حقوق کودکان تقريبا در هيج جامعه ای رعايت نمی شود. نگاهی دقيق تر به اطراف - چه در داخل و چه در خارج از خانه - جای ترديد کمی باقی می گذارد. بی اعتنايی به حقوق کودک و نوجوان به ناچار منجر به آزار او می شود.

در جوامع غربی، رفتارهای ضداجتماعی نوجوانان (که بريتانيا برای مبارزه با آن طرحی به نام ازبو ASBO را به کار گرفته) حاکی از نامهربانی ها، قصورها و آزارهايی است که در خانه و اجتماع بر آنها روا شده است؛ پس با فرياد کشيدن در خيابان و تخريب مکان های عمومی به پايمال شدن حقوق خود به طور ناخودآگاه واکنش نشان می دهند. در جامعه ايران نيز شمار رو به افزايش کودکان فراری و خيابانی و استفاده ابزاری از آنها در انواع بزهکاری، نمونه هايی آشکار اما (معمولا) ناديده گرفته شده از اين آسيب هولناک اجتماعی است.

شايد در بحث های کارشناسی گفتگو از آزار جسمی، آزار جنسی، کار اجباری، تحقير و دريغ کردن کودک از نيازهای ابتدايی عاطفی و مادی او خيلی دشوار نباشد اما تحمل و درک اين رفتارها آسان و خالی از تاسف نيست.

در اين چند صفحه نگاهی داريم به آثار برخی از اين آزارها.