ديسک فشرده ای را مجسم کنيد که حجم آن برای ضبط اطلاعات نه 650 مگابايت بلکه 650 ميليون مگابايت باشد. با توجه به انجام آزمايش هايی که توانسته است اطلاعات را با کمک اتم ذخيره کند، چنين حجمی از لحاظ نظری ممکن است.
اما از آنجا که فاصله جهان نظری و عملی بسيار است، نبايد به اين زودی ها در انتظار چنين ديسکی بود.
در سال 1959، فيزيکدان آمريکايی "ريچارد فاينمن" اشاره کرد که کليه کلماتی که در تاريخ بشر نگاشته شده است را می توان در يک مکعب با اضلاعی کوتاه تر از يک دهم ميليمتر گنجاند، البته به شرطی که اين کلمات با اتم نوشته شده باشند.
اکنون دانشمندان دقيقا همين کار را انجام داده اند و به جای استفاده از ارقام يک و صفر که برای ضبط داده ها در رايانه استفاده می شود، با کمک اتم های سيليکون حافظه ای در ابعاد اتمی درست کرده اند.
نتايج اين پژوهش در نشريه "نانوتکنولوژی" به چاپ رسيده است.
دانشمندان می گويند که اين نتايج نخستين گام به سوی ساخت وسليه ای است که در آن برای ذخيره اطلاعات از اتم ها استفاده می شود.
اثبات نظريه
"فرنز هيمپسل" از دانشگاه ويسکانين آمريکا که اين آزمايش ها را انجام داده است گفت: "اين اثبات نظريه ای است که فاينمن 40 سال قبل مطرح کرد."
حافظه ای که آقای هيمپسل ساخته است می تواند به اندازه يک ميليون ديسک فشرده (CD- ROM) اطلاعات ذخيره کند.
شايد اتم ها کوچکترين اشيای فيزيکی باشند که امکان استفاده از آنها برای ذخيره داده های دورقمی وجود دارد. حجم ناچيز آنها به افزايش چشمگير گنجايش حافظه منجر می شود و برای مثال يک دانه شن حاوی حدود 10 ميليون ميليارد اتم است.
حافظه جديد روی يک صفحه سيليکون ساخته شده است.
حافظه های فعلی برای ضبط يک "بيت" داده از ميليون ها اتم استفاده می کنند.
هرچند از لحاظ نظری امکان استفاده از اتم برای ذخيره بيت ها وجود دارد، اما در عمل ساخت يک نمونه عملی از حافظه اتمی ممکن است دهه ها طول بکشد.
اين مساله ناشی از مشکلات کار کردن با اتم های منفرد در درجه حرارت معمولی و همچنين سرعت انتقال اطلاعات به حافظه اتمی و استخراج اطلاعات از آن است. سرعت اين کار در حال حاضر به قدری کم است که امکان استفاده عملی از آن وجود ندارد.
مقايسه با دی ان ای
پژوهشگران می گويند که نکته جالب و شگفت انگيز درباره آزمايش ها اخير اين است که چگالی حافظه اتمی با نحوه ذخير داده ها توسط طبيعت در ملکول های دی ان ای قابل مقايسه است.
حافظه اتمی برای ذخيره هر بيت داده از 20 اتم استفاده می کند. دی ان ای برای ذخيره کردن اطلاعات در نيمی از يک جفت پايه شيميايی، که واحد اساسی سازنده اطلاعات ژنتيک است، از 32 اتم استفاده می کند.
