خورشيد همدم از دوشنبه

گفته می شود که اخيرا ميزان نشر آثار ادبی در تاجيکستان خيلی کاهش يافته است.

با توجه به اين وضع، اين مسئولان تاکيد کرده اند که ذوق هنری خوانندگان نيز طی چند سال اخير کاسته شده و ادامه اين روند پيامدهای ناگوارتری را برای جايگاه ادبيات در اين کشور خواهد داشت.

عبد الشکور عبد الستار، رئيس بخش نقد ادبی و ادبيات شناسی اتحاديه نويسندگان می گويد، با گسترش روند های آزاد انديشی در ادبيات نيز نويسندگان هوسکار (آماتور) بيشتر شده اند.

اما به اعتقاد آقای عبدالستار، قرب آثار چنين نويسندگان با آثار نويسندگان حرفه ای يکسان نيست.

آقای عبدالستار افزود: "آثار اين گونه نويسندگان از لحاظ استعداد و هنر با آثار نويسندگان اصيل همسنگ نيست. زيرا آنها بدون تجربه نويسندگی رمان نوشته و خود را نويسنده پنداشته اند که اين ناممکن است".

پس سوالی مطرح می شود که چرا آثار تازه ارون کوهزاد، ستار تورسون، ساربان، بهمنيار، جانيبيک اکابر، عبدالحميد صمد و ديگر نويسندگان سرشناس تاجيک که در ميان مردم از محبوبيت وافر برخوردار بود، ديگر به دست خوانندگان نمی رسد.

ارون کوهزاد، يکی از اين نويسندگان محبوب تاجيک در اين باره می گويد:

"من حالا از امور ماموری در کنار هستم و وقت زيادی برای انشای اثر دارم. ولی چاپ اثر در سالهای اخير بسيار مشکل شده است و اثر ها با تعداد خيلی کم منتشر می شود. بدين دليل، دايره خيلی محدود خوانندگان اثر های ما، نويسندگان را دسترس می کنند".

در حالی که به گفته آقای کوهزاد، در دوران شوروی پيشين تيراژ اثر های اديبان تا 15 هزار نسخه چاپ و در کليه مناطق کشور توزيع می شد و افزون بر اين، نويسندگان حق الزحمه نيز دريافت می کردند.

از سوی ديگر، جانيبيک اکابر، سردبير مجله ملی صدای شرق نيز می گويد، به علت مشکلات مالی در چند سال اخير تنها يک اکثر وی چاپ شده است:

وی افزود:

"عواقب جنگ داخلی در تاجيکستان به عرصه فرهنگ نيز اثر خود را گذاشت و چاپ کتاب به عنوان مشکل عمده برای نويسندگان مطرح شد. در سال 2003 برای نخستين بار در ظرف 13 سال کتاب من چاپ شد و آن هم به تعداد 500 نسخه".

برخی از خوانندگان و علاقمندان ادبيات معاصر تاجيک در صحبت با ما گفتند که جامعه به اثر های پرمضمونی نياز دارد که با واقعيت های زمان همخوانی داشته باشد.

يک دختر دانشجو که مشغول جستجوی کتابی در دکان کتابفروشی بود، گفت:

"از نويسندگان تاجيک خواهش می کنم در باره واقعه های امروز اثر بنويسند.زيرا ما در باره گذشته مان تا اندازه ای آگاه هستيم. اما در باره امروز آگاهی کمتر داريم. اين می توانست برای آيندگان نيز کمک کند".

اما هستند نويسندگانی که برای تحولات سالهای استقلال تاجيکستان آثاری انشا کرده اند. چرا آثار آنها از شهرت قابل توجه ميان خوانندگان برخوردار نيست؟

اسدالله سعدالله اف، ادبيات شناس تاجيک از سوی اتحاديه نويسندگان تاجيکستان:

"نويسندگان خوب ما، به مانند عبدالحميد صمد، ارون کوهزاد، ساربان، بهمنيار، گلرخسار و ديگران در باره رويداد های سالهای اخير تاجيکستان اثر نوشته اند، ولی البته، نويسندگان ما به حد کافی فعال نيستند. برای کسب محبوبيت بايد نزد خوانندگان رفت، با آنها ملاقات کرد. زيرا تيراژ نشر اندک است و همه از آثار نويسندگان آگاه نيستند".

در همين حال، بنا بر اطلاع مسئولان اتحاديه نويسندگان تاجيکستان در نشست قريب الوقوع شورای اين اتحاديه راه حل های مشکلات مربوط به نثر تاجيک بررسی خواهد شد.