اين قطعه دو هزار تنی بزرگترين و خارق العاده ترين بخش "سی ام اس" است

يک قطعه دستگاه دو هزار تنی موسوم به YB0 با موفقيت توسط جرثقيل به حفره ای 100 متری در عمق زمين پايين داده شده است.

اين دستگاه عظيم الجثه بخشی از "سی ام اس" (Compact Muon Solenoid) است که يکی از چهار دستگاه آزمايشی مهمی است که بخشی از بزرگترين شتاب دهنده ذرات در جهان را تشکيل می دهند.

اين شتاب دهنده در سرن Cern (مخفف آزمايشگاه اروپايی فيزيک ذرات) در مرز فرانسه و سوئيس راه اندازی خواهد شد.

اين شتاب دهنده که "کوبنده ذرات بزرگ هادرون" (LHC) نام دارد با هدف محک زدن حد و مرز فيزيک طراحی شده است.

اين دستگاهی قدرتمند و پيچيده است، که ذرات را با سرعت فوق العاده زياد به هم خواهد کوبيد به اين اميد که مهر از اسرار کيهان بردارد.

"ال اچ سی" حاوی بيش از هزار آهن ربای قوی است که تونلی زيرزمينی ( حلقه ای به طول 27 کيلومتر) را اشغال می کنند.

مغناطيس ها دو اشعه از ذرات را با سرعتی نزديک به سرعت نور در اطراف اين حلقه ساطع می کنند.

قطعات حياتی

در نقاط مشخص در طول حلقه، اشعه ها از هم عبور می کنند، که باعث می شود برخی از ذرات از رو به رو با هم برخورد کنند.

هر يک از چهار بخش عظيم آزمايشی "ال اچ سی"، از جمله "سی ام اس"، در نزديکی يکی از اين نقاط گذرنده مستقر است.

اين دستگاه های آزمايشی يا آشکارسازها ذرات تازه ای را، که در اثر اين برخوردها توليد شده، به دام انداخته و اندازه گيری می کنند.

اين ذرات می تواند راه را به سوی پديده تازه ای ورای مدل به اصطلاح استاندارد فيزيک نشان دهد؛ چارچوبی که کنش و واکنش ميان ذرات تشکيل دهنده اتم را توضيح می دهد.

اين قطعه دو هزار تنی که به عمق 100 متری حفره ای در دل زمين در سرن پايين داده شد، بزرگترين و خارق العاده ترين بخش "سی ام اس" است.

پايين دادن آن تقريبا 12 ساعت طول کشيد.

"سی ام اس" در مجموع حاوی 15 قطعه است که تاکنون هشت قطعه از آنها با موفقيت به سرن منتقل شده است.

چهار آشکارساز اين مرکز "ال اچ سی بی" (LHCb)، آليس، اطلس و "کامپکت موئون سولنوئيد" (سی ام اس) نامگذاری شده اند. هر يک از آنها تحت نظارت يک تيم ويژه از فيزيکدان هاست.

"ال اچ سی بی" و آليس برای کاوش پديده های خاص فيزيکی طراحی شده اند، اما اطلس و "سی ام اس" آشکارسازهايی برای اهداف عمومی هستند.

هدف هر دو نوع آنها شناسايی ذرات فراّر "بوزون های هيگز" (که به خاطر اهميت آن برای مدل استاندارد به "خدا ذره" معروف است) و همچنين جستجوی ذرات ابرمتقارن و تلاش برای يافتن ابعاد اضافی در فضا خواهد بود.