 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
~RS~a~RS~Persian~RS~q~RS~~RS~z~RS~01~RS~){kind=small}
|
کتاب عمر شاعر | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
عبدالجبار قهاری یگانه شاعر سالمند معاصر تاجیک است که در بدن خود بار درد و داغ جنگ علیه آلمان فاشیستی را از آن روزگار تا امروز می کشد. او ساده و روان شعر می گوید. اشعارش گویاترین زندگینامه اوست. کتابی را که به عنوان "عبدالجبار قهاری" سازمان غیردولتی "استقبال" بتازگی نشر کرد، برای مخلصان شاعر و دوستداران ادب تاجیک تحفه خوبی است. در آن نمونه ای از شعرهای جدید و ترجمه های ادیب از آثار شاعر تاتار مسی جلیل به طبع رسیده است. خواننده دقیق نظر از مطالعه اشعار ترجمه کرده عبدالجبار قهاری پی می برد که میان او و مسی جلیل شاعر تاتار در راه آفرینش شعر از نظر موضوع و محتوی شباهتی وجود دارد. شاید همین چیز باعث گشته موصوف در کار خویش به سادگی موفق می گردد. اما چیزی که قیمت کتاب را باز هم بالاتر می برد، بخشهای "گلگشت نصر"، "ایجاد سخنوران"، "مصاحبه ها" و "نامه ها" است. یادنامه ها، مقاله ها، نامه ها، که به قلم شاعر و بیشترشان به قلم ادیبان، دوستان، نقدشناسان و مخلصان موصوف متعلق است، برای خواننده نه تنها از روزگار و آثار عبدالجبار قهاری، بلکه از یک دوره مشخص ادب تاجیک روایت می کند.
عبدالجبار قهاری شاعری است که عنقریب شش دهه است حضوری پابرجا و چهره ای روشن در ادب معاصر تاجیک دارد. مشخصات شعر او که سرشار از عشق وطن و فریاد دل صلح پرور و مهرآفرین اوست، جایگاه ویژه خود را دارد. او همانی است که در نبردهای خونین علیه آلمان فاشیستی جنگیده است و به قول نویسنده معروف جلال اکرامی "در بدن قهاری جای تیر-نارسیده تقریبا نمانده است". همین است که شاعر در شعری می گوید: مرا یاران شهید زنده گویید... در کتاب از جانب محققان روزگار و آثار شاعر راه پرشیب و فراز سپرده اش بررسی گشته بهای ادبای مشهوری به اثار او جای داده شده است. از جمله شاعر افغان عبدالجبار تقوای فرخاری می گوید: پرچوشی لفظ و سخنش داد سخن داد، عبدالجبار قهاری واقعا شاعر نبردها ست. شعر او مثل بدن پرجراحتش فریاد زخمهای ناسوری را آوا می کند، آهنگ دردهای جانکاهی را دوا می بخشد. "کتابم چاک شد از تیر اغیار"، - می گوید شاعر و تا امروز به صفحه های همان کتاب چاک و پاره می افزاید و آن را "شهادتنامه" زمان پرتلاشی می داند. مقالات پژوهشی منقد صاحب تبرف "احیای نو"، خدایی شریفف "اعتبار آدمی"، واحد اسراری "داستان "شب پیش از مرگ" و ژانر داستان"، اعلاخان افصح زاد "فاجعه قهرمانی" و غیر آنها ضمن مطالعه کتاب در ذهن خواننده حقیقت اشعار عبدالجبار قهاری را باز هم روشن می گرداند. برای پژوهندگان نیمه دوم قرن بیست ادب تاجیک این کتاب مواد پرارزشی را در بغل دارد. عبدالجبار قهاری، این ادیب سالمند واقعا تاریخ زنده ای است که چون پیغام برد و باخت یک دوره ادبیات میان ما قدم می زند: قطی گوگرد باشد پیکرم، | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Матни сириллик
