شهر گم شده در ارتفاعات رشته کوه های 'انديز' واقع است
کاشفان اهل بريتانيا و پرو می گويند يک شهر گم شده متعلق به تمدن "اينکا"ها را بر فراز رشته کوه های "انديز" که نقطه مقاومت افراد بومی در برابر فاتحان اسپانيايی بود، کشف کرده اند.
به گفته آنها اين شهر باستانی می تواند دربردارنده اسناد و شواهد بی نظيری از تمدن اينکا باشد، زيرا فاتحان اسپانيايی قرن 16 ميلادی هرگز به آن دسترسی پيدا نکردند.
خرابه شهر گم شده در 40 کيلومتری قلعه "ماچو پيکچو" (متعلق به تمدن اينکاها) و در ناحيه ای که گروهی از جنگجويان اينکا در مقابل مهاجمان اسپانيايی دست به مقاومت زدند، واقع شده است.
"پيتر فراست" کاشف بريتانيايی و رهبر گروه اکتشاف، گفت که اين محوطه بزرگترين نمونه کشف شده از سال 1964 تاکنون است و احتمالا پس از آنکه اينکاها برای گريز از چنگ فاتحان اسپانيايی به کوه ها گريختند، به محل سکونت آنها بدل شد.
کارشناسان احتمال می دهند در اين محوطه باستانی شواهدی نهفته باشد که باستان شناسان را وادار به اصلاح نظريه های خود درباره گسترش تمدن اينکاها کند.
آخرين اکتشاف از اين نوع حدود 40 سال قبل انجام شد
گروه کاشفان در اين محوطه که "کوريهواياچينا" نام دارد و از قبل برای بوميان منطقه شناخته شده بود، نشانه های يک سکونتگاه پيشرفته و تکامل يافته از جمله يک سکوی مقدس که البته به شدت غارت شده است را پيدا کرده اند.
خرابه های اين سکونتگاه که در جنگل های انبوه کوه ويکتوريا در منطقه دورافتاده "ويلکابامبا" پنهان شده است، شامل 12 بخش با بيش از 100 بنا، از جمله خانه های مدور، انبارها، گورستان ها، برج های تشييع، جاده ها، شبکه آب رسانی، مزارع پلکانی، يک سد و يک هرم است.
با وجود غارت مجتمع، که به گفته گروه اکتشاف بيش از 60 سال قبل اتفاق افتاده است، هنوز آثاری مانند ابزارآلات سنگی، ظروف سفالی و بقايای انسانی در آن يافت می شود و باستان شناسان اميدوارند اکتشافات بيشتری به عمل آورند.
اينکاها زمانی بر بخش های وسيعی از آمريکای جنوبی، از کلمبيا تا شيلی، حکومت می کردند، اما با حمله "فرانسيسکو پيزارو" فاتح اسپانيايی و گروه "شکارچی گنج" همراه او، اين امپراتوری در سال 1533 نابود شد.
ارتشی از اينکاها شامل 50 هزار نفر به نواحی دورافتاده تر رفتند و برای مدت تقريبا 40 سال در مقابل مهاجمان دست به مقاومت زدند.
اين شهر که احتمال دارد اينکاها آن را از ساير قبايل گرفته باشند، در حول و حوش يک معدن نقره که تا سال 1970 مورد بهره برداری بوميان بود، ساخته شده است.
اين محوطه نخست توسط پيتر فراست، زمانی که او و همکارش در سال 1999 از يک تيغه صعود می کردند، کشف شد.
اما موقعيت دورافتاده و سختی راه باعث شد سازمان دادن و اعزام نخستين تيم اکتشاف 2 سال طول بکشد.
آنها سپس در ماه ژوئن سال 2001 با گروهی از دانشمندان و باستان شناسان، طی چهار روز گذر از راه های پرپيچ و خم کوهستانی خود را به زحمت به محوطه باستانی رساندند.
