تاسیسات حبس کربن استرالیا به منظور مقابله با تاثیرات گاز تولیدی کارخانه برق ایجاد شده است

این تاسیسات که در ایالت ویکتوریا، در جنوب استرالیا، ساخته شده تنها تسهیلات حبس کربن در نیمکره جنوبی است و با راه اندازی آن، گاز دی اکسید کربن تولید شده توسط یک نیروگاه برق در منطقه جذب و در محفظه ای در عمق دو کیلومتری زیر زمین انبار می شود.

به اعتقاد پژوهشگران، موفقیت این طرح نمونه می تواند گام اول در اقدامات اساسی در زمینه کاهش آثار گازهای گلخانه ای تولید شده در استرالیا باشد.

در عین حال، سازمان های حفاظت از محیط زیست گفته اند که در مورد مفید بودن این روش برای مقابله با گازهای گلخانه ای تردید دارند.

برخی از منتقدان هم در مورد احتمال گریز کربن ذخیره شده در این نوع مخازن در آینده ابراز نگرانی کرده اند.

مخزن ایجاد شده در استرالیا که "گورستان کربن" استرالیا خوانده شده، در یک میدان گازی قدیمی در نزدیک شهرک وارنامبول، در غرب شهر ملبورن، واقع شده است.

این تاسیسات گاز دی اکسید کربن ایجاد شده توسط نیروگاه برق را جذب کرده و به شکل مایع در می آورد و این مایع در مخازنی در عمق زمین ذخیره می شود.

	ذوب یخهای قطبی به گرمایش زمین در نتیجه افزایش گازهای گلخانه ای نسبت داده شده است

بررسی های انجام شده در چند سال اخیر پژوهشگران استرالیایی را قانع کرده است که می توان حدود یکصد هزار تن از این گاز گلخانه ای را در مخازن ایجاد شده انبار کرد.

زمین شناسان معتقدند که لایه های سنگی ساختار زمین شناسی این منطقه می تواند مانند توده عظیمی از اسفنج گاز دی اکسید کربن را جذب کند و آن را برای همیشه - یا دست کم زمانی بسیار طولانی - محبوس نگه دارد.

در عین حال، اجرا کنندگان این طرح تاکید داشته اند که به منظور اطمینان از کارآیی این روش، اثرات آن را به دقت زیر نظر خواهند داشت.

اصطلاح حبس گاز دی اکسید کربن به فرآیند جذب این گاز از هوای اطراف کره زمین و انتقال آن به خاک اطلاق می شود و به طور طبیعی توسط بیشتر گیاهان صورت می گیرد.

گرچه استفاده از سوخت های فسیلی باعث ایجاد انواع دیگری از گازهای گلخانه ای می شود، اما مقدار دی اکسید کربن تولید شده در این فرآیند از سایر گازها به مراتب بیشتر است.

جذب گاز دی اکسید کربن از هوا به طور طبیعی توسط گیاهان دارای سبزینه صورت می گیرد اما رشد سریع استفاده از سوخت های فسیلی در خلال دهه های اخیر باعث شده است تا میزان این گاز در جو به سرعت افزایش یابد.

به گفته پژوهشگران، افزایش این گاز و سایر گازهای گلخانه ای مانند یک عایق حرارتی عمل می کند و با جلوگیری از انتقال گرمای اضافی به خارج از جو، به گرم شدن آب و هوا - گرمایش زمین - منجر شود.

گرمایش زمین عامل تغییرات نامطلوبی در وضعیت مناطق مختلف زمین از جمله پدیده هایی مانند گرما و سرمای غیر فصلی، کمبود یا افزایش غیر عادی در بارش باران و ذوب یخهای قطبی دانسته شده است.

تا ماه دسامبر سال 2007 و روی کار آمدن دولت جدیدی در استرالیا، این کشور از امضای پروتکل کیوتو در مورد کاهش گازهای گلخانه ای خودداری ورزیده بود اما به تحقیقاتی در مورد نحوه کاهش آثار این گازها ادامه می داد.

دولت استرالیا از ماه مارس جاری اجرای پروتکل کیوتو را آغاز کرده است.