ارمنه از اين کشتار توسط دولت عثمانی به عنوان يک قتل عام يادمی کنند
مراسم ياد بود هشتاد وهشتمين سالگرد کشتار ارامنه روز پنجشنبه 24 آوريل در تهران برگزار شد. اين مراسم از 9 صبح پنجشنبه با دعا و برنامه های مذهبی شروع شد.
سپس ارامنه تهران برای شادی روح کشته شدگان به مجسمه يادبودی که به همين مناسبت در داخل کليسا قرار دارد، گل اهدا کردند.
بعضی از تظاهرکنندگان پيراهنی به تن داشتند که روی آن نوشته بود: "پذيرش تاريخ، خواسته ارمنيان از ترکيه و جهانيان".
به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا)، لئون داويديان، نماينده ارامنه شمال در مجلس شورای اسلامی ايران گفت: "ارامنه با درک عميق سياسی و با وجود ناگفته های بسيار در مورد کشتار 24 آوريل ، با سکوت و نظم اعتراض خود را به گوش جهانيان می رسانند."
وی افزود: " تا زمانی که نسل جوان ارامنه در کنار ميان سالان و افراد مسن در اين در اين مجامع شرکت می کنند، درخواست آنان برای احقاق حق اجتماعی باقی است."
ايرنا همچنين گزارش داده است که سبوه سرکيسيان اسقف اعظم ارامنه بعد از مراسم اهدای گل، با يادآوری 24 آوريل 1915 از تجمع کنندگان خواست تا لحظات آن سال را که اين فاجعه رخ داد به ياد آورند.
سخنگوی شورای خليفه گری در مقابل دفتر سازمان ملل قطعنامه ای را خواند که در بخشی از آن آمده بود: " ما ارامنه خواستار پذيرفتن واقعيت تاريخی و انکار ناپذير نژادکشی توسط حکومت ترکيه عثمانی هستيم".
ارامنه معتقدند که در طول سالهای 1915 تا 1919 ميلادی، دولت عثمانی در يک اقدام برنامه ريزی شده دست به قتل عام يک ميليون و پانصد هزار نفر از مردم ارمنستان زد و اوج اين قتل عام روز 24 آوريل 1915 بود.
بعضی از تظاهرکنندگان پيراهنی به تن داشتند که روی آن نوشته بود: "پذيرش تاريخ، خواسته ارمنيان از ترکيه و جهانيان"
پس از آن واقعه، ارامنه در سراسر جهان پراکنده شدند و هم اکنون بيشتر جمعيت ارامنه جهان در خارج از سرزمين مادری خود به سر می برند.
ارامنه ساکن کشورهای مختلف، هر سال در روز بيست و چهارم آوريل، سالگرد اين "قتل عام" را برگزار می کنند.
در ارمنستان نيز هر سال در محل بنای يادبودی که برای قربانيان کشتار سال 1915 در شهر ايروان، پايتخت، بنا شده، در روز 24 آوريل مراسمی بر پا می شود.
درخواست ارامنه
ارامنه انتظار دارند که اين کشتار، که به عقيده آنها اولين نسل کشی در قرن بيستم است، رسما از سوی ترکيه به عنوان "قتل عام" شناخته شود.
اما ترکيه از پذيرفتن واژه "قتل عام" خودداری می کند و رقم کشته شدگان را در حدود 300 هزار نفر می داند و معتقد است که اين تعداد در جريان نا آراميهای دوره سقوط امپراطوری عثمانی کشته شدند.
اين کشور شواهدی در رد ادعای ارامنه ارائه می دهد و می گويد که موضوع بايد به دست مورخان سپرده شود.
عدم پذيرش کشتار ارامنه به عنوان قتل عام، باعث شده است که هيچگونه رابطه ديپلماتيکی بين ارمنستان و ترکيه وجود نداشته باشد.
اعمال فشار ترکيه
ارامنه سالها است که سعی دارند با ارائه شواهد و مدارک، کشورهای مختلف و نهادها و سازمانهای بين المللی را ترغيب کنند که کشتار سال 1915 را رسما به عنوان قتل عام بشناسند اما تاکنون تنها تعداد انگشت شماری از کشورها و سازمانها اين "قتل عام" را به رسميت شناخته اند.
در ژانويه سال 2001، پارلمان فرانسه لايحه ای را تصويب کرد که طبق آن کشتار ارامنه در سال 1915 به عنوان قتل عام شناخته شد.
ترکيه در اعتراض به اين اقدام سفير خود را از فرانسه فرا خواند و قرارداد خود را با شرکتهای فرانسوی لغو کرد.
اتحاديه اروپا نيز که ترکيه شديدا مايل به پيوستن به آن است از اين کشور خواسته است کشتار ارامنه را به صورت رسمی و علنی به عنوان قتل عام بشناسد.
اما ترکيه، که يکی از متحدان غرب و قدرتهای مهم منطقه به شمار می رود تاکنون موفق شده است که با اعمال نفوذ، از به رسميت شناخته شدن "قتل عام" ارامنه در بسياری کشورها از جمله بريتانيا و آمريکا جلوگيری کند.
بيل کلينتون رئيس جمهور سابق آمريکا در سال 2000 با تصويب قطعنامه ای از سوی مجلس نمايندگان اين کشور که کشتار ارامنه را رسما "قتل عام" معرفی می کرد مخالفت کرد.
در ژانويه سال 2001 نيز در جريان مراسم يادبود قربانيان قتل عام يهوديان در جنگ جهانی دوم، که در لندن برگزار شد، از کشتار ارامنه در سال 1915 رسما سخنی به ميان نيامد.
