سوهارتو در سن هشتاد و شش سالگی درگذشت

پس از شکست ژاپن در جنگ دوم جهانی، جنبش استقلال طلبی اندونزی آغاز شد و سوهارتو با درجه افسری به ارتش استقلال طلب اندونزی پيوست و پس از کسب استقلال و آغاز زمامداری احمد سوکارنو، عضو ارتش ملی اين کشور شد.

اما نام محمد سوهارتو، برای اولین بار بطور جدی در اواسط دهه 60 میلادی، مطرح شد.

در آن دوران سوکارنو، رئیس جمهور کشور، وضعیت جسمانی مناسبی نداشت. کشور در چند دسته‌گیهای سیاسی بسر می برد و اقتصاد کشور نیز با مشکلاتی همراه بود.

گزارشی رادیویی درباره درگذشت سوهارتو را بشنوید.

در دوران مشکلات سیاسی اواسط دهه 60 در اندونزی، ژنرال سوهارتو با استفاده از ارتش آنچه را که تلاش برای کودتای کمونیستی در کشور خوانده شد، سرکوب کرد.

در جریانات بعد از این واقعه گفته می شود تعداد زیادی کشته شدند.

در سال 1967 آقای سوهارتو به عنوان رئیس جمهور موقت اندونزی نامیده شد و یکسال بعد بطور رسمی به عنوان رئیس جمهور منتخب کشور برگزیده شد.

او سیاست ثبات و رشد را دنبال کرد.

آقای سوهارتو در 1970 به هلند که زمانی اندونزی مستعمره آن بشمار می رفت سفر کرد. سفری که گفته می شود تلاشی از سوی آقای سوهارتو بود تا نشان دهد که وضعیت در اندونزی رو به بهبود است تا کشور بتواند سرمایه و همکاری خارجی را جذب کند.

اما در سال 1975 و زمانی که اندونزی به تیمور شرقی که زمانی مستعمره پرتغال بود، حمله کرد، سیاستهای آقای سوهارتو مورد انتقاد شدید قرار گرفت.

الحاق تیمور شرقی به عنوان یکی از ایالتهای اندونزی هیچگاه از سوی سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نشد.

اواسط دهه 90 میلادی کشور شاهد سرکوبی مطبوعات آزاد بود. در سال 1996 مگاواتی سوکارنو، دختر سوکارنو، از رهبری حزب مخالف دموکرات اندونزی برکنار شد. شاخه ای از این حزب که از حمایت دولت بر خوردار بود، عامل اصلی این برکناری بود.

	سوهارتو (راست) با فشار بر سوکارنو توانست قدرت را در دست بگيرد

تظاهرات ضد دولتی حدود یکماه در کشور ادامه داشت و نیروهای پلیس اندونزی موفق شدند که مقر حزب دموکرات اندونزی را به کنترل خود در آورند.

بسیاری بر این باورند که سیاستهای آقای سوهارتو تغییر کرد و فضای سیاستهای اعمال شده از سوی وی انحصارگرانانه تر شد.

در اواخر دهه 90 میلادی که بازارهای اقتصادی در آسیا دچار مشکلات شدید شد، ارزش پول اندونزی نیز بشدت سقوط کرد و آقای سوهارتو مجبور شد تا اصلاحات اقتصادی شدیدی را انجام دهد و در همین رابطه با صندوق بین المللی پول برای کمکی به ارزش بیش از 40 میلیارد دلار
به توافق رسید.

نارضایتیهای سیاسی و در خواست استعفای آقای سوهارتو، از تبعات این مشکلات اقتصادی بود.

در مارس سال 1998 آقای سوهارتو برای چندمین بار به قدرت رسید. اما مشکلات برای دولت همچنان ادامه داشت.

کوتاه زمانی بعد و هنگامی که جاکارتا، پایتخت، دستخوش آشوب و خشونت بود، آقای سوهارتو قدرت را به یوسف حبیبی، معاون خود، واگذار کرد.

در این زمان اتهامات فساد مالی علیه آقای سوهارتو و خانواده وی مطرح شد.

در اواخر سال 1999 در زمان ریاست جمهوری عبدالرحمان وحید، تحقیقات دولتی برای بررسی این قضیه از سوی دولت از سر گرفته شد.

در مه سال 2000 میلادی آقای سوهارتو دربازداشت خانگی قرار گرفت؛ و در اوت همان سال رسما متهم به فساد مالی شد.

تاریخ دادگاه آقای سوهارتو برای اخر ماه اوت تعیین شد. اما آقای سوهارتو در آن حضور نیافت.

دادگاهی در اندونزی بعدا گفت که آقای سوهارتو به علت بیماری قادر به حضور در دادگاه نیست.

آقای سوهارتو تمام اتهامات وارد شده به خود را رد کرده است.

آقای سوهارتو به هنگام مرگ 86 سال سن داشت.