رقابت شديد ميان رسانه ها برای جلب بيننده، تا حدودی به موازات جنگ، فروکش کرده است.
به تدريج از شمار مخاطبان کاسته می شود و بدعت پوشش بی وقفه خبری که با دسترسی بی سابقه رسانه ها به خط مقدم جبهه همراه است، طراوت خود را از دست می دهد.
تا همين چند روز قبل، ميليون ها نفر در بريتانيا و ساير نقاط جهان از پوشش زنده تلويزيونی جنگ در ام القصر در شگفت بودند و آزادی اعطا شده به خبرنگاران برای همگام شدن با واحدهای نظامی را ستايش می کردند.
پيش از آنکه ام القصر واقعا به دست نيروهای ائتلافی بيافتد، بارها گزارش شد که اين شهر "تسخير" شده است. همچنين گزارش هايی که از قيام عمومی در بصره خبر می داد اغراق آميز يا نادرست از آب درآمد
اما اکنون نقاط ضعف اين نوع پوشش خبری به تدريج آشکار می شود.
يک ايراد مهم اين که اکثر گزارش ها نيمه کاره يا به طور کل غلط بوده است.
برای مثال پيش از آنکه ام القصر واقعا به دست نيروهای ائتلافی بيافتد، بارها گزارش شد که اين شهر "تسخير" شده است. همچنين گزارش هايی که از قيام عمومی در بصره خبر می داد اغراق آميز يا نادرست از آب درآمد.
ريچارد سمبروک، مدير خبری بی بی سی اذعان می کند که برای رسانه ها مشکل است در اين شرايط تصويری جامع از حوادث ارائه دهند.
وی گفت: "گزارش کردن تحولات جنگ يعنی کنار هم قرار دادن قطعه های مختلفی از اطلاعات."
او افزود: "مشکل کانال های خبری 24 ساعته اين است که شما می خواهيد ضمن پخش زنده خبرهای درست را از غلط جدا کنيد."
بی طرفی رسانه ها
همچنين بی طرفی خبرنگاران زير سوال رفته است. گزارشگران آمريکايی، به ويژه خبرنگاران همگام با واحدهای نظامی متهم شده اند در گزارش های خود هنگام اشاره به نيروهای آمريکايی از کلمه "ما" استفاده می کنند که نشان می دهد خود را با نيروهای آمريکايی در يک سوی مناقشه فرض می کنند.
به تن کردن جليقه های ضدگلوله و کلاه کاسکت توسط خبرنگاران اين سوظن را تقويت کرده است.
گزارشگران آمريکايی، به ويژه خبرنگاران همگام با واحدهای نظامی متهم شده اند در گزارش های خود هنگام اشاره به نيروهای آمريکايی از کلمه "ما" استفاده می کنند که نشان می دهد خود را با نيروهای آمريکايی در يک سوی مناقشه فرض می کنند
جنين جيووانی، خبرنگار روزنامه تايمز لندن، که سردبير اين نشريه به او دستور داده است از بغداد خارج شود گفت: "اکثر خبرنگاران باتجربه جنگی، به تحت کنترل بودن، تن نمی دهند و از اطاعت از دستورالعمل های يک کتابچه 12 صفحه ای که توسط دستگاه جنگی آمريکا معرفی شده است خودداری می کنند."
در اين ميان فقدان"تصوير جامعی" از جنگ احساس می شود.
يکی از خبرنگاران بی بی سی از يک گروه خبری در بريتانيا به خاطر اغراق نقاط ضعف و کم رنگ جلوه دادن دستاوردهای نيروهای ائتلافی انتقاد کرده است.
پل آدامز، خبرنگار بی بی سی در يادداشتی به يک مدير خبری که به نشريات درز کرد نوشت: "برايم تکان دهنده بود که مجموعه ای از تيترهای خبری به چشمم خورد مبنی بر اين که نيروهای ائتلافی متحمل "تلفات جدی" شده اند. اين مساله به هيچ وجه واقعيت ندارد."
يک سخنگوی بی بی سی گفت که چنين جدال هايی درباره لحن سرمقاله ها در مراکز خبری سراسر جهان در جريان است.
در ايالت نيومکزيکو در آمريکا، انسيتا هادسون در تصاويری که از تلويزيون عراق گرفته شده بود پسر 23 ساله خود را که به اسارت عراقی ها در آمده بود مشاهده کرد.
وی گفت: "پسرم خيلی وحشتزده به نظر می رسيد. اين که آدم پسر اسيرش را در تلويزيون ببيند مثل يک کابوس است."
در بريتانيا نيز مادر يک تفنگدار دريايی پسرش را درحالی که در آتش می سوخت و به بيرون از ساختمانی در پايگاه عراقی ها در جزيره فاو می دويد مشاهده کرد.
کاهش علاقه به جنگ
همچنين اشتهای مخاطبان برای پيگيری اخبار جنگ فروکش کرده است. پس از چند روز نخست عمليات نظامی، فروش روزنامه ها نه تنها افزايش پيدا نکرده بلکه روند نزولی ديرينه خود را بار ديگر از سر گرفته است.
اشتهای مخاطبان برای پيگيری اخبار جنگ فروکش کرده است. پس از چند روز نخست عمليات نظامی، فروش روزنامه ها نه تنها افزايش پيدا نکرده بلکه روند نزولی قبلی خود را بار ديگر از سر گرفته است
روزنامه ها همچنين با افزايش هزينه روبرو هستند چون با توجه به خبرهای بی وقفه جنگ مجبورند صفحات خود را در آخرين ساعات پيش از چاپ دستکاری کنند.
شمار مخاطبان تلويزيونی به ويژه کانال های خبری 24 ساعته نيز، که طی روزهای اول جهش کرده بود به تدريج کاهش می يابد.
اما يک تحول مثبت نيز به چشم می خورد. درگيری های آشنای دوره جنگ ميان دولت و رسانه ها هنوز فروکش نکرده است.
مثلا سی ان ان با پخش تصاوير اسرای جنگی پيش از آنکه بستگان آنها از اسارت آنها مطلع شوند، خشم پنتاگون را برانگيخت.
مقام های بريتانيايی و آمريکايی همچنين لبه تيز انتقاد را متوجه شبکه عربی الجزيره کرده اند.
اما در مقايسه با مناقشه های قبلی، ميزان انتقاد وزرای کابينه بريتانيا و نمايندگان پارلمانی آن کشور از پوشش خبری رسانه ها بسيار ناچيز است.
