تلاش برای مهار بنیادگرایی اسلامی در ایالات متحده آمریکا

جاسمین اولاه که هفده سال دارد، کسانی را که به راه حل‌های بنیادگرایانه روی می‌آورند محکوم می‌کند اما در عین حال می‌گوید علت خشم مسلمانان آمریکا را درک می‌کند.

با در نظر گرفتن گسترش سریع نوعی از بنیادگرایی بالقوه خشن اسلامی در ایالات متحده طی دوسال گذشته، کلر بولدرسون نگاهی دارد به فشارهایی که بر جوانان مسلمان آمریکایی اعمال می شود و کارهایی که برای بازداشتن آن‌ها از پیوستن به این جریان صورت گرفته‌ است.

"جاسمین اولاه" روی تخت‌خوابش نشسته، توی اتاقش در خانه‌ای در ویرجینیای شمالی. پاهایش را زیر خودش جمع می‌کند و شروع می‌کند به توضیح دادن این که به عنوان یک نوجوان ۱۷ ساله مسلمان محجبه در ایالات متحده چه احساسی دارد.

او می‌گوید :"مردم انتظار دارند مرا ساکت ببنند چون حجاب دارم". آن وقت در حالی که باصدای بلند می‌خندد می‌گوید من اصلا آدم ساکتی نیستم.

او یکی از پنج فرزند خانواده "اولاه" است که چند سال پس از مهاجرت والدینش از بنگلادش به ایالات متحده، دراین کشور به دنیا آمده است. او شمرده و با نشاط سخن می‌گوید و هنگامی که درباره همکلاسی‌هایش که او را در راهروهای مدرسه دست می‌اندازند و به او "کله حوله پیچ" می گویند حرف می زند، لحن صدایش جدی می‌شود .

او قاطعانه می‌گوید که او تبعه آمریکا ا‌ست و خود را یک آمریکایی می‌داند. او می‌گوید: "من این جا به دنیا آمده‌ام و به من تمام آن معیارهای ارزشی آمریکایی را آموخته‌اند؛ ارزش‌هایی نظیر برابری و آزادی."

اما در عین حال اعتراف می‌کند گاهی برخورد هموطنان آمریکایی‌اش را نمی‌تواند درک کند.

به عنوان مثال او زمانی را به یاد می‌آورد که به یک کتاب فروشی رفته بود و مردی به سوی او آمد و گفت :‌"من از مسلمانان متنفرم " و بعد از پنج دقیقه دوباره همین جمله را به او گفت.

او می‌گوید:"معمولا اگر در مدرسه چنین چیزی اتفاق بیافتد من اعتراض می‌کنم. اما راستش را بخواهید نمی دانستم در مورد این مرد بزرگسال در بیرون مدرسه چه کار باید بکنم."

فعالیت‌های بنیادگرایانه

جاسمین سردسته گروهی از جوانان مسجد محل سکونتش است و قویا به این اعتقاد دارد که باید با دیگر ادیان گفتگو کرد و با آمریکاییهایی که با دیده مشکوک به اقلیت مسلمان نگاه می‌کنند ارتباط برقرار کرد.

اما او می‌گوید که جوامع اسلامی باید بسیار بیش از پیش به رفع نگرانی‌ها و شک جوانان مسلمان خود بپردازند.

در جایی دیگر در ویرجینیای شمالی، روبروی یک مرکز خرید، خانه محقری را به مسجد کوچکی تبدیل کرده‌اند. امام جماعت مسجد از سخن‌گفتن با پنج جوان ۱۸ تا ۲۵ ساله‌ای که در مسجد به او اقتدا می‌کنند، سرباز می‌زند.

سال گذشته شهروندان آمریکایی که از خانواده‌های مهاجرانی از شمال آفریقا و جنوب آسیا آمده بودند، در عرض مدت کوتاهی ناپدید شدند. بعد‌ها رد آنها را در پاکستان پیدا کردند، جایی که در آن متهم به اعمال تروریستی شدند.

