تاکنون بيش از 100 سياره خارج از منظومه شمسی کشف شده است
دکتر ديويد وايتهاوس دبير علمی بی بی سی
ستاره شناسان موفق به کشف سياره ديگری در کهکشان راه شيری شده اند. اين دورافتاده ترين سياره ای است که دانشمندان موفق به کشف آن شده اند.
اين سياره يک کره عظيم از نوع مشتری (بزرگ ترين سياره منظومه شمسی) است که در فاصله پنج هزار سال نوری از زمين با سرعتی سرسام آور حول ستاره مرکزی گردش می کند.
"سال نوری" فاصله ای است که نور در مدت يک سال می پيمايد.
دورترين سياره ای که تا قبل از اين کشف شده بود تنها 180 سال نوری از زمين فاصله دارد.
هيچ يک از سيارات خارج از منظومه شمسی که حول ساير ستاره ها می گردند، حتی با کمک قدرتمندترين تلسکوپ ها از زمين قابل رويت نيستند
کره جديد هر 29 ساعت يک بار حول ستاره مرکزی می گردد.
هيچ يک از سيارات خارج از منظومه شمسی که حول ساير ستاره ها می گردند، حتی با کمک قدرتمندترين تلسکوپ ها از زمين قابل رويت نيستند.
بنابراين دانشمندان تنها می توانند وجود آنها را استنباط کنند. شيوه مرسومی که برای کشف کرات در اطراف ساير ستاره ها به کار گرفته می شود اين است که اگر ستاره ای دارای "تکانه" بود معلوم می شود که جرمی در اطراف آن در گردش است.
در واقع اين قوه جاذبه سيارات است که باعث "تکانه" ستاره مرکزی می شود.
ستاره های چشمک زن
اما شيوه ديگری نيز برای کشف کرات وجود دارد و تنها در موارد خاصی به کار می آيد.
در اين شيوه اگر نور ستاره ای به تناوب و در فاصله های زمانی ثابت کم و زياد شد نشان می دهد جرمی از برابر آن می گذرد که بايد يک کره باشد.
شيوه مرسومی که برای کشف کرات در اطراف ساير ستاره ها به کار گرفته می شود اين است که اگر ستاره ای دارای "تکانه" بود معلوم می شود که جرمی در اطراف آن در گردش است
هم اکنون گروه های مختلف اخترشناسان، آسمان را برای کشف ستاره هايی که نور آنها به دليل گذر يک سياره کمرنگ می شود رصد می کنند. کشف اخير نيز نتيجه چنين مطالعه ای است.
اين سياره که "اوگل-تی آر-56 بی" نامگذاری شده است دومين سياره ای است که عبور آن از برابر ستاره مرکزی مشاهده می شود.
ستاره شناسان در "مرکز اختر فيزيک هاروارد-اسميتسونين" کشف سياره جديد را در نشست "کانون نجوم آمريکا" در سياتل اعلام کردند.
مشاهده سياره ای که از برابر ستاره مرکزی می گذرد پديده ای بسيار نادر و نيازمند آرايش خاص آنهاست، به طوری که بايد نسبت به کره زمين در يک راستا قرار گيرند تا گذر آنها از برابر يکديگر از ديدگاه ناظر زمينی قابل مشاهده باشد.
مزيت چنين شرايطی اين است که به دانشمندان امکان می دهد جزئياتی را درباره اين سياره کشف کنند که به کمک ساير شيوه ها ممکن نيست.
چگونگی کشف جديد
ابتدا مرکز "اوگل" (Optical Gravitational Lensing Experiment) با استفاده از تلسکوپی در شيلی منطقه ای ستاره باران از آسمان به سمت مرکز کهکشان راه شيری را رصد می کند.
در گام بعدی، آن دسته از ستارگانی که نور آنها احتمالا به دليل عبور يک سياره از برابر آن متغير به نظر می رسد، به وسيله "رصدخانه کک" (Keck) در هاوايی از نزديک مورد مطالعه قرار می گيرند.
"ديميتار ساسلوف"، يکی از کاشفان سياره جديد، می گويد اختراع شيوه های تازه برای شناسايی سيارات، دانشمندان را در آستانه عصر جديدی در راه کشف و شناسايی کرات خارج از منظومه شمسی قرار داده است.
ستاره شناسان می گويند که حجم اين سياره 6/2 (دو و شش دهم) بزرگ تر از مشتری است اما جرم آن کمتر است به طوری که چگالی آن تقريبا معادل کيوان است.
به گفته دانشمندان اين سياره ممکن است در مداری دورافتاده تر تشکيل شده و سپس به ستاره مرکزی نزديک شده باشد.
تاکنون بيش از 100 کره در خارج از منظومه شمسی شناسايی شده است. دانشمندان هم اکنون سرگرم بررسی دو شی ديگر که گمان می رود سياره باشد، هستند.
