محققان می گويند جامعه بين المللی تنها سه چهارم مبالغ مورد نياز برای نگهداری از نواحی حفاظت شدن جهان را صرف اين کار می کند.
بخش عمده کسری ها به کشورهای درحال توسعه که از لحاظ حيات وحش غنی تر هستند مربوط می شود.
به گفته محققان، تعميم تدابير حفاظتی به کليه مناطقی که به آن نياز دارند، به معنی سه برابر شدن هزينه ها طی تنها يک دهه خواهد بود.
اما آنها می افزايند که حفاظت از طبيعت، به خاطر فوايدی که نصيب جامعه انسانی می کند، از لحاظ اقتصادی به راحتی قابل جبران است.
اين تخمين ها را يک هيات بين المللی متشکل از اقتصاد دان ها، دانشمندان، دولت ها و مديران نواحی حفاظت شده ارائه کرده است.
مخارج نابرابر
سيفاکای زرين تاج ميان مرگ و زندگی نوسان می کند
اين تخمين توسط "مرکز بين المللی حفاظت از محيط زيست برای علوم کاربردی تنوع زيستی" مستقر در آمريکا، دانشگاه کمبريج بريتانيا، و موسسه بين المللی حيات پرندگان که متشکل از گروه های طرفدار محيط زيست است و در بيش از 100 کشور فعاليت می کند در جريان کنگره پارک های جهانی در دوربن، آفريقای جنوبی منتشر شد.
نويسندگان مقاله می گويند که منابع جهانی برای پارک ها و ساير نواحی حفاظت شده سالانه هفت ميليارد دلار است که کمتر از يک ميليارد دلار آن در کشورهای درحال توسعه خرج می شود.
آنها ميزان کسری بودجه نگهداری از نواحی حافظت شده فعلی را سالانه 5/2 ميليارد دلار رقم می زنند.
اما می افزايند که تعميم شبکه به گونه ای که بسياری از تهديدشده ترين گونه های غيرحفاظت شده را نيز پوشش دهد برای 10 سال آينده تقريبا 23 ميليارد دلار هزينه خواهد داشت.
آنها وضعيت ناگوار بسياری از نواحی حفاظت شده را چنين توضيح دادند: "ده ها هزار عدد از آنها از کمبود مزمن منابع که در کشورهای در حال توسعه چشمگيرتر است رنج می برند که به کمبود کارمند، ايستگاه های حفاظتی، تجهيزات ارتباطی، وسايل نقلي و ساير تاسيسات زيربنايی منجر شده است."
در اين مطالعه که سال گذشته در نشريه "ساينس" منتشر شد ادعا شده است که فوايد بلندمدت اقتصادی اکوسيستم های سالم بسيار بيش از هزينه حفاظت از آنهاست.
