پروينه

او با برخی از بچه های اين مرکز گفتگو داشته که قسمتی از گزارش وی در ادامه آمده است.

پروينه، نوجوانی تاجيک، راهنمای او را در بازديد از اين مرکز بوده است. پروينه خود را اين گونه معرفی می کند:

"اسم من پروينه است و هفده سال سن دارم. من در شهر دوشنبه به مدرسه می روم. دلم می خواهد وقتی بزرگ شدم سه تا بچه خودم را داشته باشم و اگر شوهرم موافق باشد دو تا بچه از پرورشگاه به فرزندی قبول کنم.

من هميشه دلم می خواسته که بچه ای بی سرپرست را به فرزندی قبول کنم و اميدوارم به اين خواسته ام برسم.

هدفون دستگاه ضبطم هميشه در گوشم هست. من دوست دارم هر کجا که می روم به موسيقی گوش بدهم.

من بيشتر به موسيقی سبک "رپ" و "آر اند بی" (ريتم اند بلوز Rythm & Blues) علاقه دارم. "

حمايت از کودکان خيابانی

مسکن و تحصيل مشکلات اساسی دهها کودکی است که در مرکز کودکان بی سرپرست "کارن مان" نگهداری می شوند. اما دولت برای اين بچه ها چه می تواند بکند؟

پروينه اين سوال را با وزير آموزش پرورش تاجيکستان مطرح کرد. وی در پاسخ گفت: "سازمان های جهانی برای وجهه خود در تاجيکستان فعاليت می کنند که وانمود کنند که سرنوشت اين کودکان برای آنها مهم است. امامعلی رحمانف، رييس جمهور ما، در نطق ساليانه خود گفت که حتی يک کودک يتيم مورد بی توجهی قرار نمی گيرد. ما خودمان می توانيم از يتيمان نگهداری کنيم."

پروينه: "اما ما خيلی متشکر می شويم اگر شما به وضعيت کودکان خيابانی بيشتر توجه می کرديد تا آنها آينده ای داشته باشند."

عبدالجبار رحمانف، وزير آموزش و پرورش تاجيکستان، در پاسخ می گويد: "ما نهايت تلاش خود را می کنيم تا اين کودکان از آموزش و تحصيل بهره مند باشند. ما از خانواده های آنها در تلويزيون و راديو کمک می طلبيم. والدين آنها بايد مراقب تحصيل آنها باشند؛ افراد بی بضاعت بايد برای سوادآموزی بيشتر تلاش کنند و به همين دليل هم سوادآموزی در تاجيکستان مجانی است."

پروينه: "شما می گوييد که آنها بايد بيشتر تلاش کنند. در مرکز کودکان بی سرپرست من دختری را ملاقات کردم که خيلی باهوش بود و بلد بود از کامپيوتر استفاده کند. او دوست داره پرستار شود اما هر کجا که می رود هيچ کس تمايلی به کمک به تحصيل او ندارد همه پول می خواهند."

عبدالجبار رحمانف: "اين وضعيت خطاست! ما گروهی را تشکيل داده ايم تا به شکايات متقاضيان ادامه تحصيل رسيدگی کند. ما به دختران زيادی مثل او کمک کرده ايم. متاسفم که او به گروه مراجعه و شکايت نکرده است. او مراجعه کند و کمک بگيرد."

از پروينه پرسيدم که نظر او در باره وزير آموزش پرورش تاجيکستان چيست و آيا اميدی به اين وعده ها هست. او با لبخندی گفت: "آقای ... وزير خوبی است و به آينده تاجيکستان اهميت می دهد... و البته که اميد هست. هميشه اميد هست."