BBCPolska.com
  • Pomoc
 
Aktualizacja: wtorek 30. listopada 2004, 15:03 (CET)
 
Wyślij tę stronę znajomym Wersja do druku
Mistrzowie olimpijscy w skokach narciarskich
 
Olimpiada
Skoki narciarskie są w programie zimowych Igrzysk Olimpijskich od 1924 r.

Mistrzowie olimpijscy:

  • 1924, Chamonix: Jacob Tullin Thams (Norwegia)
  • 1928, St.Moritz: Alf Andersen (Norwegia)
  • 1932, Lake Placid: Birger Ruud (Norwegia)
  • 1936, Garmisch-Partenkirchen: Birger Ruud (Norwegia)
  • 1948, St.Moritz: Petter Hugsted (Norwegia)
  • 1952, Oslo:Arnfinn Bergmann (Norwegia)
  • 1956, Cortina:Antti Hyvarinen (Finlandia)
  • 1960, Squaw Valley: Helmuth Recknagel (NRD)
  • 1964, Innsbruck: duża skocznia - Thoralf Engan (Norwegia), średnia skocznia - Veikko Kankkonen (Finlandia)
  • 1968, Grenoble:duża skocznia - Władimir Biełousow (ZSRR), średnia skocznia - Jiri Raska (CSRS)
  • 1972, Sapporo:duża skocznia - Wojciech Fortuna (Polska), średnia skocznia - Yukio Kasaya (Japonia)
  • 1976, Innsbruck:duża skocznia - Karl Schnabl (Austria), średnia skocznia - Hans-Georg Aschenbach (NRD)
  • 1980, Lake Placid:duża skocznia - Jouko Tormaenen (Finlandia), średnia skocznia - Toni Innauer (Austria)
  • 1984, Sarajewo: duża skocznia - Matti Nykaenen (Finlandia), średnia skocznia - Jens Weissflog (NRD)
  • 1988, Calgary: duża skocznia - Matti Nykaenen (Finlandia), średnia skocznia - Matti Nykaenen (Finlandia), drużynowo - Finlandia
  • 1992, Albertville: duża skocznia - Toni Nieminen (Finlandia), średnia skocznia - Ernst Vettori (Austria), drużynowo - Finlandia
  • 1994, Lillehammer: duża skocznia - Jens Weissflog (Niemcy), średnia skocznia - Espen Bredesen (Norwegia), drużynowo - Niemcy
  • 1998, Nagano:duża skocznia - Kazuyoshi Funaki (Japonia), średnia skocznia - Jani Soininen (Finlandia), drużynowo - Japonia
  • 2002, Salt Lake City:duża skocznia - Simon Ammann (Szwajcaria), średnia skocznia - Simon Ammann (Szwajcaria), drużynowo- Niemcy

2002: Jak Małysz zdobywał medale olimpijskie

Na igrzyskach w Salt Lake City (2002) A. Małysz zdobył srebrny i brązowy medal olimpijski.

W całej historii zimowych olimpiad Polska zdobyła zaledwie 6 medali, w tym tylko jeden złoty. W 1972 r. na najwyższym stopniu podium stanął Wojciech Fortuna, który niespodziewanie wygrał skoki na dużej skoczni w Sapporo. Od tego wyczynu, przez 30 lat Polacy nie zdobyli ani jednego krążka - aż do czasów Adama Małysza. Medalu nie zdobył nawet wspaniały narciarz Józef Łuszczek. Był mistrzem świata w biegach, ale na Igrzyskach w Lake Placid w 1980 roku zajął 5. miejsce w biegu na 30 km i 6. miejsce na 15 km.

W Salt Lake City Małysz najpierw zdobył brąz na średniej skoczni, a potem srebro na dużej.

Średnia skocznia

Małysz zajął trzecie miejsce, choć oddał skoki na identyczną odległość jak sensacyjny zdobywca złotego medalu Szwajcar Simon Ammann. Miesiąc wcześniej Ammann miał w trakcie kwalifikacji do konkursu w Willingen niebezpieczny upadek - doznał wstrząśnienia mózgu. Był też dotkliwie potłuczony. Pauzował przez kilka tygodni, a na igrzyskach stratował pierwszy raz od upadku.

Małysz przegrał, bo w pierwszej próbie (98,5 metra) źle lądował - potężnie zachwiał się i mocno walczył, by nie upaść. Trener Apoloniusz Tajner twierdził, że podczas lądowania Małysz trafił lewą nartą w dołek, który powstał po wcześniejszym upadku Japończyka Noriaki Kasai. Sędziowie byli wyjątkowo niejednomyślni - dwóch dało Polakowi po 18 pkt., jeden 17,5, inny 17, a najgorzej ocenił Małysza Amerykanin - tylko 16,5 pkt.

W efekcie Małysz uzyskał za pierwszy skok notę 129,5 pkt., podczas gdy Ammann dostał 133,5 pkt. za skok o pół metra bliższy, a faworyt konkursu i wielki rywal Polaka Niemiec Sven Hannawald miał 131 pkt. mimo wyniku gorszego o półtora metra.

Druga seria nie zmieniła kolejności. Małysz skoczył 98 m, Hannawald 99 m, a Ammann miał 98,5 m.

Duża skocznia

Kilka dni później Małysz zdobył srebro na dużej skoczni, a mistrzostwo ponownie wywalczył Szwajcar Ammann. Sven Hannawald podparł drugi skok i znalazł się poza podium.

W pierwszej serii Ammann skoczył 132,5 m, tyle samo miał Sven Hannawald. Małysz osiągnął 131 m i miał nieco gorsze noty za styl – tracił do prowadzącej dwójki 3,2 pkt.

W drugiej serii Polak uzyskał 128 m. Ammann skoczył natomiast fenomenalnie – 133 m. Ostatni na rozbiegu Hannawald miał 131 m, ale podparł lądowanie i spadł na 4. miejsce. To dało Małyszowi drugie miejsce, a brązowy medal zdobył Fin Matti Hautamaeki.

Mimo braku złotego medalu Małysz mówił, że jest bardzo szczęśliwy: „Nie osiągnąłem jeszcze wszystkiego w skokach i będę wyznaczał sobie kolejne cele, ale myślę, że już coś w życiu zrobiłem. Jestem młodym zawodnikiem, więc jest szansa, że wystartuję jeszcze za cztery lata w Turynie”. A mistrz olimpijski z Sapporo Wojciech Fortuna podkreślał: „Nareszcie nie jestem sam w klubie polskich medalistów w skokach. Aż przez 30 lat byłem samotny”.

W tym samym sezonie 2001/2002 Małysz wygrał też Puchar Świata, drugi raz z rzędu.

 
 
ZOBACZ TEŻ
 
 
Wyślij tę stronę znajomym Wersja do druku
 
  O nas | Napisz do nas | Pomoc
 
BBC Copyright Logo ^^ Powrót
 
  Strona główna | Archiwum dźwiękowe | Business English | Everyday English
|English Grammar
 
  BBC News >> | BBC Sport >> | BBC Weather >> | BBC World Service >> | BBC Languages >>
 
  Pomoc | O nas | Napisz do nas