اخترشناسان توانسته اند به کمک شيوه ای جديد، وجود آينده ظلمانی برای جهان را تاييد کنند. آنها می گويند روزی فراخواهد رسيد که در آن هيچ ستاره ای روشنی بخش سپهر نخواهد بود.
با مرگ ستارگان سالخورده، ستارگان نو پا به هستی می گذارند، اما با گذشت ميلياردها سال از عمر کيهان، از سرعت تشکيل ستارگان تازه کاسته شده است.
هزاران ميليون سال طول خواهد کشيد تا تغييرات اساسی در آسمان بروز کند. تا جايی که ما می دانيم جهان برای هميشه وجود خواهد داشت، اما نهايتا همه ستاره ها خاموش شده و جهان به مکانی ظلمانی و سرد بدل می شود
الن هونز از دانشگاه ادينبورگ
براساس آخرين تخمين ها، تعداد ستارگان در جهان قابل رويت، 10 برابر تعداد ماسه ها و شن های سواحل و صحراهای زمين است.
خبر خوش اينکه ستارگان هنوز راه درازی تا دچار شدن به چنين سرنوشت تلخی دارند. با اين حال جهان نهايتا در تاريکی محو خواهد شد.
الن هونز از دانشگاه ادينبورگ در بريتانيا می گويد: "هزاران ميليون سال طول خواهد کشيد تا تغييرات اساسی در آسمان بروز کند. تا جايی که ما می دانيم جهان برای هميشه وجود خواهد داشت، اما نهايتا همه ستاره ها خاموش شده و جهان به مکانی ظلمانی و سرد بدل می شود."
بقايای فسيلی
دانشمندان سالهاست می دانند که با افزايش عمر کيهان از سرعت روند تشکيل ستارگان نو کاسته می شود.
اين پديده با مشاهده کهکشان های بسيار دوردست تخمين زده شده است. چون نور اين کهکشان ها پس از هزاران ميليون سال به زمين می رسد در واقع ما تصوير دوره نوجوانی آنها را می بينيم.
پروفسور هونز و همکاران او از داده های "مطالعه ديجيتالی اسلون"، که از پروژه های بلندپروازانه نجومی است استفاده کردند تا به تصوير جامع تری از تاريخ تشکيل ستارگان دست يابند.
آنها نور 40 هزار کهکشان مجاور را که "مدارک فسيلی" کيهان می خوانند مورد مطالعه قرار دادند.
منجمان با استفاده از يک شيوه تازه فشرده سازی که امکان تجزيه و تحليل مقادير بسيار زياد اطلاعات را فراهم می کند، طيف نوری اين کهکشان ها را مطالعه کردند.
اين مطالعه آنچه را از قبل آشکار شده بود تاييد کرده است: فرآيند پيدايش ستارگان در حدود شش ميليارد سال پيش، يعنی زمانی که خورشيد ما متولد شد، به اوج خود رسيد.
با اين حال، اين مطالعه تصويری دقيق تر، هرچند تيره، از آنچه جهان در آينده دوردست به سوی آن می رود ارائه کرده است.
