowych rekordzistów są trzej Polacy: Stanisław Marusarz (97 metrów w 1935 roku), Piotr Fijas (194 metry w 1987 r.) i Adam Małysz (225 metrów - w 2003 r. wyrównał rekord Andreasa Goldbergera).

W 2003 r. jako pierwszy barierę 230 metrów przekorczył Matti Hautamaeki z Finlandii - na mamucie w Planicy uzyskał 231 metrów. Rekord przetrwał 2 lata.

2005: Wielkie skoki w Planicy

27. marca 2005 r. w ostatnich zawodach sezonu 2004/05 (także w Planicy), tabela najdłuższych skoków przewróciła się do góry nogami. Zawodnicy aż 9 razy albo wyrównywali stary rekord, albo skakali dalej. Dwa z tych skoków skończyły się jednak upadkami.

Najpierw, w serii próbnej, rekord 231 m wyrównał Norweg Tommy Ingebrigtsen. Chwilę potem nowy rekord - 234,5 m - ustanowił B. E. Romoeren, także z Norwegii.

W pierwszej serii konkursu znakomicie poleciał Janne Ahonen z Finlandii - 233,5 m. Dalej od starego rekordu, jednak bliżej od wyczynu Romoerena. 231 metrów uzyskał z kolei Andreas Widhoelzl z Austrii oraz ponownie Ingebrigtsen.

Druga seria była najlepsza w historii skoków - rekord "na chwilę" odzyskał Matti Hautamaeki (235,5 m). Jednak odpowiedź Romoerena była znakomita - 239 m to aktualnie nowy rekord świata. Jeszcze dalej o metr (240 m) poleciał Janne Ahonen, ale upadł przy lądowaniu i jego wyniku nie wpisuje się do tabeli rekordów. Rekord atakował też Ingebrigtsen, który uzyskał 236 m, ale także upadł przy lądowaniu.

Kto przekraczał kolejne bariery?

• 19 m - Sondre Nordheim (Norwegia), 1868 r.
• 23 m - Torjus Hemmestveit (Norwegia), 1879
• 54 m - Amble Amundsen (Norwegia), 1915
• 101 m - Josef Bradl (Austria), 1936
• 150 m - Lars Grini (Norwegia), 1967
• 203 m - Toni Nieminen (Finlandia), 1992
• 225 m - Andreas Goldberger (Austria), 2000
• 231 m - Matti Hautamaeki (Finlandia), 2003
• 234,5 m - B. E. Romoeren (Norwegia), 2005
• 235,5 m - Matti Hautamaeki (Finlandia), 2005
• 239 m - B. E. Romoeren (Norwegia), 2005

Rekord Polski należy do Adama Małysza, który w 2003 r. w Planicy skoczył 225 metrów.

Mistrzostwa świata w lotach

Osobne mistrzostwa świata w lotach narciarskich rozgrywane są od 1972 r.

Mistrzowie świata w lotach:

• 1972, Planica - Walter Steiner (Szwajcaria)
• 1973, Obersdorf - Hans-Georg Aschenbach (NRD)
• 1975, Bad Mitterndorf - Karel Kodejska (CSRS)
• 1977, Vikersund - Walter Steiner (Szwajcaria)
• 1979, Planica - Armin Kogler (Austria)
• 1981, Oberstdorf - Jari Puikkonen (Finlandia)
• 1983, Harrachov - Klaus Ostwald (NRD)
• 1985, Planica - Matti Nykaenen (Finlandia)
• 1986, Bad Mitterndorf - Andreas Felder (Austria)
• 1988, Oberstdorf - Ole Gunnar Fidjestoel (Norwegia)
• 1990, Vikersund - Dieter Thoma (Niemcy)
• 1992, Harrachov - Noriaki Kasai (Japonia)
• 1994, Planica - Jaroslav Sakala (Czechy)
• 1996, Bad Mitterndorf - Andreas Goldberger (Austria)
• 1998, Oberstdorf - Kazuyoshi Funaki (Japonia)
• 2000, Vikersund - Sven Hannawald (Niemcy)
• 2002, Harrachov - Sven Hannawald (Niemcy)
• 2004, Planica – Roar Ljoekelsoey (Norwegia)

W 1979 r., w Planicy, Piotr Fijas zdobył brązowy medal, jedyny w historii dla Polski.