ناپديد شدن يک دختر 12 ساله بريتانيايی و يک تفنگدار سابق دريايی آمريکا که در اينترنت با هم آشنا شده بودند، هشدار تازه ای برای والدين است تا مراقب رفتار فرزندان خود در اينترنت باشند.
پليس بريتانيا و فرانسه هنوز در جستجوی شيوان پنينگتون و توبی استادبيکر هستند.
پيتر ميسون، از اداره پليس شهر منچستر که تحقيقات درباره اين جفت را به عهده دارد گفته است که آنها ممکن است به فرانسه و از آنجا به ساير کشورها گريخته باشند.
شيوان پنينگتون، از روز شنبه از خانه پدر و مادری خود در وايگان ناپديد شد. والدين وی متوجه شدند او با يک ساک و گذرنامه خانه را ترک کرده است.
آنها همچنين دريافتند که وی قبلا از طريق ای ميل با شخصی به نام توبی استادبيکر در تماس بوده است.
شری، از بستگان شيوان، گفته است که شيوان به آقای استادبيکر گفته بود که او يک دختر 19 ساله است و در کالج تحصيل می کند.
توبی استادبيکر که بخشی از خدمت خود را در افغانستان گذرانده است، اخيرا در آمريکا به جرم آزار جنسی يک دختر نوجوان دستگير شده بود اما دادگاه او را محکوم نکرد.
در پی اين حادثه و حوادث مشابه ديگری که گاه حتی به قتل دختران نوجوان می انجامد، بی بی سی راه های حفاظت از کودکان در اينترنت را تشريح می کند.
نخستين اقدام پدر و مادر چه بايد باشد؟
نمی توان از بچه ها خواست وارد اينترنت نشوند. نوجوانان از جمله کاربران اصلی اينترنت هستند و علاقه زيادی دارند از طريق "چت روم" در اينترنت با ديگران مکالمه کنند.
به جای ممانعت از استفاده از اينترنت، با فرزندان خود درباره آنچه در اينترنت انجام می دهند صحبت کنيد. آنها را تشويق کنيد به هنگام گشت و گذار در اينترنت، پدر و مادر، آموزگار يا سرپرست خود را در جريان بگذارند.
کارشناسان توصيه می کنند که رايانه ای که کودک از آن استفاده می کند بايد در نشيمن گاه خانه، جايی که والدين و سرپرستان بر آن نظارت دارند قرار داده شود. اين اقدام کودکان را تشويق می کند وقتی به مساله نگران کننده ای برخورد کردند بزرگ ترها را در جريان بگذارند.
همچنين استفاده از نرم افزارهايی که به والدين امکان می دهد محتويات اينترنت را کنترل کنند می تواند مفيد باشد. با اين حال برخی فيلترها پيش پا افتاده است و سايت های مفيد را نيز مسدود می کند.
در مورد ای ميل و پيوست های آن چه بايد کرد؟
به هنگام باز کردن ای ميل ها و پيوست های آنها احتياط به خرج دهيد مگر آنکه فرستنده را بشناسيد. ای ميل می تواند حاوی ويروسی باشد که می تواند کليه اطلاعات و نرم افزارهای رايانه را نابود کند.
بسياری از والدين بيش از پيش نگران پيام های نامناسبی هستند که به صندوق ای ميل کودکان ارسال می شود. اين پديده ناشی از اين واقعيت است که محصولات پورنوگرافی از جمله شايع ترين انواع ای ميل های تبليغاتی است.
يکی از راه های پرهيز از اين دردسر، ايجاد دو آدرس ای ميل برای کودکان است. يکی از آنها يک آدرس ای ميل خصوصی است که برای ارسال پيام با آشنايان و دوستان کودک مورد استفاده قرار می گيرد و ديگری يک آدرس عمومی برای گشت و گذار در اينترنت و ثبت در وب سايت های مختلف. به اين ترتيب ای ميل های ناخواسته، وارد صندوق عمومی خواهد شد و والدين می توانند آن را کنترل کنند.
آيا همه "چت روم"ها برای کودکان خطرناک است؟
"چت روم"ها محلی عالی برای ملاقات و گفتگو با ساير کودکان در سراسر جهان است. اما کودک بايد احتياط زيادی به خرج دهد و هر بار پيش از ورود به آن از والدين خود اجازه بگيرد.
حتی اگر يک "چت روم" تنها مختص ورود کودکان باشد، درحال حاضر هيچ راهی برای جلوگيری از ورود بزرگسالان بدان وجود ندارد. ممکن است کسی برای اغفال کودک وارد آن شود.
کودک چه نوع اطلاعاتی را می تواند در اينترنت در اختيار ديگران بگذارد؟
کودکان هرگز نبايد آدرس خانه، شماره تلفن يا نام مدرسه خود را در اختيار کسانی بگذارند که در اينترنت ملاقات می کنند، مگر آنکه به طور مشخص از پدر و مادر يا آموزگار اجازه داشته باشند.
همچنين نبايد بدون اجازه پدر و مادر يا سرپرست، عکس خود، مشخصات کارت اعتباری يا اطلاعات بانکی خود را برای کسی ارسال کنند. همچنين کودک بايد کلمات گذر (password) را کاملا مخفی نگاه دارد و حتی در اختيار نزديک ترين دوست خود قرار ندهد.
کودکان نبايد از نام خانوادگی يا حيوانات خانگی به عنوان کلمه گذر استفاده کنند چون حدس زدن آن آسان است. در عوض بايد از ترکيبی از حروف و ارقام استفاده شود.
در مورد ملاقات شخصی با دوستان اينترنتی چه؟
هرگز به کودک اجازه ندهيد بدون اجازه شما شخصا با کسی که در اينترنت آشنا شده است ملاقات کند. حتی در آن صورت نيز بايد با يک بزرگسال همراه باشد و در اماکن عمومی ملاقات کند.
کسانی که در اينترنت با کودکان تماس می گيرند هميشه همان کسانی نيستند که ادعا می کنند.
ايران و مشکل ارتباط اينترنتی
در ايران نيز با افزايش سريع کاربرهای اينترنتی و رواج يافتن استفاده افراد از آن مسئله دسترسی به سايتهايی که برخی از مقامات از آنها با عنوان "غير اخلاقی" ياد می کنند، اگر نه سياسی اما مشکلی است که به هرحال مقامات ايران با آن روبرو هستند.
شهرام شريف، خبرنگار و کارشناس مسايل کامپيوتر، می گويد در ايران هم هنوز قانون جامعی برای برخورد با موارد سوء استفاده از اينترنت وجود ندارد.
اما بگفته علی محمدی، استاد دانشگاه در علوم ارتباطات، نگرانی بزرگتر اين است که برخی کشورها تحت عنوان محدود کردن سايتهای "غيراخلاقی" دسترسی آزاد همه مردم را به اطلاعات و دريچه های ارتباطی جهان محدود می کنند.
