اگر بخواهيد آنچه را که در پی آن هستيد در شبکه وب بيابيد، هميشه از يک جستجوگر خاص (search engine) استفاده کنيد تا به رازهای آن پی ببريد.
پژوهشگران آمريکايی که در حال تحقيق درباره بهترين روش يافتن اطلاعات روی اينرنت هستند، می گويند که دادن يک مورد درخواست جستجو در چند جستجوگر - مثل ياهو يا گوگل - به ندرت بهترين نتيجه ممکن را به دست می دهد.
در عوض، کاربران بايد با يک جستجوگر خاص کار کنند تا بيشتر با آن آشنا شوند و بتوانند از ويژگی های جستجوی پيشرفته در آن بهره مند شوند.
محققان دريافته اند که تنها ده درصد از کاربران از اين ويژگی های پيشرفته که برای دستيابی سريعتر به مقصد به ما کمک می کند، استفاده می کنند.
نکته مثبت اينترنت، عمق و تنوع اطلاعات موجود در آن است.
ولی اين به معنی آن است که اغلب جدا کردن اطلاعات مورد نظر شما و صفحات وبی که به جستجوی شما مربوط نيستند، کار سختی است.
"برنارد جانسن" و "کارولين ايستمن"، محققان آمريکايی از دانشگاه دولتی "پن"، که شيوه جستجوی اطلاعات توسط کاربران را مطالعه کرده اند، دريافتند که با توجه به عملکرد منحصر به فرد هر جستجوگر، مشکل است که يک شيوه خاص جستجو را برای همه آنها به کار برد.
به گفته آنها، شيوه جستجويی که در مورد يک جستجو گر موثر است، ممکن است در مورد جستجوگر ديگر نتيجه عکس بدهد.
به طور مثال، دقيق تر کردن جستجوی اطلاعات در يک مورد خاص، در جستجوگر "گوگل"، با استفاده کلمه "or" به معنای "يا"، به ميزان قابل توجهی نتايج حاصله را تغيير می دهد ولی در مورد جستجوگرهای "ام اس ان" يا "ای او ال" چنين کاری نتيجه مشابه نخواهد داشت.
اين دو پژوهشگر، 600 عبارت را روی اينترنت جستجو کردند و متوجه شدند که با کاربرد مجموعه ای از کلمات خاص برای همه حستجوگرها، شصت درصد از نتايج به دست آمده يکسان بود.
آنها دريافتند که تنها 10 درصد از مردم نتايج حاصله را با به کار گيری کلماتی مثل "or" يا "must appear" نتايج دقيق تری از جستجوی خود به دست می آورند.
دقيق تر کردن جستجو با استفاده از کلماتی خاص، تاثير بسزايی در نتايج به دست آمده دارد.
مثلا جستجو برای کلمات "monkey" (ميمون) و "tennis" در گوگل، صد و نه هزار نتيجه به دست دارد. بر عکس جستجو برای "monkey tennis" به صورت يک عبارت، تنها دو هزار و دويست مورد نتيجه داد.
