سفينه سال آينده به اولين ستاره دنباله دار نزديک خواهد شد
آژانس فضانوردی آمريکا، ناسا، فضاپيمايی اکتشافی به نام "کانتور" را برای مطالعه ستاره های دنباله دار راهی فضا کرده است.
دانشمندان اميدوارند اين فضاپيما نحوه شکل گرفتن سيارات منظومه شمسی را تا حدودی روشن کند.
هدف از ماموريت "کانتور" برداشتن عکس های نزديک از حداقل دو ستاره دنباله دار طی چهار سال آينده است.
پرتاب سفينه به فضا که از روز دوشنبه اول ژوئيه به تاخير افتاده بود، روز سه شنبه از "کيپ کاناورال" در ايالت فلوريدا با موفقيت انجام شد.
اين فضاپيما تا روز 15 اوت در مدار زمين گردش کرده و سپس با روشن کردن موتور خود به جستجوی ستارگان دنباله دار خواهد پرداخت.
پرتاب شدن کنتور به فضا
ستارگان دنباله دار (comet) اجرام کوچکی هستند که حول خورشيد می گردند و گاه دارای يک پوشش گازی و دنباله های بلندی هستند.
دو ستاره دنباله داری که کانتور در پی اکتشاف آنهاست به اين علت انتخاب شده اند که ضمن گردش در مدار خود بيش از ساير ستاره های دنباله دار به زمين نزديک می شوند و در فاصله ای کمتر از 50 ميليون کيلومتری زمين قرار می گيرند.
اولی "انکه" است که بيش از هر ستاره دنباله دار ديگری از زمين مشاهده شده است و محققان بر اين باورند که يک جرم نسبتا کهن است که گاز و غبار نسبتا کمی توليد می کند.
دومی ستاره دنباله دار "شواسمن-واشمن 3" است که اخيرا به چند تکه تقسيم شده و دانشمندان را اميدوار کرده است بتوانند سطوح دست نخورده و مواد داخلی آن را مشاهده و بررسی کنند.
کليدهای خلقت
دکتر "پاول ماهافی" از مرکز "پرواز فضايی گودارد" می گويد که برخی از ستاره های دنباله دار دارای اهميت هستند چرا که ممکن است کليدهای درک سرمنشا تشکيل منظومه شمسی را در دست داشته باشند.
وی گفت: "اصولا می توان آنها را فسيل های شيميايی فرض کرد که حاصل فرآيندهايی هستند که بيش از چهار ميليارد سال قبل و زمانی که منظومه شمسی جوان و سيارات آن در حال شکل گيری بودند، اتفاق افتاده است."
"جوزف وورکا" از گروه ماموريت کانتور با اشاره به اين که دانش بشر درباره ستاره های دنباله دار ناچيز است، گفت: "ستاره های دنباله دار کوچکترين اجرام منظومه شمسی اما از جمله بزرگترين رازهای آن هستند."
فضاپيمای کانتور در طول ماموريت خود به شعاع صدکيلومتری هر ستاره دنباله دار خواهد رسيد که تاکنون سابقه نداشته است.
چهار وسيله علمی که روی کانتور نصب است ضمن عکسبرداری از ستاره های دنباله دار، به اندازه گيری ترکيبات شيميايی هسته و گاز و غبار اطراف آن خواهند پرداخت.
