مدال آوران ایرانی المپیک؛ یوسف کرمی

به روز شده:  15 ژوئيه 2012 16:01 GMT
یوسف کرمی

یوسف کرمی در نقاط مختلف دنیا القابی مختلفی دارد؛ در نروژ به تانک معروف است، فرانسوی ها او را "آدم فضایی"، کره ای ها امپراتور تکنیک و آلمانی ها هم او را اعجوبه صدا می کنند.

او تنها عضو کاروان ورزش ایران در المپیک ۲۰۱۲ لندن است که سابقه کسب مدال از بازی های المپیک را دارد. غیر از یوسف کرمی، بقیه المپین­های ایرانی، همگی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرده اند.

یوسف ۲۹ ساله است و متولد شهرستان میانه در آذربایجان‌شرقی. هفتمین فرزند خانواده است. سال ۱۳۷۱ تکواندوکار شده و اولین عنوانش قهرمانی در رقابت های نوجوانان استان آذربایجان شرقی. یوسف اولین ایرانی است که طلای نوجوانان جهان در تکواندو را به گردن آویخته.

"چهارم دبستان رفتم کلاس تکواندو، قبل از آن به همه می گفتم من تیمسارم و دعوا می کردم. مادرم می آمد مدرسه تا از طرف من معذرت خواهی کند. ولی بعد از این که رفتم باشگاه دیگر دعوا نکردم."

از سال ۱۳۷۸ به عضویت تیم ملی بزرگسالان درآمد و حالا سیزدهمین سال عضویتش در تیم ملی را سپری می کند. از حسین اکرمی ، غلامحسن ذوالقدر، کریمی ، مجید افلاکی و دکتر بهرامی به عنوان افرادی نام می برد که در کسب موفقیت های او سهیم بوده اند.

یوسف درباره القابی که تیم ها و رقبای خارجی روی او گذاشته اند می گوید: "در نروژ به من می گویند تانک، فرانسوی ها عنوان "آدم فضایی" روی من گذاشته اند، کره ای ها می گویند امپراتور تکنیک، آلمانی ها نیز مرا اعجوبه صدا می کنند. دوست دارم در داخل ایران هم روزی اسطوره تکواندو بشوم."

شاید قهرمانی او در المپیک لندن همین لقب دلخواه را نیز در ایران برایش به ارمغان بیاورد.

یوسف پس از قهرمانی در بازی های آسیایی دوحه، با کسب مدال طلای بازی های گوانگجو اولین تکواندو کاری بود که توانست دو مدال طلای متوالی از بازی‌های آسیایی را نصیب خود کند.

قبل از المپیک آتن، در بازی های آسیایی بوسان به دلیل شکست در اولین بازی از دور رقابت ها حذف شد. حریفش قهرمان المپیک سیدنی بود و مربیان تیم ملی عقیده داشتند به دلیل میزبانی، کره ای ها نماینده ایران را از دستیابی به طلا محروم کرده اند.

به رغم این ناکامی، یوسف با سوابقی درخشان پا به رقابت های المپیک ۲۰۰۴ آتن گذاشت.

المپیک آتن – برنز

با چنین سوابق درخشانی او در وزن ۸۰ کیلوگرم رقابت های المپیک آتن به روی شیاپ چانگ رفت. ابتدا ۱۶-۱۲ رقیب تایلندی اش را از پیش رو برداشت. سپس ۱۳-۹ بر دانیل ترنتون استرالیایی و دارنده مدال برنز ۱۹۹۹ جهان در ادمونتون چیره شد.

در گام بعدی و مرحله نیمه نهایی مقابل استیون لوپز از آمریکا که از شاخص ترین تکواندوکاران تاریخ این رشته ورزشی است، با نتیجه ۷-۶ شکست خورد.

او درباره این مسابقه گفته است:"بعد از شکست و برای بازی با حریف تونسی ام هم ده دقیقه توی آب یخ قرار گرفتم تا بدنم به حالت اولیه برگردد. نه جلوی امریکایی، بلکه جلوی هیچ حریفی ۵۰ درصد توانم را هم نتوانستم ارائه کنم. به لحاظ بدنی آماده بودم اما شرایط روحی ام مساعد نبود. شب مسابقه حالم خوب بود، ولی صبح که رفتم سالن احساس خوبی نداشتم، اصلاً دوست نداشتم بازی کنم. نه استرس داشتم نه از حریف می ترسیدم و نه جوگیر شده بودم، اما نشد که نشد."

یوسف پس از ۱۰ دقیقه نشستن در حوضچه آب یخ، در گروه بازنده ها با نتیجه ۱۲-۴ بر جلیل محمد امینه از تونس پیروز شد و برای ایستادن روی سکوی سوم، رشاد احمدوف از جمهوری آذربایجان را در مصافی فوق العاده دشوار و نفسگیر با نتیجه ۹-۸ مغلوب کرد.

وقتی از آتن برگشت، یکی از سایت های دولتی در مصاحبه ای که از او منتشر کرده بود، نوشت: "وقتی به حریف آمریکایی ات لگد می زدی، احساس می کردیم لگد محکمی به دهان استکبار جهانی می کوبی."

کرمی اما در همان مصاحبه پاسخ داد: "نه، ببینید مسابقه ورزشی طوری است که برای ما فرقی نمی کند حریف از کجاست. وقتی جلوش می ایستیم باید هر چی در توان داریم رو کنیم. اون هم مثل بقیه حریف هایم بود، باهاش مبارزه کردم."

