نقشه سوريه

سوریه کشوری است با جلگه های حاصلخیز، صحرا و کوهستان که در آن گروههای نژادی و مذهبی گوناگونی از قبیل کردها، ارمنی ها، آسوری ها، شیعیان علوی و دروزی ها زندگی می کنند. اما اعراب سنی بخش اعظم جمعیت را تشکیل می دهند.

سوریه کنونی در سال ۱۹۴۶ استقلال خود را از فرانسه بدست آورد. اما در پی آن، به ویژه به دلیل منافع متضاد گروههای مختلف در جامعه، شاهد دورانی از بی ثباتی سیاسی بود.

سوریه و مصر برای مدت کوتاهی (۶۱-۱۹۵۸) در دوران ریاست جمهوری جمال عبدالناصر در مصر، اتحادیه ای را تشکیل دادند. ولی با وقوع یک کودتای نظامی، سوریه مجددا راه استقلال کامل را در پی گرفت.

در سال ۱۹۶۳ حزب پان عرب بعث، که تحت کنترل علویها است، قدرت را به دست گرفت و تا به امروز در کشور حکمرانی می کند.

سیاست: قدرت سیاسی در دست یک گروه کوچک از نخبگان است، مخالفان سرکوب می شوند و اقتصاد دولتی و به مدل برنامه ریزی متمرکز است.

اقتصاد: حکوت اصلاح اقتصاد ناکارآمد و دولتی را در راس اولویت ها قرار داده است.

بین المللی: سوریه نیروهای خود را پس از سه دهه در سال 2005 از لبنان خارج کرد، سوریه یکی از دشمنان اصلی اسرائیل است، آمریکا در مورد این کشور مجازاتهای اقتصادی وضع کرده و آن را متهم به حمایت از تروریسم می کند.

	دمشق پایتخت سوریه در جنوب غربی این کشور واقع شده است

حکومت بعثی، به ویژه در دوران حافظ اسد، در عرصه داخلی با حکمرانی اقتدارگرایانه و در عرصه بین المللی با سیاستی شدیدا ضد اسرائیلی توصیف شده است.

در سال ۱۹۶۷ سوریه بلندی های جولان را در جنگ با اسرائیل از دست داد. اما از اواخر دهه هفتاد میلادی به دلیل جنگ داخلی در کشور همسایه اش لبنان، توانست نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

در سال 2005 و پس از ترور رفیق حریری نخست وزیر لبنان، سوریه به شدت از سوی جامعه بین المللی تحت فشار قرار گرفت تا ارتش خود را از لبنان خارج کند.

گزارش سازمان ملل متحد مقامات سوری و سیاستمداران لبنانی تحت حمایت سوریه را به دخالت در این ترور متهم کرد. حکومت سوریه این اتهام را رد می کند.

در داخل کشور حکومت بعث هرگونه مخالفتی را به شدت سرکوب می کند. گمان می رود که در سال ۱۹۸۲ هزاران نفر در سرکوب قیام اخوان مسلمین در شهر حما، کشته شده باشند.

پس از مرگ حافظ اسد فضای سیاسی در سوریه اندکی بازتر شد و در نتیجه دهها زندانی سیاسی آزاد شدند. اما تضمین حداقل آزادی های سیاسی و تعدیل کنترل مطلق حکومت بر اقتصاد هنوز عملی نشده است.

در عرصه جهانی انزوای حکومت سوریه رو به افزایش بوده و در سالهای اخیر به اتهام حمایت از شورشیان در عراق به شدت مورد انتقاد قرار گرفته. در مقابل سوریه دولت آمریکا را متهم می کند که در تلاش برای سرنگون کردن حکومت این کشور است.

سوریه یکی از دشمنان اصلی اسرائیل است و از چند گروه تندرو که با اسرائیل می جنگند حمایت می کند. در ماههای اخیر نشانه هایی از انجام مذاکرات غیر مسقیم بین دو کشور و با میانجیگری ترکیه به چشم می خورد. دور قبلی مذاکرات بین این دو کشور در سال 2000 و به خاطر اختلاف بر سر خط مرزی در بلندی های جولان به شکست انجامید.

• جمعيت: 20 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰7)
• پايتخت: دمشق
• مساحت: 185.180 کيلومتر مربع
• زبان اکثريت: عربی
• دين اکثريت: اسلام
• اميد به زندگی: 72 سال (مردان)، 76 سال (زنان) ( سازمان ملل متحد)
• واحد پول: ۱ ليره سوری = ۱۰۰ پياستر
• صادرات عمده: نفت و گاز
• سرانه در آمد ناخالص ملی: 1.380 دلار (بانک جهانی 2002)
• نشانه اينترنتی: .sy
• کد بين المللی تلفن: 963+

رئيس جمهور: بشار اسد

بشار اسد اندکی پس از فوت پدرش حافظ اسد در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ جانشین او شد. بشار پس از کشته شدن پسر ارشد حافظ اسد در یک تصادف رانندگی در سال 1994 ، برای جانشینی پدر اش برگزیده شد.

