|
گفتگو با نوشابه امیری
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
"هی گفتند نقطه است، نقطه. خط است، خط. هی گفتند جان ندارد، جان ندارد.
بعد گفتند کار کامپیوتر است. تکنولوژی، هم آمریکایی، هم ژاپنی. نقطه ها را می چینند پشت هم، می شود خط. خط ها، و سپس شکل. و حرکت. حس ندارد. ...... وقتی که سرخی گونه اولین کارتون ها، که نشان عشق بود، به «تب» برگردانده شد در کارخانه سانسور و کلمات عاشقانه ترجمانی دیگر یافتند؛ معلوم بود کسی فهمیده که آنها نقطه نیستند، خط نیستند... کارتون ها را می گویم. شخصیت های کارتونی. آنها که شده بودند عین همکلاسی هامان،دوست هامان. و برای من، عین صدایم. ..." بخشی از نوشته نوشابه امیری، دوبلور صدای کارتونهای تلویزیونی در مجله زیگراگ.
نوشابه امیری، روزنامه نگار و دوبلور با سابقه ایرانی، چند سالی است که خارج از کشور زندگی می کند. خانم امیری در روز هفتم این هفته، با ما بود و به سئوالات شما، درباه شخصیت های کارتونی و دوبله کارتونها به فارسی پاسخ داد. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||