در مطلب زير دکتر "ديويد ميکوز"، مدير پروژه گسترش اينترنت در آسيای ميانه که توسط وزارت خارجه آمريکا سازمان دهی شده است، شرح می دهد که چگونه نوجوانان ناشنوا با اينترنت آشنا می شوند.
مدرسه ای در شهر آلماتی، پايتخت قزاقستان، درهای شبکه جهانی اينترنت را به روی دانش آموزان ناشنوا می گشايد.
"مدرسه ويژه ناشنوايان آلماتی" در همکاری با يکی از آژانس های دولت آمريکا و تجار محلی، دوره های آموزشی رايانه و اينترنت ترتيب داده است.
چندين نفر از دانش آموزان اين مدرسه اخيرا در نخستين دوره آموزشی که در سطح ملی برای جوانان و بزرگسالان ناشنوا در پايتخت اين کشور برگزار شد، شرکت کردند.
"النا پگينا" يکی از دانش آموزان گفت: "کل دوره آموزشی جالب، هيجان انگيز و حيرت انگيز بود. اصلا نمی شود آن را با کلمات توصيف کرد."
ساير دانش آموزان نيز به همين اندازه اشتياق نشان دادند.
"کاترين نيگماتولينا" يکی ديگر از دانش آموزان، گفت: "خيلی رضايت بخش بود که توانستيم دانش خود درباره اينترنت را همانطور که آموخته بوديم در اختيار ديگران قرار دهيم."
دانش آموزان، خرسند از اين دوره آموزشی
النا و کاترين هم اکنون در جستجوی شغلی در موسسات بازرگانی آلماتی هستند تا بتوانند مهارت های رايانه ای خود را در آن به کار بندند.
مربيان اين مدرسه اکنون قصد دارند يک برنامه بلندپروازانه آموزشی را که برخی ديگر از شهرهای قزاقستان را نيز در بر می گيرد، اجرا کنند.
پروژه آشنايی دانش آموزان قزاق با اينترنت با کمک "برنامه آموزش و دسترسی به اينترنت" وزارت خارجه آمريکا ترتيب داده شد .
اين پروژه هم اکنون در کليه جمهوری های سابق شوروی دنبال می شود و اجرای آن در آسيای ميانه و چندين منطقه ديگر، به عهده موسسه آمريکايی "هيات تحقيقات و مبادلات بين المللی" است.
کمک های بومی
من يک مربی ناشنوايی را از تاشکند در ازبکستان، به مدرسه ناشنوايان آلماتی اعزام کردم و او در ماه نوامبر سال 2000 اينترنت را به دانش آموزان مدرسه معرفی کرد.
آموزگاران مدرسه ناشنوايان آلماتی از آن زمان تاکنون با جمع آوری رايانه های اهدايی موسسات مالی محلی، نخستين آزمايشگاه رايانه برای دانش آموزان ناشنوا در قزاقستان را راه اندازی کرده اند.
به علاوه اين مدرسه سپس يک "وب سايت" راه اندازی کرده است و در آن واژه های فنی و اينترنتی مورد نياز دانش آموزان ناشنوا را به زبان ويژه آنها شرح می دهد.
البته برای برخی از کلمات مانند "مرورگر" (browser)، "ميزبان" (host) يا حتی "اينترنت" اصطلاحی وجود نداشت.
اما مدرسه با کمک متخصصان ناشنوايی، اقدام به ايجاد اين زبان خاص کرد و آن را در "وب سايت" خود در دسترس قرار داد.
آموزگاران از اين که می بينند اينترنت تا چه حد دامنه لغات کودکان را گسترش داده، آنها را به جهان علاقه مندتر کرده و برای يافتن حرفه های تازه به آن ها الهام بخشيده است، ابراز شگفتی می کنند.
