13:25 گرينويچ - سه شنبه 17 مه 2005
ماتيو پرايس
گزارشگر بی بی سی، رام الله
اگر صادق باشيم، بايد بگوييم که آشفتگی و هرج و مرج حکمفرما بود.
اما وقتی يکی از مشهورترين فوتباليستهای جهان را به جايی دعوت می کنيد که بسياری از مردم آن را خطرناکتر از آن می دانند که سفر کنند، چه انتظار ديگری داريد؟
رام الله سهم خود را از مصيبت و تيره بختی، تمام و کمال دريافت کرده است. حملات اسرائيل در اوج شورش فلسطينيان به طور پياپی ادامه داشته است.
هنگامی که ياسر عرفات هنوز زنده بود، اقامتگاهش در اين شهر در محاصره ارتش اسرائيل قرار داشت.
اما روز دوشنبه، رام الله از يک ابرستاره استقبال کرد.
پسربچه ای که پيراهن تيم ملی فوتبال فلسطين را به تن داشت، به من گفت: "ما از شدت خوشحالی از خود بی خود شده ايم. هرگز فکر نمی کرديم که او به اينجا بيايد."
رونالدو هرجا که رفت، ازدحام جمعيت او را در ميان می گرفت.
سفير حسن نيت
در بسياری از اوقات، نيروهای امنيتی قادر نبودند صدها نفری را که خواهان ديدن اين ستاره فوتبال بودند دور نگه دارند. او در ميان مردم بارها تنه خورد و به اين طرف و آن طرف کشانده شد، به درون خودروی زرهپوشش هل داده شد و اغلب در دريايی از طرفدارانش که فرياد می زدند گم می شد.
رونالدو سفير حسن نيت سازمان ملل است. او به رام الله دعوت شده است تا از پروژه های سازمان ملل برای جوانان و مقابله با فقر بازديد کند.
او همچنين مرکز جديدی را در اين شهر افتتاح کرد که به جوانان محروم و آسيب پذير اختصاص دارد و اکنون به نام او نامگذاری شده است.
رونالدو در حالی که صدايش به سختی ميان هياهوی هوادارانش شنيده می شد، گفت: "من فقط می خواهم بگويم که چقدر خوشحالم که اين سفر را انجام داده ام و چقدر افتخار می کنم که همه را در اطراف خودم تا اين اندازه شاد می بينم."
"من از شما برای اين پذيرايی حيرت انگيز تشکر می کنم و اميدوارم بارها با پيام صلح به اينجا بازگردم."
او افزود: "من قول می دهم که وقتی به برزيل بازگشتم درباره مردم فلسطين صحبت کنم."
تماس با دنيای ستارگان
پس از آنکه رونالدو در محاصره ماموران پليس و آژير خودروهايشان عبور کرد و به دنبال او جمعيت خندان و فريادزنان نيز گذشتند و گردوخاکی که به پا شده بود فرونشست، من در خيابان به گروهی از نوجوانان ذوق زده برخورد کردم.
"کيفه" که پانزده ساله است از پستهای بازرسی در کرانه باختری رود اردن گذشته است تا از خانه اش در حبرون به رام الله سفر کند.
او به من گفت که همچون دوستانش، بازی های رونالدو برای رئال مادريد را هر بار که مسابقات از تلويزيون پخش شود، تماشا می کند.
"ما رونالدو را خيلی زياد دوست داريم. خوشحاليم که رونالدو به اينجا آمده تا به مردم بخت برگشته فلسطين کمک کند و ما عاشق او هستيم."
برای اين مردم، چنين رويدادی يک تماس گذرا و کوتاه با دنيای ستارگان است. در طول چهارسالی که شورشها جريان داشت، آنها تقريبا تمام ارتباط خود را با جهان از دست داده بودند.
'خارج از کنترل'
مردم اين سرزمين، کسی چون رونالدو را تنها می توانستند بر صفحه تلويزيون ببينند. اما او روز دوشنبه به ميان آنها آمد.
در برخی اوقات او بيش از آنچه که می خواست، و احتمالا بيش از آنچه که سازمان دهندگان اين رويداد در نظر داشتند، به هوادارانش نزديک می شد.
اغلب حرفهای رونالدو در سروصدای مردم شنيده نمی شد. او چنان در ميان هوادارانش احاطه شده بود که به سختی می توانست با خبرنگاران صحبت کند و پيام سازمان ملل را درباره فقر در فلسطين منتقل کند.
سازمان ملل می گويد حدود دو سوم فلسطينيان که در کرانه باختری و نوار غزه زندگی می کنند، درآمدی کمتر از دو دلار در روز دارند.
اما در جريان سفر رونالدو، اشاره چندانی به اين موضوع نشد، شايد به اين دليل که برنامه بازديدها از کنترل خارج شده بود.
در حقيقت، تعداد کسانی که می خواستند رونالدو را ببينند بسيار زياد و نيروهای امنيتی کم شمارتر از آن بودند که بتوانند اين جمعيت مشتاق را از هجوم به سوی او بازدارند.
اما اين آشفتگی تنها نمودی از ميزان هيجان مردم برای ديدار با او بود.
روز دوشنبه، فقط برای يک لحظه، مردم رام الله وضعيت خود و زندگی دشوارشان را فراموش کردند. آنها در عوض اين روز را تا ساليان سال فراموش نخواهند کرد.