وو (چپ) در راستای سیاست رئیس جمهور جدید تایوان به چین سفر می کند

روز دوشنبه، 26 مه (6 خرداد)، وو پوه-هسیونگ، رهبر حزب کومینتانگ، برای نخستین بار از زمان جدایی تایوان از چین در سال 1949 عازم جمهوری خلق شد و قرار است در ملاقات با مقامات ارشد این کشور از جمله هو جینتائو، رئیس جمهور این کشور در مورد بهبود روابط دو کشور گفتگو کند.

هیات تایوانی متشکل از شانزده تن از اعضای حزب کومینتانگ از تایپه، پایتخت تایوان، به هنگ کنگ سفر کرده است و از آنجا به سرزمین اصلی چین عزیمت خواهد کرد.

به گفته مقامات تایوانی، موضوع اصلی در دستور کار مذاکرات رفت و آمد هوایی بین تایوان و سرزمین اصلی چین از فراز تنگه تایوان است.

این سفر تنها چند روز پس از آغاز به کار ما یینگ - جئو، رئیس جمهور جدید تایوان صورت می گیرد که در مبارزات انتخاباتی خود، خواستار بهبود روابط با جمهوری خلق چین شده بود.

آقای ما در ملاقات با اعضای هیات اعزامی به چین ابراز امیدواری کرد که "فصلی نو" در روابط با جمهوری خلق چین گشوده شود.

وی افزود که انتظار دارد نتیجه این سفر نه تنها توسعه ارتباط دریایی با سرزمین اصلی باشد بلکه به تقویت امنیت مردم تایوان کمک کند و به پیشرفت سیاست دولت وی در مورد جمهوری خلق چین منجر شود.

در عین حال، مقامات تایوانی تصریح کرده اند که ماموریت آقای وو شامل امضای هیچ نوع توافقنامه رسمی با جمهوری خلق چین نیست.

قرار است به زودی رییس بنیاد ارتباطات از طریق تنگه تایوان، که یک نهاد نیمه رسمی است، به
پکن سفر کند.

تغییر سیاست با انتخاب ما

تماس های غیر سمی بین تایوان و چین از سال 1995 و به دلیل اعتراض جمهوری خلق چین به سفر رئیس جمهور وقت تایوان به ایالات متحده قطع بوده است.

	رئیس جمهور تایوان اعزام هیاتی به چین را اقدامی برای بهبود روابط دو طرف خواند

به گفته ناظران، اقدام جمهوری خلق چین در پذیرش هیات اعزامی از سوی تایوان را می توان نشانه ای از ابراز خرسندی مقامات چینی از تغییرات سیاسی اخیر در تایوان تلقی کرد.

در دو دوره ریاست جمهوری آقای چن شوئی - بیان، از سال 2000 تا 2008، روابط بین تایوان و
جمهوری خلق چین به شدت تیره شده بود.

آقای چن، که عضو حزب دموکراتیک پیشرو بود، از اعلام رسمی استقلال تایوان حمایت می کرد که به معنی جدایی کامل و نهایی این جزیره از سرزمین اصلی چین بود.

حزب دموکراتیک پیشرو خواستار جدایی نهایی تایوان از سرزمین اصلی چین، شناسایی متقابل دو کشور و همکاری اقتصادی و سیاسی بین آنها پس از استقلال تایوان بود.

در مقابل، جمهوری خلق چین چنین رویکردی را غیر قابل قبول دانسته و تهدید کرده بود که در صورتی که تایوان به اعلام استقلال رسمی مبادرت ورزد، به اقدامات لازم دست خواهد زد.

سیاست حزب دموکراتیک پیشرو در این زمینه با سیاست حزب کومینتانگ، که در بیشتر سال های پس از ایجاد جمهوری چین در تایوان زمام امور این کشور را در دست داشته، تفاوت می کرد.

نگرشهای مشابه و متضاد

حزب کومینتانگ دولت جمهوری خلق چین را به رسمیت نمی شناسد و سرزمین اصلی چین را بخشی از اراضی تحت حاکمیت حکومت مستقر در تایوان محسوب می کند.

جمهوری خلق چین نیز جزیره تایوان را بخشی از اراضی تحت حاکمیت خود و حکومت مستقر در جزیره را رسما یک دولت یاغی و غیرقانونی می داند.

حزب کومینتانگ در سال 1913 و پس از سقوط امپراتوری سلسله چینگ در چین ایجاد شد و پس از فراز و نشیب هایی، از سال 1919 حکومت چین را در دست گرفت.

در خلال سال های بعد، چین دستخوش نبرد قدرت بین گروه های مختلف و همچنین مبارزه علیه نیروهای ژاپنی بود که بخش هایی از این سرزمین را اشغال کرده بودند.

پس از شکست ژاپن در جنگ دوم جهانی و خروج نیروهای ژاپنی از چین، جنگ بین دولت کومینتانگ، به رهبری چیانگ کای شک، و کمونیست ها، به رهبری مائوتسه تونگ، شدت گرفت و سرانجام به شکست نیروهای دولتی و فرار مقامات دولت به تایوان منجر شد.

رهبران کومینتانگ پس از ورود با تایوان، که از اواخر قرن نوزدهم تا شکست ژاپن در سال 1945 مستعمره این کشور بود، دولت در تبعید چین را با عنوان "جمهوری چین" در این سرزمین تاسیس کردند در حالیکه کمونیست ها با تشکیل جمهوری خلق چین بر سرزمین اصلی مسلط بودند.

تا اوایل دهه 1970، کشورهای غربی از به رسمیت شناختن جمهوری خلق چین خودداری می ورزیدند و دولت مستقر در تایوان را نماینده تمامی مردم این کشور می دانستند.

در سال 1971، و پس از تصمیم ایالات متحده به برقراری روابط با جمهوری خلق چین، مجمع عمومی سازمان ملل متحد عضویت تایوان را لغو کرد و کرسی چین را در اختیار جمهوری خلق چین قرار داد.

جزیره تایوان در جنوب شرقی چین و مجاورت تنگه تایوان قرار دارد و جمعیت آن به حدود 24 میلیون نفر می رسد و از نظر اقتصادی، یکی از کشورهای پیشرفته آسیایی محسوب می شود.

جمعیت سرزمین اصلی از یک میلیارد و سیصد هزار نفر بیشتر است و جمهوری خلق چین در سال های اخیر از پیشرفت اقتصادی قابل توجهی برخوردار بوده است.

جمهوری خلق خواستار الحاق جزیره تایوان به سرزمین اصلی است و نحوه اداره هنگ کنگ را، که ضمن برخورداری از خودمختاری اقتصادی و سیاسی، تحت حاکمیت دولت مرکزی قرار دارد نمونه مناسبی برای اداره تایوان پس از پیوستن این جزیره به سرزمین اصلی می داند.