رحیم رحیمیان از دوشنبه

در این نمایش انواع مختلفی از غذاهای ایرانی، نظیر چلوکباب، دلمه، سبزی پلو، زردشوله، جوجه کباب، کباب کوبیده، ماهی بریان و غیره به نمایش گذاشته شد. برخی از این غذاها ویژه محلات جداگانه ایران، چون مازندرانی، تبریزی، شیرازی، اسفهانی، مشهدی، ... بوده اند.

بسیاری از اهل ادب و فرهنگ تاجیکستان، استادان دانشگاهها، مقامهای دولتی، دیپلماتهای خارجی و نمایندگان سازمانهای بین المللی که در این نمایش حضور داشتند، از غذاهای ایرانی تعریف کردند.

یک استاد دانشگاه دولتی تاجیکستان گفت که بسیاری از انواع این غذاها غذاهای تاجیکی نیز به شمار می آیند، ولی به دلایل مختلف در تاجیکستان اکنون پختن آنها رایج نیست.

این استاد دانشگاه ابراز داشت که پختن این غذاها به دلیل رشد علم و تکنیک در تاجیکستان فراموش شده، ولی ایرانیان آنها را حفظ کرده اند. ولی این سؤال نیز مطرح است که چرا رشد علم و فن نتوانسته است در غذاپزی ایران چنین تاثیری بر جای گذارد؟

یک مقام فرهنگی ایران ابراز داشت که در خوراک پزی تاجیکی تاثیر فرهنگ پخت و پز روسی را می بیند و دلیل فراموش شدن بسیاری از غذاهای ملی در میان تاجیکان هم شاید همین باشد.

ولی این نکته هم روشن است که نوعی از انواع خوراک در محلات مختلف، چه در ایران و چه در تاجیکستان همیشه به شیوه های مختلف پخته می شد و مثلا امروز ما در مناطق مختلف انواع مختلفی از پلو را داریم.

گفته می شود دانشمندان و پژوهشگران خوراک در کشورهای فارسی زبان تا کنون اقدامی به آموزش مشترک غذاهای عمومی ایرانی نکرده اند و ظاهرا مفهوم کلی "غذای ایرانی" و "آشخانه (رستوران) ایرانی" به معنی نوعی از فرهنگ ملی آنچنان که باید در جهان رایج نیست، چنانچه مثلا مفهمی از "غذای چینی یا رستوران چینی" رایج است.

یک دانشمند تاجیک می گوید بی توجهی به فرهنگ غذاپزی ملی باعث شده که برخی از غذاها که اصل ایرانی دارند، در کشورهای دور و نزدیک به ملل و اقوام دیگر منسوب دانسته می شوند، چنانچه به گفته او پلو تاجیکی را در روسیه پلو ازبکی می گویند.

این داشنمند تاجیک گفت که هرچند کتبی در تاجیکستان و ایران در مورد غذاهای ملی این کشورها نوشته شده، ولی به یک پژوهش مشترک و فراگیر در غذاپزی مردم فارسی زبان و رایج ساختن دوباره بسیاری از غذاها که فراموش شده اند، نیاز هست.

آینک عکسهایی از غذاهای ایرانی که در دوشنبه به نمایش گذاشته شدند: