|
چالش هسته ای ایران | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز روز چهارشنبه 4 اوت، یکی از سرمقاله های خودرا به مسایل اتمی ایران اختصاص داده و تحت عنوان 'چالش هسته ای ایران' می نویسد که حمله نظامی به عراق که جورج بوش رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا چند بار گفت به با ثبات شدن خاور میانه کمک می کند، باعث شد که در تلاش برای جلوگیری از خطر واقعی هسته ای ایران اخلال شود. به نوشته نیویورک تایمز با وجود تکذیب های متعدد، نشانه هایی که از ایران دیده می شود حاکی از آن است که آن کشور مشغول تهیه و تولید تمام اجزای یک برنامه تسلیحات هسته ای است و در حالی که آمریکا امیدوار است با فشار ایران را وادار کند برنامه های خود را متوقف کند، دولت ایران به وضوح به این نتیجه رسیده که با خدشه دار شدن اعتبار دیپلماتیک آمریکا و گرفتاری های نظامی آن کشور در عراق، نباید بیم زیادی از تهدیدها و فشارهای آمریکا داشته باشد. نیویورک تایمز می نویسد که با در نظر گرفتن گزینه های غیر قابل قبولی که در مقابل آمریکا قرار دارد، بهترین راه برای سیاست پردازان واشنگتن آن است که از اقدامات دیپلماتیک بریتانیا، فرانسه و آلمان یرای رسیدن به نوعی سازش با ایران حمایت کند اما چشم انداز موفقیت این تلاش ها هم زیاد روشن نیست. ابتکار اروپایی ها تاکنون حداقل نتیجه را داشته و به نظر می آید که زمینه مثبت خود را تقریبا از دست داده است. ایران روز شنبه اعلام کرد که ساختن سانتریفوژهایی که کارایی تولید مواد لازم برای بمب اتمی را دارد از سر گرفته است. البته مقامات تهران می گویند که همچنان به تعهد خود که از این سانتریفوژها استفاده نکنند، پایبندند اما اضافه می کنند که حق از سرگیری غنی سازی اورانیوم را برای خود محفوظ می دارند. به نوشته نیویورک تایمز هیچ دلیلی وجود ندارد که ایران به اقدامی تحریک آمیز چون ساختن سانتریفوژها دست بزند مگر آن که قصد داشته باشد در آینده آن ها را مورد استفاده قرار دهد و چون راه های ارزان تر و امن تری برای تولید اورانیوم کمتر غنی شده برای استفاده در نیروگاه های اتمی وجود دارد، به اعتقاد نیویورک تایمز، اشتباه نیست اگر فرض شود ایران می خواهد از سانتریفوژهای خود در تولید سوخت برای بمب اتمی استفاده کند. نیویورک تایمزاظهار تاسف می کند که پیمان عدم گسترش تسلیحات هسته ای اجازه ساختن این سانتریفوژها را داده است اما اضافه می کند که این اجازه شامل استفاده از آن ها برای تولید سوخت تسلیحات هسته ای نمی شود. به نوشته این روزنامه دیپلماسی تنها زمانی نتیجه می دهد که دو طرف مایل به رسیدن به راه حلی باشند اما تمايل حکومت مذهبی ایران برای رسیدن به این راه حل هنوز روشن نیست و امکان دارد آن ها زمان می خرند تا توانایی های غنی سازی خود را گسترش دهند، سپس از این پیمان خارج شوند و به تولید بمب اتمی بپردازند. نویسنده سرمقاله نیویورک تایمز معتقد است که لحن ایران در گفتگو با خارجی ها از اوایل امسال که محافظه کاران با حذف رقبای اصلاح طلب خود اکثریت مجلس را به دست آوردند تندتر شده است. بدین ترتیب به نوشته نیویورک تایمز، آزمایش دموکراسی ناقص در ایران که خیلی ها امیدوار بودند به سیاست های خارجی کمتر خصمانه بیانجامد شکست خورده است: سیاست هایی مثل تعلیق برنامه های هسته ای و پایان دادن به حمایت از تروریسم. اما نیویورک تایمز اضافه می کند که از زمان پیروزی محافظه کاران در انتخابات، ایران دخالت خود در عراق را افزایش داده، تلاش خود برای بهبود وضع حقوق بشر در ایران را کنار گذاشته و در مذاکرات اتمی اش با اروپا شیوه پیکارجويانه تری را دنبال می کند. به نوشته نیویورک تایمز، بریتانیا، فرانسه و آلمان از ایران می خواهند که برای همیشه به نحوی که قابل تایید کردن باشد تمام فن آوری های خود در زمینه ساخت تسلیحات اتمی را کنار بگذارد و در مقابل تعهد می کنند که ایران بتواند اورانیوم لازم برای نیروگاه های غیر نظامی خود را تهیه کند. این سازش تنها زمانی قابل اجرا است که ایران سوخت مصرف شده خود را به تامین کنندگان خارجی مسترد کند. در غیر این صورت می توان از آن پلوتونیوم استخراج کرد و تسلیحات اتمی ساخت. در پایان سرمقاله نیویورک تایمز آمده که اروپا حق دارد که کمی بیشتر وقت به ایران بدهد تا شاید نظر خود را تغییر دهد چون گزینه بهتری وجود ندارد. اما زمانی که سانتریفوژهای جدید ساخته شوند مشکل تر می توان بلندپروازی های ایران را مهار کرد. بنا براین، به نوشته نیویورک تایمز، اگر هرچه زودتر توافقی حاصل نشود، باید برنامه های هسته ای ایران را تلاشی در جهت تولید تسلیحات اتمی و تهدیدی برای صلح جهانی تعبیر کرد و آن را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع داد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||