سياوش اردلان

اين هفته

شجاعت در جمهوری اسلامی بر دو قسم است. یکی شجاعت در مقابل عناصری که دستشان به هیچ جا بند نیست و بی خطرند. به این نوع از شجاعت، اقتدار می گویند.

اما نوع دوم شجاعت در مواقعی نشان داده می شود که مانند ماجرای کوی دانشگاه نظام یه ذره با خطر سرنگونی روبرو می شود. نام این نوع از شجاعت را مظلومیت می گذارند.

فروتنی و خودشکنی مقام رهبری که خشونت علیه مخالفان را موجب خوشحالی دشمن دانست و دانشجویانی که عکسش را پاره می کنند، فرزندان خود خواند، نوع دوم شجاعت است که در ماجرای هجده تیر هفتاد و هشت با گریه و زاری امت حزب الله، این مظلومیت را تکمیل کرد.

فوت مهستی این فائده را داشت که سوگواران او با برخی زندگان بیشتر آشنا شدند.

زنده هائی مثل علیرضا امیر قاسمی که هنر خود را در پوشش انحصاری مراسم تشییع جنازه مهستی به سبک تفسیر فوتبال به نمایش گذاشت تا نویسندگان روزنامه کیهان که گویا مهستی را لخت و برهنه دیده اند تا مسیحیان سمج ایرانی که آخر عمری مهستی را غسل تعمید کردند و یک جلد انجیل دستش دادند.

برنامه را بشنويد