دن تونسند در سال 2003 سرطان بیضه گرفت

بیماران سرطانی ممکن است در طی معالجات، قدرت باروری خود را از دست بدهند.

اما آنها می توانند اسپرم و یا تخمک بارور شده خود را قبل از معالجات منجمد کنند.

دن تونسند از شنیدن ابتلا به سرطان بیضه بسیار گیج شده بود.

پزشکان به او گفتند که باید ماهها تحت شیمی درمانی و پس از آن عمل جراحی قرار گیرد.

خطر واقعی

او می گوید: "من در آن زمان تنها ۲۲ سال داشتم و به شدت تحت تاثیر این خبر قرار گرفتم. تعجبی ندارد که خطر ناباروری در آن زمان مهمترین نگرانی من نبود."

"اما من یک روز شروع کردم به مطالعه در مورد این بیماری بر روی اینترنت و متوجه شدم که با خطر بسیار جدی از دست دادن قدرت تولید مثل مواجهم."

"این مسئله مرا نگران کرد و رفتم بدنبال اینکه چه راه حلی وجود دارد."

نهایتا آقای تاونسند که اهل ریچموند در جنوب غرب لندن است تعدادی از اسپرم های خود را در یک کلینیک منجمد کرد.

به این ترتیب او حتی اگر در اثر معالجه قدرت باروری خود را از دست داده باشد، همچنان امکان بچه دار شدن را دارد.

تحقیقات نشان داده که از هر فردی که از سرطان بیضه جان سالم به در می برد، یک نفر دچار مشکل باروری می شود.

او می گوید: "من جوان بودم و در آن زمان دوست دختری نداشتم. بنابراین بچه دار شدن چندان در ذهن من جای نداشت."

"اما خوشحالم که در آن زمان متوجه شدم و این کار را کردم."

"اکنون که ۲۶ سال دارم و شریک دائم زندگی دارم، روز به روز بیشتر به فکر بچه دار شدن هستم."

آقای تونسند که در فرودگاه شهر لندن کار می کند هنوز نمی داند که قدرت باروری خود را داراست یا نه.

به بیماران سرطانی اغلب توصیه می شود برای دقیق بودن آزمایشات باروری صبر کنند و چند سال پس از معالجه تحت این آزمایشات قرار گیرند.

او می گوید: "خوشبختانه من نباید نگران این مسئله باشم. اگر قدرت تولید مثل خود را از دست داده باشم، می دانم که اسپرم های خود را در جایی منجمد و ذخیره کرده ام. بسیار خوشحالم که به کلینیک رفتم."

"بسیاری از مردم وقتی از سرطان خود مطلع می شوند متوجه این مسائل نمی شوند، بخصوص اگر پزشکان نیز به آنها توصیه های لازم را ارائه نکنند."

"توصیه من این است که هر کسی باید متوجه عوارض معالجه خود باشد و گام های مقتضی را برای مقابله با آن بردارد."