زبان فارسی

در جهان پرشتاب فن آوری‌ها و علوم جدید، تکلیف زبان فارسی چیست؟ آیا فارسی باید آغوش خود را به روی زبان‌های مدرن و مسلط جهانی بگشاید؟

فارسی نمونه‌ای است از زبان‌های جهان سومی که به زور و ضرب زبان‌های مدرن از خواب دیرینهٔ خود بیدار شده‌اند. با این تعبیر موافقید؟ یا نه. معتقدید فارسی، زبانی دیرینه است که از سرچشمه‌های متفاوت سیراب می‌شده و به همین دلیل امکانات وسیعی برای مواجهه با جهان مدرن دارد، امکاناتی که از نظر ما دور مانده است. کدام یک از این دو نگاه وضعیت کنونی زبان فارسی را خوب بیان می‌کند؟ این سوال اهمیت دارد چرا که جواب‌های متفاوت به آن به راه حل‌های متفاوتی برای وضعیتی که در آن گرفتاریم می‌انجامد. آیا فارسی باید با تواضع پذیرای واژگان و اصطلاحات زبان‌های مدرن شود یا به جستجوی ریشه‌های خود برود و واژگان جدید را از دل امکانات نهفتهٔ خود استخراج کند؟ این پرسش را با دو نمایندهٔ شاخص هر یک از دو دیدگاه گفته شده در میان می‌گذاریم.

محمد حیدری ملایری، عضو آکادمی اختر‌شناسی فرانسه و در عین حال متخصص در حوزه زبان‌های باستانی ایرانی و داریوش آشوری، پژوهشگر فرهنگ و زبان‌شناس به سوالات مخاطبان خود در پنل دوم، داریوش رجبیان و فاطمه احمدی پاسخ می‌دهند.