	بشار اسد از سال 2000 رئيس جمهور سوريه است

بشار متولد 1965 سومین فرزند حافظ اسد است. او در رشته چشم پزشکی در دمشق و لندن تحصیل کرده است. او در سال 1994 به ارتش پیوست و در سال ۱۹۹۹ به درجه سرهنگی رسید. در شش سالی که برای بدست گرفتن قدرت آماده می شد، با رهبران کشورهای عربی دیدار کرده و با افراد صاحب نفوذ در سیاست سوریه آشنا شد.

در آغاز ریاست جمهوری او، سوریه شاهد دوره کوتاهی ازفضای باز و اصلاحات بود. زندانیان سیاسی آزاد شدند و سانسور رسانه ها تعدیل شد. بحث و اظهار نظر های سیاسی ممکن شد و منتقدان توانستند دیدگاههای خود را برای تغییرات سیاسی مطرح کنند.

اما سرعت این تحولات جناح حاکم شامل ارتش، حزب بعث و اقلیت قومی علوی ها را نگران کرد. نگران از بروز بی ثباتی و در هراس از کاهش اقتدارشان، جناح حاکم نه تنها جلوی اصلاحات را گرفت بلکه اوضاع را کاملا به حالت سابق باز گرداند.

بشار اسد در جریان رفراندوم سال 2007 برای یک دوره هفت ساله دیگر ریاست جمهوری را به دست گرفت. او تنها کاندیدای این مقام بود.

• معاون رئیس جمهور: فاروق الشرع
• نخست وزیر: محمود ناجی الاوتاری
• وزیر امور خارجه: ولید معلم

بخش اعظم رسانه های سوریه متعلق و یا در کنترل حزب بعث هستند. انتقاد از رئیس جمهور و خانواده او ممنوع است . مطبوعات داخلی و خارجی برای کنترل مطالبی که ممکن است خطرناک و یا افشاگر تلقی شوند، به شدت سانسور می شوند.

	اکثر رسانه ها و مطبوعات سوريه تحت کنترل دولت و حزب بعث قرار دارد

روزنامه نگاران سوری به خود سانسوری عادت کرده اند و خبرنگاران خارجی به ندرت اجازه بازدید از این کشور را می گیرند.

با این همه کارشناسان می گویند فضای رسانه ای در این کشور کمی بهبود یافته است. برای یک دوره کوتاه پس از روی کار آمدن بشار اسد در سال 2000 مطبوعات از آزادی نسبی برخوردار شدند.

برای اولین بار پس از حدود چهل سال، به مطبوعات غیر دولتی اجازه انتشار داده شد.

اما قانون مطبوعاتی که به فاصله کوتاهی به اجرا درآمد مجموعه ای از محدودیت ها را تحمیل کرد و مطبوعات جدید به دلیل نقض این قانون می توانند توقیف شوند.

تلوزیون دولتی به احتیاط برنامه های سیاسی پخش میکند و موضوعاتی را که در گذشته کاملا ممنوع بودند به بحث می گذارد و هر از چند گاه ممکن است با سیاستمداران مخالف مصاحبه کند.

در سالهای اخیر تقاضا برای احداث کانالهای ماهواره ای خصوصی به دولت ارائه شده است. دریافت کننده های امواج ماهواره ای در سوریه به طور وسیع در دسترس است و اکثر مردم کانالهای ماهواره ای عرب زبان را تماشا می کنند.

دولت برای اولین بار اجازه داده که ایستگاه های رادیوئی خصوصی و تجاری با پخش برنامه روی موج اف ام تاسیس شوند ولی آنها حق پخش برنامه های خبری و سیاسی ندارند. آمار بین المللی سال 2007 نشان می دهد که 1.5 میلیون نفر در سوریه از اینترنت استفاده می کنند و این شبکه به ابزاری برای فعالیت محدود دگر اندیشان بدل شده است.

با این همه براساس ارزیابی سازمان خبرنگاران بدون مرز، حکومت سوریه یکی ازبدترین نمونه های نقض آزادی در شبکه اینترنت است و به طور سیستماتیک وب سایت های مخالف و مستقل را سانسور می کند.

سوری های مخالفان دولت در خارج از کشور یک استگاه رادیوئی دارند به نام رادیوی سوریه آزاد. این رادیو که روی موج کوتاه برنامه پخش می کند در سال 2004 تاسیس شد و توسط یک گروه سیاسی به نام حزب اصلاحات سوریه که در آمریکا مستقر است اداره می شود.

مطبوعات

البعث - روزنامه ارگان حزب بعث

الثوره - روزنامه دولتی

تشرين - روزنامه دولتی

سيريا تايمز - روزنامه به زبان انگليسی

تلويزيون

تلويزيون دولتی سوريه - پخش برنامه در داخل کشور و از طريق ماهواره به زبانهای عربی، انگليسی و فرانسه

راديو

راديو دولتی جمهوری عربی سوريه - پخش از دمشق، شامل بخش خارجی راديوی دولتی به چندين زبان از جمله انگليسی

خبرگزاری

خبرگزاری عربی سوريه (سانا) به زبانهای عربی، انگليسی و فرانسه