بشار اسد، رهبر سوريه، (وسط) در نشست پايانی يکی از گردهمايهای حزب بعث سوريه
مجدی عبدالهادی از بخش عربی بی بی سی
در پی سقوط صدام حسين در عراق، سوريه تنها کشور عربی است که هنوز در کنترل حزب "بعث" است، حزبی که از سال 1963 به بعد در آن کشور حاکم بوده است.
هشدارهای آمريکا به سوريه احتمالا باعث خواهد شد برخی از وجوه مشترک حکومت سوريه با عراق در کانون توجه جهانيان قرار گيرد.
"بعث" که معنی آن نوزايی يا بازآفرينی است، آرمان اتحاد اعراب در يک کشور واحد برای رهايی از ميراث استعماری غرب را در سر می پروراند
سوريه زادگاه عقيدتی حزب "بعث" است، که ريشه در تحرکات ملی گرايانه عرب دارد. اين تحرکات در جريان نبرد عليه حاکمان عثمانی در قرون 19 و 20 پديد آمد.
عقايد سياسی اين حزب بر تلاش برای يگانگی اعراب استوار است. به طور خلاصه، حزب "بعث" معتقد است که کشورهای عرب يک ملت واحد هستند که توسط قدرت های استعمارگر تقسيم شده اند.
"بعث" که معنی آن نوزايی يا بازآفرينی است، آرمان اتحاد اعراب در يک کشور واحد برای رهايی از ميراث استعماری غرب را در سر می پروراند.
در ابتدا، احزاب "بعث" سوريه و عراق بخشی از يک جنبش يگانه بودند، اما رقابت های شخصی و اتهامات متقابل داير بر خيانت پيرامون مسائل اساسی اعراب به تفرقه ای کينه جويانه انجاميد که حکومت عراق و سوريه را برای چندين دهه به دشمنان قسم خورده بدل کرد.
اما با انزوای بين المللی هر دو کشور طی پنج سال گذشته، روابط آنها براساس نياز و نه براساس تحولی در نگرش متقابل، گرم تر شد.
هرچند که بی رحمی و ستمگری رژيم عراق در سرکوب مخالفان تقريبا در منطقه بی نظير است، اما حزب "بعث" سوريه نيز در سرکوب بی رحمانه ناراضيان سياسی سابقه طولانی دارد.
ناراضيان سوريه از طريق بازداشت، شکنجه و اعدام حذف شده اند و زمانی که گروه "اخوان المسلمين" در سال 1982 در "حماه" دست به شورش زد، حکومت سوريه با بی رحمی به قيمت قتل عام 20 هزار نفر و تخريب تقريبا کامل شهر به سرکوب آن پرداخت.
حزب "بعث" سوريه در طول 40 سال قدرت، ضمن کنترل کامل رسانه ها و حيات سياسی کشور، مانع ظهور هرگونه گزينه سياسی معتبر که بتواند تسلط آهنين حزب "بعث" بر قدرت را به چالش بگيرد شده است.
تعهدات بشار اسد، رئيس جمهوری سوريه برای اصلاحات سياسی، بيش از دو سال قبل زمانی که قدرت را از پدر به ارث برد، هنوز عملی نشده است.
