تا پیش از کنفرانس کپنهاگ در دسامبر 2009 قرار است کنفرانس های دیگری در کشورهای غنا و لهستان تشکیل شود

کارشناسان زیست محیطی و مقام های سازمان ملل متحد از طولانی شدن تلاش های وصول به یک توافق بین المللی تازه که جایگزین کیوتو شود اظهار نگرانی کردند.

نرسیدن به یک توافق عمومی در مورد مشکلات فزاینده زیست محیطی و به درازا کشیدن گفتگوها و کنفرانس های مختلف سبب نگرانی مسئولان زیست محیطی سازمان ملل متحد و کارشناسان جهان شده و به همین علت از کشورهائی چون آمریکا، روسیه و چین بعلت عدم همکاری لازم انتقاد شده است.

هارالد داولاند، سرپرست یک گروه فعال در کنفرانس محیط زیست گفت: "اگر ما با این کندی و شیوه کار بخواهیم پیش برویم بیم آن می رود که به هدف خود نرسیم"

کنفرانس بن یکی از گام های متعددی است که در کنفرانس بالی تصویب شده بود به این امید که تا پیش از آغاز کار کنفرانس کپنهاگ در ماه دسامبر 2009 توافق های لازم حاصل شده باشد.

کشورهای عضو سازمان ملل متحد در دسامبر سال 2007 در کنفرانس بالی پس از مشاجرات زیاد به این توافق رسیدند که تا سال 2009 برای امضای یک پیمان گسترده جهانی مقدمات لازم را تدارک ببینند و به توافق هائی دست یابند که بتوان پییمان جدید را جانشین پیمان "کیوتو" کرد .

پیمان کیوتو تا سال 2012 اعتبار دارد و تلاش های جهانی مصروف این است که با امضای یک میثاق تازه از افزایش خطرناک گرمای زمین جلوگیری شده و آلودگی های ناشی از گازهای گلخانه ای را در سطح جهان کاهش داده شود.

در کنفرانس بن که قرار بود پیشنهادها مشخص و قابل اجرا باشد به گفته سخنگویان سازمان "صلح سبز" کشورهای صنعتی همکاری نکردند و تعهدات خود را انجام ندادند.

بی نتیجه ماندن کنفرانس بن که با شرکت 192 کشور و 2000 نماینده سازمان های دولتی و غیر دولتی و همچنین کارشناسان تشکیل شده بود باعث تاسف شدید کارشناسانی شد که عدم توجه کافی به آلاینده ها و وضعیت دمای زمین را برای حیات انسان و موجودات روی زمین بسیار خطرناک می دانند.

دانشمندان محیط زیست بر این عقیده اند که تا سال 2020 باید 25 تا 40 درصد گازهای گلخانه ای را به نسبت میزان آن در سال 1990 کاهش داد و این امری است که بدون خواست و همکاری کشورهای بزرگ صنعتی بویژه آمریکا تحقق پذیر نخواهد بود.

تا پیش از کنفرانس کپنهاگ در دسامبر 2009 قرار است کنفرانس های دیگری در کشورهای غنا و لهستان تشکیل شود.