|
چرا انتقال حاکميت در عراق زودتر انجام شد؟ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
دولت موقت عراق روز دوشنبه 28 ژوئن، دو روز زودتر از تاريخ رسمی که از پيش برای انتقال حاکميت به عراقی ها تعيين شده بود، قدرت را در اين کشور به دست گرفت. انتقال حاکميت در عراق در مراسمی نه چندان بزرگ و به طور کاملا غير منتظره ای برگزار شد و خبر آن را برای نخستين بار هوشيار زيباری، وزير خارجه دولت موقت عراق که برای شرکت در اجلاس سران ناتو در ترکيه بسر می برد، اعلام کرد. آيا انتقال زودتر از موعد حاکميت در عراق چيزی را تغيير خواهد داد؟ طبيعاتا نه! و آيا استدلال آمريکايی ها در مورد علت انتقال زودتر حاکميت که می گويند باعث تقويت "اياد علاوی" نخست وزير دولت موقت عراق برای حل مسايل امنيتی اين کشور خواهد شد، قانع کننده است؟ نه چندان! پس چرا تاريخ انتقال حاکميت دو روز جلو انداخته شد؟ پاسخ اين سوال مانند بسياری از جنبه های گذار سياسی عراق، در نمادگرايی سياسی نهفته است.
هدف از اين اقدام اين، به نمايش گذاشتن اعتماد به نفس و ارسال اين پيام است که اکنون ابتکار عمل در عراق در دست دولت موقت است نه در دست گروه هايی که بمب گذاری ها و آدم ربايی ها را سازماندهی و اجرا می کنند. در عين حال، اين نگرانی وجود داشت که گروه های آشوبگر، برنامه های گسترده ای برای ايجاد نا آرامی و خشونت در روز 30 ژوئن که از قبل برای انتقال حاکميت تعيين شده بود تدارک ديده باشند. حالا اين گروه ها نيز مانند بقيه، با انتقال زودهنگام حاکميت غافلگير شده اند. البته اياد علاوی تنها کسی نيست که مشتاق به نشان دادن اعتماد به نفس در چنين شرايطی است، جورج بوش، رييس جمهور آمريکا نيز که درگير رقابت انتخابات رياست جمهوری است، نيازمند نشان دادن اعتماد به نفس است و برای هر دو نفر اينها که سرنوشتشان اکنون بيش از هميشه به هم گره خورده، چالش اصلی در عراق، در وقايع آينده اين کشور نهفته است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||