17:13 گرينويچ - پنج شنبه 08 مه 2008 - 19 اردیبهشت 1387
جاناتان مارکوس
خبرنگار امور دیپلماتیک بی بی سی
حاکمان نظامی برمه در قبول کمکهای خارجی به کندی عمل کرده اند و رفتار نظامیان برمه باعث شده است تا تلاشهای امداد رسانی سازمانهای غیر دولتی با مشکل روبرو شود.
خسارت وارده بر اثر گردباد "نرگس" در برمه بسیار عظیم بوده است و با توجه به شدت خسارات فقط کمکهای خارجی است که می تواند به مقامات برمه برای مقابله به بحران بوجود آمده کمک کند.
این درحالیست که نظامیان حاکم بر برمه با تعلل کمکهای جهانی را قبول کرده اند؛ اقدامی که باعث خشم و نگرانی سازمانهای دولتی و غیر دولتی کمک دهنده شده است.
این نگرانیها و استیصال را شاید بتوان در واکنش برنارد کوشنر، وزیر خارجه فرانسه که خود از امدادگران باسابقه است، دید که خواهان قطعنامه ای از سوی سازمان ملل متحد شده است تا رژیم برمه را مجبور به قبول کمکهای خارجی بکند.
این اظهارات البته با واکنش شدید چین و روسیه مواجه شد. این دو کشور اقداماتی از این دست را دخالت در امور برمه تلقی می کنند.
اظهارات آقای کوشنر بر اساس نگاهی است که در دهه اخیر درخصوص نقش سازمانهای جهانی هر بیشتر مطرح می شود. بر اساس این دیدگاه جامعه جهانی این حق را دارد که در امور کشور دیگری که نتوانسته است به وظایفی که در مقابل شهروندان خود دارد، عمل کند دخالت کند.
این دیدگاه و دکترین که ابتدا از سوی کانادا مطرح شد و اکنون از سوی سازمان ملل متحد قبول شده با عنوان "مسئولیت حمایت (از حقوق شهروندان در کشورهای جهان)" شناخته می شود.
این دکترین در واقع پایه و اساس دخالت نظامی نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) برای بیرون راندن نیروهای صرب از کوزوز در سال 1999 بود.
البته اقدام نظامی (علیه کشوری) با مجبور کشوری برای قبول کمکهای انسان دوستانه آنهم به مقدار زیاد دو چیز کاملا متفاوت از هم است.
دکترین "مسئولیت حمایت (از حقوق شهروندان در کشورهای جهان)" در مراحل ابتدایی خود است. آنچه که (عملا اکنون) می توان انجام داد این است که بر نظامیان برمه فشار آورد تا محدودیتهای خود را برای قبول کمکها کاهش دهد.