ژوپلیانین یکی از چهار صربی است که همچنان تحت پیگرد قانونی دادگاه بین المللی لاهه هستند

او یکی از چهار رهبر صرب بوسنی است که تحت پیگرد قانونی دادگاه بين المللی رسيدگی به جنايات جنگی در يوگسلاوی سابق قرار دارد.

آقای ژوپلیانین در جنگ داخلی بوسنی هرزگوین، در بین سال های 1992 تا 1995، در شهر "بانیا لوکا" فرمانده پلیس بود و متهم است که در آن زمان شهروندان مسلمان و کروات را کشته است.

دستگیری او یکی از شرط های لازم برای عضویت صربستان در اتحادیه اروپاست.

استویان ژوپلیانین، که مدت سیزده سال متواری بوده است، به اتهام ارتکاب به جنایت علیه بشریت در دادگاه لاهه محاکمه خواهد شد.

سخنگوی دادستان صربستان در امور جرائم جنگی به خبرگزاری رویتر گفت: "آقای ژوپلیانین در 72 ساعت آینده به لاهه فرستاده خواهد شد."

این فرمانده سابق نیروهای صرب در بوسنی، 56 سال سن دارد.

سخنگوی دادستان صربستان گفت پلیس و ماموران امنیتی او را در آپارتمانی در 8 کیلومتری مرکز بلگراد، پیدا کرده اند و او پیش از انتقال به لاهه در دادگاه جرائم جنگی صربستان محاکمه خواهد شد.

مظنونان دیگری که همچنان متواری هستند، شامل ژنرال راتکو ملادیچ، فرمانده ارتش صرب بوسنی، رادوان کارادزیچ، رهبر تشکیلات دولتی در زمان جنگ بوسنی و گوران هادزیچ، رئیس جمهوری خودخوانده صرب کاریانا می شود.

کشتار فجيع

از ماجرای قتل عام هزاران مرد و نوجوان مسلمان ساکن سربرنيتسا به دست نيروهای صرب با عنوان فجيع ترين کشتار غيرنظاميان از زمان خاتمه جنگ دوم جهانی ياد شده است.

اين قتل عام بخشی از تاريخ تلاش مردم بوسنی برای ايجاد يک کشور مستقل است که با اعلام استقلال بوسنی در سال 1992 آغاز شد.

تا آن زمان، بوسنی و هرزگوين، در کنار جمهوری صربستان، جمهوری کرواسی و مناطق ديگر، يکی از جمهوری های تشکيل دهنده جمهوری فدرال يوگسلاوی بود.

اعلام استقلال بوسنی، که با حرکت استقلال طلبانه جمهوری کرواسی نيز همراه بود، با مخالفت دولت فدرال و عمليات نظامی ارتش مرکزی و نيروهای متشکل از صرب های ساکن بوسنی مواجه شد و چهار سال جنگ خونين داخلی را در پی داشت.

دولت يوگسلاوی، که صرب ها بر آن تسلط داشتند، با نظريه ايجاد صربستان بزرگ می کوشيد بخش شرقی بوسنی را، که اکثر ساکنان آن صرب تبار بودند، به صربستان بازگرداند و به اين منظور، به حمايت از نظاميان صرب پرداخت.

در سال 1995، با ميانجيگری ايالات متحده و کشورهای اروپايی، جمهوری يوگوسلاوی با استقلال بوسنی موافقت کرد و به منظور خاتمه دادن به جنگ ميان نظاميان صرب و دولت بوسنی، نيروهای بين المللی در مناطق حساس بوسنی مستقر شدند.

با اين همه، در ماه ژوئيه همان سال، در حاليکه واحدهايی متشکل از حدود 600 سرباز هلندی با تسليحات سبک در منطقه سربرنيتسا، ماموريت حمايت از هزاران پناهنده مسلمان و شبه نظاميان مسلمان خلع سلاح شده را برعهده داشتند، نيروهای صرب به حملاتی عليه اين منطقه دست زدند.

ماموران هلندی با بازگرداندن اسلحه به شبه نظاميان مسلمان مخالفت کردند و همزمان، قادر به مقاومت در برابر تهاجم نظاميان صرب نبودند.

روز 11 ژوئيه، راتکو ملاديج وارد سربرنيتسا شد و عمليات اخراج حدود بيست و سه هزار تن از زنان و کودکان مسلمان تحت نظر او به جريان افتاد.

دو روز بعد، برنامه کشتار جمعی هزاران تن از مردان و جوانان مسلمان توسط نيروهای صرب به اجرا گذاشته شد.

جمهوری بوسنی در حال حاضر از سه جمهوری خودمختار صرب در شرق، کروات در شمال و بوسنيايی در مرکز تشکيل يافته است و رهبری کشور بر عهده شورايی متشکل از روسای جمهوری اين سه منطقه است که با رای مستقيم ساکنان آنها برای دوره های چهارساله انتخاب می شوند و هر هشت ماه يکبار، به طور دوره ای رياست شورا را در دست می گيرند.

جمهوری بوسنی حدود چهار ميليون جمعيت دارد که 48 درصد آن را بوسنيايی های اکثرا مسلمان، 37 درصد را صرب های اکثرا ارتدوکس، 14 درصد را کروات های اکثرا کاتوليک و بقيه را ساير اقوام تشکيل می دهند.