|
بچه های 'زبالين' با دوربين عکاسی | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
"زبالين" محله ای است در حومه شهر قاهره، پايتخت مصر، که زباله های اين شهر پر جمعيت را در خود جا می دهد. هزاران کودک ساکن اين محله هر روز برای جمع آوری زباله عازم کوچه های قاهره می شوند. زندگی اين کودکان در فقر و محروميت از تحصيل و بهداشت، و اميد به داشتن زندگی بهتر می گذرد. آموزش عکاسی به اين کودکان و فراهم آوردن موقعيتی که آنها بتوانند جهان اطراف خود را با گرفتن عکس بيان کنند پروژه ای است که موسسه "بچه ها با دوربين" Kids With Cameras در دست اجرا دارد. اين موسسه توسط "زانا بريسکی" عکاس نيويورکی تاسيس شده و در نقاط مختلف جهان به کودکانی که در شرايط سخت زندگی می کنند عکاسی ياد می دهد. او "بچه ها با دوربين" را به دنبال تجربه زندگی کردن با زنان ساکن روسپی خانه های شهر کلکته در هند و کودکانشان به وجود آورده است. بريسکی در سال ١٩٩٨برای تهيه مجموعه عکسی از زنان روسپی در کلکته، به هند سفر کرد و ماهها با اين زنان و کودکانشان همخانه شد.
در سفر های بعدی، اين عکاس نيويورکی با دادن دوربين های ارزان قيمت به اين کودکان و آموزش عکاسی به آنها، فرصتی ايجاد می کند تا اين بچه ها بتوانند از آدم ها و محيط اطرافشان عکس بگيرند. اين عکس ها بيش از هر چيز دريچه ای هستند به ذهنيت اين کودکان و وسيله ای برای بيان هنری آنان. استفاده اين کودکان از عکاسی نشانگر سادگی و زيبائی ذهن آنهاست و بازتاب آنها به آنچه در اطرافشان می گذرد. در اين عکس ها، کودکان ديگر، بزرگتر ها و گذر روزمره زندگی نشان داده شده است. کودکان قابليت عکاسی را برای ثبت جهان از نگاه عکاس به خوبی درک کرده و از اين امکان برای بيان جهان اطرافشان استفاده کرده اند. استعداد و خلاقيت اين کودکان در عکاسی و تصاوير زيبائی که به وجود آوردند، بريسکی را به ايجاد موسسه "بچه ها با دوربين" واداشت. با ارائه اين عکس ها به صورت نمايشگاه، کتاب و فيلم و فروش آنها بر روی شبکه اينترنت، اين موسسه سرمايه ای برای کمک به آموزش اين کودکان و بهبود شرايط زندگی آنها فراهم می کند. طرح ايجاد يک مدرسه هنری برای بچه های روسپی خانه های کلکته از اين جمله است.
ترز مايکل، مدير طرح "زبالين" در قاهره، هنرمندی است که چند سال از زندگی خود را به نقاشی بر روی ديوار های صومعه ای در نزديکی اين محله گذرانده و با زندگی اين بچه ها آشناست. او با داير کردن کلاس های عکاسی، نقاشی و مجسمه سازی به اين کودکان کمک می کند تا به استعداد های خفته خود فرصتی برای بيداری ببخشند. "متولد روسپی خانه ها" زانا بريسکی، بنيانگذار موسسه "بچه ها با دوربين"، تجربه خود از زندگی و کار با بچه های روسپی خانه های کلکته را در يک فيلم ويديوئی با عنوان "متولد روسپی خانه ها" Born Into Brothels که با همکاری راس کافمن ساخته شده بيان کرده است.
در توضيح اين فيلم آمده: "در محله بدنام کلکته بچه هائی که در روسپی خانه ها به دنيا می آيند از خود روسپی ها بدنام تر هستند. اين کودکان با فقر رشد می کنند، مورد انواع آزار ها واقع می شوند و اميدی به داشتن آينده ای بهتر از مادرانشان برای آنها وجود ندارد." بريسکی در باره تجربه کار با اين کودکان می گويد: "وقتی در ١٩٩٨ به هند رفتم هيچ نمی دانستم چه پيش خواهد آمد. شروع به عکس گرفتن از جلوه های زندگی پر رنج زن ها کردم - رفتار کودک مآبانه با آن ها، ازدواج دختر بچه ها، مرگ به خاطر شيربها و شرايط بيوه ها از آن جمله بود."
بريسکی برای به دست آوردن شناختی از زندگی اين زنان تصميم می گيرد با آنها زندگی کند و بعد از ماه ها تلاش موافقت صاحب يک روسپی خانه را جلب می کند که به او اطاقی اجاره دهد. زندگی در کنار زنان روسپی کلکته، بريسکی را با کودکان آنها که در روسپی خانه ها به دنيا آمده اند آشنا می کند و اين کودکان هر چند چيز زيادی از علت حضور او درک نمی کنند اما به راحتی او را در ميان خود می پذيرند. با ديدن کنجکاوی اين بچه ها در باره حضور اين غريبه در ميانشان و شيفتگی آنها برای دوربين عکاسی، بريسکی دوربينش را به آنها قرض می دهد تا با آن عکس بگيرند. به گفته بريسکی، "ديدن اين عکس ها مثل ديدن جهان از چشم بچه ها بود." استقبال اين کودکان از دوربين عکاسی و تحولی که در زندگی و شخصيت آنها به وجود می آورد و تجربه آنها را در خلق عکس هايشان موضوع فيلم "متولد روسپی خانه ها" است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||