گلناره کاسمامبتووا از بخش آسیای میانه بی بی سی

	اتوبوس انتخاباتی بی بی سی در آمریکا

همچنان که درحال پیش رفتن بودیم و من از پنجره هواپیما، به بیرون نگاه می کردم، از دیدن مناظر بی شماری که به آسیای میانه شباهت داشت، مبهوت شده بودم و اگر بلیت هواپیما در دستم نبود، ممکن بود فکر کنم در حال نزدیک شدن به شهر تاشکند (پایتخت ازبکستان) هستیم.

رشته کوههای زیبا در کنار دشت های بیکرانی که در برابر چشمانم قرار داشت، درست همانند مناظری به نظر می رسید که در کشوری که از آن آمده ام، دیده بودم. تنها تفاوتی که اینجا از بالا با آسیای میانه دارد، دره هایی بزرگ آن بود.

درحال نزدیک شدن به شهر فونیکس، باز هم به یاد تاشکند افتادم، برای اینکه اینجا از بالا، بسیار مسطح به نظر می رسد و خیابان های دراز و همطرازی دارد و شبیه مدل شهرسازی جدید آنجاست.

صحنه دیگری که باز هم مرا به حال و هوای آسیای میانه برد، زمانی بود که وارد فرودگاه فونیکس شدم. هوای بیرون از فرودگاه، حدود چهل درجه سانتی گراد بود و انگار درحال قدم زدن در داخل سونا بودم. هوا در آسیای میانه هم در این روزها، به همین اندازه گرم است.

راننده تاکسی که من را به طرف هتل می برد، محمت نام داشت و در اصل، از کشور مصر بود. از او علت آمدنش به آمریکا را پرسیدم. محمد می گفت به اینکه یک شهروند آمریکایی با تبار مصری است، افتخار می کند.

	خیابانی در نیومکزیکو

او می گفت که بعضی وقتها دلش برای کشورش تنگ می شود و دوستان زیادی در آمریکا ندارد. محمد می گفت: "ممکن است روزها بگذرد و موبایل من، حتی یک زنگ هم نزند. با اینکه من تعدادی دوست و قوم و خویش در اینجا دارم، ما ارتباط زیادی با هم نداریم، چون وقت کم است. در اینجا، مجبور هستی سخت کار کنی تا زندگی بگذرد".

از محمد پرسیدم آیا در اینجا مسجد هم هست. او گفت مسجدهای زیادی در این شهر هست و شمار زیادی از مسلمانان اینجا به مسجد می روند.

اما او معتقد بود که بسیاری از مسلمانان در اینجا، احساس انزوا می کنند: "با اینکه ما در یک کشور آزاد زندگی می کنیم و می توانیم هرچه دلمان می خواهد بگوییم، اما این بدان معنا نیست که دولت نظرات ما را به حساب می آورد. مخصوصاً وقتی صحبت از سیاست خارجی است".

چیزهایی دیگری در شهر فونیکس هست که مرا به یاد آسیای میانه می اندازد. مانند کوهی که در نزدیکی این شهر قرار دارد و شبیه کوه سلیمان در شهر اوش است.

بعضی از همکارانم گفتند که سرخپوستان بومی اینجا، این کوه را مکانی مقدس می دانند. برای من، این هم شباهت حیرت آور دیگری است، چون کوه سلیمان هم، مقدس پنداشته می شود و مردم اوش، همانند بومیان اینجا، برای عبادت به آن کوه می روند.

در پایان شب، من با تعدادی از مردم دیدار کردند که برای خرید به یک فروشگاه بیست و چهار ساعته می رفتند. برای من که آمریکا را از طریق فیلم های هالیوودی می شناختم، این موضوع جالب بود که آیا ایالات متحده، همانگونه جایی است که هالیوود معرفی می کند؟ بسیاری از مشتریان آن سوپر مارکت می گفتند که چهره واقعی آمریکا، در سینماها نمایش داده نمی شود. آنها می گفتند زندگی مردم عادی اینجا، با فیلم هایی که از این کشور تهیه می شود، تفاوت زیادی دارد.

بسیاری از کسانی که من با آنها صحبت می کردم، از بالا رفتن قیمت ها، مخصوصاً بهای سوخت سخن می گفتند.

همانند بسیاری از مردم آسیای میانه، مساله مهم برای مشتریان این سوپر مارکت هم، چگونگی گذر ایام و تامین زندگی روزمره شان بود.