رهبران جامعه مسلمان که با این مورد آشنا بودند می‌گویند پیشینه آن جوانان چیزی در مورد احتمال شرکت آنها در فعالیت‌های بنیادگرایانه نشان نمی‌داد.

آنها به والدین‌شان گفته بودند که در تعطیلات آخر هفته در یک کنفرانس شرکت خواهند کرد. پس از بازنگشتن‌ آنها به خانه، خانواده‌هایشان برای یافتن کمک به مسجد رفتند. آنها به پلیس مراجعه نکردند.

نیایش‌های بین‌ادیانی

به گفته نیهاد عواد ، رئیس شورای روابط اسلامی آمریکا نوعی عدم اعتماد بین مسلمانان آمریکا و مقامات پلیس وجود دارد.

سازمان او به خانواده‌های آن جوانان گفت که پلیس را در جریان قرار دهند و به آنها توصیه کرد که همزمان یک وکیل‌ بگیرند.

آقای عواد می‌گوید "متاسفانه اعتماد از میان رفته، زیرا در گذشته مواردی زیادی وجود داشته که مسلمانان آمریکایی احساس کرده‌اند که هدف واقع شده‌اند. به مرور زمان جامعه مسلمانان تجربه تلخی از مراجعه مجریان قانون کسب کرده‌اند."

هم دولت و هم مساجد در تلاش هستند که این رویه را تغییر دهند.

در مسجد جاسمین اولاه در ویرجینیا ، یکی از مامورین اف ‌بی ‌آی (پلیس فدرال آمریکا) به عنوان یک سخنران میهمان به ضیافت شام و مراسم نیایش بین ادیانی دعوت شده است.

میدان مین

اما گزارش این ماه توسط کمیسیون مشترک احزاب جمهوریخواه و دموکرات که در مورد وقایع منجر به حادثه یازدهم سپتامبر تحقیق می‌کند می‌گوید که برای این نوع کارها خیلی دیر شده‌.

این گزارش معتبر می‌گوید که ایالات متحده در واکنش جدی نسبت به تهدید بنیادگرایان آمریکایی بسیار کند عمل کرده و کورکورانه به میدان مین "افراط گرایی متقابل" لغزیده است.

عارف علی‌خان ، معاون مدیریت توسعه سیاست‌گذاری "سازمان امنیت ملی" تکذیب می‌کند که دولت در این مورد کند عمل کرده. وی می‌گوید:"فکر نمی‌کنم چیزی نادیده گرفته ‌شده باشد. بنیادگرایی خانگی چیزی است که ما همواره در مورد آن هشیار بوده‌ایم."

آقای علی‌خان یادآوری می‌کند که اقدامات برنامه‌ریزی شده‌ای برای تقویت ارتباط بین مجریان قانون و جوامع مسلمانان محلی انجام شده است.

اقداماتی که به گفته او می‌تواند مشخص کند چه کسانی ممکن است قانون‌شکنی کنند. فرض براین است که والدین، امامان جماعت مساجد و سایرین می‌دانند که کدامیک از جوانان مسلمان مورد هدف بنیادگرایی هستند در حالی که این افراد نه تنها اغلب در این مورد بی اطلاع هستند، بلکه اصولا در مورد وبسایت‌های بی شماری که این جوانان به آنها مراجعه می‌کنند چیزی نمی‌دانند؛ وب‌سایت‌هایی که با نمایش صحنه‌های تکان‌دهنده از مسلمانانی که در جنگ‌های عراق و افغانستان متحمل سختی شده‌اند و یا فلسطین‌هایی متخاصم با آن‌چه "اسرائیل غاصب مورد حمایت آمریکا"‌ می‌خوانند، سعی در تهییج احساسات جوانان دارند.

جاسمین می‌گوید :"چه خوشمان بیاد و چه نه، مسلمانان سیاسی‌تر از پیش شده‌اند.جوامع مسلمان باید راهی پیدا کنند که جوانان‌شان از نظر سیاسی فعالتر شوند بدون این که به ورطه قانون‌شکنی بغلتند.