|
انتقاد از وضع حقوق بشر در تاجیکستان
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
وزارت خارجه آمریکا در گزارش سالانه خود از وضع حقوق بشر در جهان، وضع رعایت حقوق بشر در تاجیکستان را وخیم ارزیابی کرده و از
موارد گسترده نقض حقوق انسان شدیدا انتقاد کرده است.
در این گزارش از جمله آمده است که تمرکز قدرت در دست گروهی کوچک از طرفداران پرزیدنت رحمان و فساد گسترده در ساختارهای دولتی مانع اصلی اصلاحات دمکراتیک در این کشور شده است. وزارت خارجه آمریکا همچنین می گوید موارد زیاد شکنجه، محدودیت آزادی بیان و آزادیهای مذهبی، بازداشت و مجازات مخالفان و منتقدان دولت، آزار و اذیت نمایندگان جامعه مدنی از مشکلات اصلی در زمینه رعایت حقوق انسان در تاجیکستان است. در این گزارش تاجیکستان دولتی خودکامه خوانده می شود که در آن قدرت سیاسی در دست امامعلی رحمان، رئیس جمهروی و گروهی از حامیان وفادار وی متمرکز شده است و به این ترتیب مردم تاجیک از حق تغییر حکومت خود به طور کافی برخوردار نبوده اند. وزارت خارجه آمریکا همچنین دولت تاجیکستان را به بازداشت و مجازات برخی از چهره های سیاسی مخالف، از جمله محمدروزی اسکندرف، رهبر حزب دمکرات و رئیس سابق شرکت "تاجیک گاز" و رستم فیضی یف، از فعالان حزب نام نویس نشده ترقیات و فیضی النسا واحدوا، از فعالان حزب سوسیال دمکرات متهم کرده است. آقای اسکندرف پس از بازداشت و استرداد اسرارآمیزی از روسیه به تاجیکستان، در سال 2005 به 23 سال زندان محکوم و آقای فیضی یف به اتهام بی احترامی نسبت به رئیس جمهور برای پنج سال روانه زندان شدند. خانم واحدوا هرچند پس از صدور حکم دادگاه به آزادی رسید، ولی از اشغال مقام رسمی و فعالیتهای رهبری ممنوع شده است. طبق گزارش وزارت خارجه آمریکا موارد زیاد شکنجه و بدرفتاری نسبت به زندانیان از سوی ماموران دولتی، بازداشتهای طولانی افراد مظنون در ارتکاب جرایم، اقرار به جرم از راه شکنجه، وضع ناگوار زندانها، دسترسی نداشتن ناظران بین المللی به زندانهای تاجیکستان از جمله مشکلات در زمینه رعایت حقوق بشر در این کشور بوده است. در این گزارش همچنین از اعمال محدودیت در زمینه آزادی بیان، آزادیهای مذهبی، آزادی تشکیل انجمن و گردهمایی، ایجاد موانع در فعالیت سازمانهای بین المللی، مشکلات دریافت ویزا، موارد گسترده خشونت و تبعیض علیه زنان، قاچاق انسان و بهره گیری از کار کودکان در تاجیکستان انتقاد شده است. از جمله گفته می شود مقامات دولتی در سال گذشته در موارد زیادی در کار رسانه ها دخالت کرده و برخی روزنامه نگاران را مورد آزار و اذیت قرار داده اند، دسترسی آنان را به منابع اطلاعاتی محدود کرده اند و در مواردی روزنامه نگاران را برای چاپ مطالب انتقاد آمیز نسبت به مقامهای دولتی سرزنش و تنبیه کرده اند. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||