انتخابی المپیک پکن

یوسف کرمی

پس از المپیک آتن، کرمی از جمله ورزشکارانی بود که نسبت به آنچه تبعیض در اهدای جوایز به مدال آوران می دانست، معترض بود. او در این باره گفت: "در استان آذربایجان شرقی کسی نه قبل از انقلاب و نه بعد از آن نتوانسته این قدر مدال بیاورد. پرافتخارترین ورزشکار استان هستم. اما تا حالا یک بار هم نشده که فقط به خاطر تجلیل از من در استان مراسم بگیرند. در حالی که در استان اردبیل برای رضازاده همه کار کردند. با این حال در استان خودم به من حتی نگفتند دستت درد نکنه."

او در مسابقات جهانی ۲۰۰۵ مادرید پس از نمایندگان کره جنوبی و اسپانیا روی سکوی سوم وزن ۸۴ کیلوگرم ایستاد.

سال ۲۰۰۷ در همین وزن با غلبه بر اسماعیل موسایف از روسیه موفق شد در بانکوک روی سکوی نخست دانشجویان جهان بایستد. دو دوره پیاپی هم فاتح بازی های آسیایی شد تا ناکامی بوسان را جبران کند.

برای المپیک پکن، انتخاب فرد برتر بین او و هادی ساعی حاشیه ساز و جنجالی شده بود. در مسابقه انتخابی، هر کدام با یک برد و یک باخت داشتند. در حالی که قرار بود سه مصاف نهایی نیز در خانه‌ تکواندو برگزار شود، به دلیل اعلام آسیب دیدگی ساعی این رقابت به تعویق افتاد.

در نهایت نیز بدون انجام مسابقات معوقه، رضا مهماندوست سرمربی تیم ملی رای به انتخاب هادی ساعی داد. اما برای انتخاب دومین نماینده ایران، رضا نادریان نه با تصمیم کمیته فنی بلکه با غلبه بر بهزاد خداداد توانست جواز حضور در المپیک را به دست آورد.

یوسف کرمی در سال ۲۰۰۹ و رقابت های جهانی کپنهاگ، در وزن ۸۷ کیلوگرم پس از بحری تانری کولو از ترکیه و کارلو مولفتا از ایتالیا روی سکوی سوم جهان ایستاد.

سال ۲۰۱۰ در قهرمانی آسیا به میزبانی قزاقستان مغلوب نماینده کره جنوبی شد و به مدال نقره رسید.

در مسابقات جهانی ۲۰۱۱ کره جنوبی، یوسف کرمی در اوج آمادگی و با غلبه بر نماینده میزبان، در مقابل دیدگان تماشاگران کره ای روی سکوی نخست جهان ۸۷ کیلوگرم جهان ایستاد.

کاپیتان کاروان

یوسف کرمی برای کسب سهمیه وزن ۸۰ کیلوگرم المپیک لندن در مسابقات گزینشی باکو، بعد از شکست نماینده تونگا، مقابل حریف قدرتمند آمریکایی خود استیون لوپز قرار گرفت و توانست با اقتدار از سد این تکواندوکار بگذرد و انتقام شکست المپیک آتن را هم بگیرد.

یوسف کرمی

این مسابقه، اولین شکست لوپز افسانه ای با دو طلای المپیک، مقابل تکواندوکاهای ایرانی بود.

کرمی سپس آلبرت فیلست از آلمان را مغلوب کرد. حریف کانادایی را ۳ بر ۰ مغلوب کرد و در نیمه نهایی نیز از سد نماینده اسپانیا گذشت. نیکولاس گارسیا نایب قهرمان جهان در سال ۲۰۰۹ بود که ۷-۳ به کرمی باخت.

با توجه به اینکه یوسف به شدت از ناحیه زانو و پهلو دچار آسیب‌دیدگی شده بود، در فینال مقابل حریف آذربایجانی خود قرار نگرفت و ترجیح داد این مسابقه در المپیک لندن به انجام برسد.

او به عنوان با تجربه ترین ورزشکار اعزامی به المپیک لندن، انتقاداتی نسبت به تدارکات و پشتیبانی کاروان ورزش ایران دارد و می گوید: حدود ۵۰ سهمیه برای المپیک داریم اما خیلی از این ورزشکاران را فقط به نام می‌شناسیم و اگر از کنار هم رد شویم، یکدیگر را نخواهیم شناخت.

اشاره او به المپیک های قبلی است که مراسم ویژه ای برای آشنایی ورزشکاران اعزامی با یکدیگر برگزار می شد و از نگاه آنها، باعث افزایش روحیه شده و تاثیر فراوانی در ایجاد انگیزه داشت.

کرمی عقیده دارد؛ ورزشکاران باید در فضای المپیکی قرار بگیرند. اما به زعم او الان طوری شده که انگار قرار نیست بازی‌های المپیک برگزار شود. در ایران خبری از هیاهوی بازی‌های المپیک نیست، در حالی که خیلی از کشورها از مدت ها قبل به استقبال این بازی‌ها رفته‌اند.

کاپیتان تیم ملی تکواندوی ایران که از حیث سابقه و تجاربش کاپیتان کاروان ورزش ایران در المپیک ۲۰۱۲ هم هست، می گوید: المپیک میدان بزرگی است. من با تجربه‎ حضور در این رویداد، ارزش و قدر آن را می‏دانم. بنابراین تلاش می‎کنم تا حسرت به دل نشوم. در واقع طوری تمرین می‌کنم که حداقل اگر نتیجه هم نگرفتم حسرت فرصت‌های از دست رفته را نخورم.

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.