مومن قناعت، شاعر و سياستمدار

مومن قناعت شاعر بدخشی در اوان هفتاد سالگی همچنان پر نشاط و سرشار از انرژی است. او که با شعر استوار خويش در جهان فارسی زبان بخوبی شناخته شده است همزمان يک متفکر سياسی و اجتماعی به شمار می رود.

او در 1956 به اتحاديه نويسندگان پيوست و چند سال بعد مديريت مجله "شرق سرخ" از معتبرترين مجلات ادبی تاجيکستان را بر عهده گرفت.

بزودی به نيابت ميرزا تورسون زاده که رياست اتحاديه را داشت رسيد و پس از مرگ تورسون زاده جانشين استاد شد و تا فروپاشی شوروی در اين سمت باقی ماند.

او از شمار آن گروه از فرهيختگان تاجيک است که در دستگاه شوروی مورد احترام بودند و از نفوذ خود در پيشبرد اهداف ملی تاجيکستان بهره بردند. شعر او در باره زبان فارسی که در اوايل دهه 60 ميلادی سروده شد از شهرت بسيار برخوردار است و از شمار اولين آثاری است که مسئله زبان را در نهضت اخير هويت شناسی تاجيکان برجسته ساخت.

او خود را با آرمان های روشنفکران دهه 60 بسيار نزديک می بيند.

مومن قناعت به سبب ماموريت های سياسی و فرهنگی پر شمار در دوران شوروی از بسياری از کشورهای جهان ديدار کرده و آرزو دارد کشورش از نظم و نظام اروپايی بهره مند شود.

ديدار با او که شخصيت پابلو نرودا شاعر و سياستمدار آمريکای لاتين را به ياد می آورد در کاخ وحدت دست داد که مرکز سياست های فرهنگی تاجيکستان امروز است و در آن برجسته ترين فرهنگمداران تاجيک به دولت نو استقلال در رشد فرهنگ ملی ياری می رسانند.