'نقش کليدی آمريکا در تقويت' صدام حسين در برابر ايران
روزنامه واشنگتن پست روز دوشنبه (30 دسامبر) در گزارشی تحت عنوان "نقش کليدی آمريکا در تقويت عراق" به قلم خبرنگار خود مايکل دابز به طور مفصل به سوابق روابط آمريکا و عراق می پردازد و حمايت آمريکا از عراق در جنگ با ايران را از زوايای مختلف تشريح می کند.
آقای دابز در اين گزارش می نويسد که دولت جرج بوش برای توجيه جنگ احتمالی با عراق به استفاده صدام حسين از سلاح های شيميايی و برنامه های اتمی و بيولوژيکی اين کشور و ارتباط آن با تروريست های بين الملی اشاره می کند، اما "آنچه که مقامات آمريکايی به ندرت به آن اذعان می کنند اين مساله است که تخطی عراق (از قوانين بين المللی) به زمانی باز می گردد که صدام حسين از سوی واشنگتن يک متحد ارزشمند تلقی می شد."
دولت های رونالد ريگان و جرج بوش (پدر رئيس جمهور فعلی) اجازه فروش اقلام گوناگون کالاهايی که دارای کاربرد دوگانه نظامی و غيرنظامی بود از جمله مواد شيميايی سمی و ويروس های بيولوژيکی مرگبار مانند سياه زخم و طاعون بوبونيک به عراق را صادر کردند
بخشی از گزارش واشنگتن پست
اين روزنامه می نويسد از جمله کسانی که سياست حمايت آمريکا از عراق در طول جنگ 8 ساله اين کشور با ايران را شکل دادند، دونالد رامسفلد، وزير دفاع حال حاضر آمريکا بود.
دونالد رامسفلد در سال 1983 برای بهبود روابط آمريکا و عراق به اين کشور سفر کرده بود. روابط ديپلماتيک آمريکا و عراق بار ديگر در سال 1984 از سرگرفته شد.
در اين گزارش آمده است: "اسناد محرمانه سابق که اکنون از طبقه بندی خارج شده است نشان می دهد که سفر آقای رامسفلد به بغداد درحالی روی داد که عراق در تخطی از معاهدات بين المللی تقريبا به طور روزانه از سلاح های شيميايی استفاده می کرد."
به گفته واشنگتن پست: "تاريخ همکاری آمريکا با صدام حسين در سال های پيش از حمله 1990 به کويت- که شامل ارائه اطلاعات امنيتی گسترده، تامين بمب های خوشه ای از طريق يک شرکت شيميايی، و تسهيل دستيابی عراق به مواد لازم برای ساخت سلاح های شيميايی و ميکربی است- نمونه ای جالب از جنبه پنهان سياست خارجی آمريکاست. در اين بعد است که امکان زد و بند با ديکتاتورها، چشم پوشی گهگاهی از نقض حقوق بشر، و همکاری با گسترش دهندگان تسليحاتی وجود دارد. سياست هايی که همه آنها براساس اصل "دشمن دشمن من دوست من است" توجيه می شود."
واشنگتن پست در گزارش خود نوشت که در دهه 1980 که عراق دشمن قسم خورده ايران بود، مقامات دولت آمريکا بغداد را سنگری که می تواند مانع رشد بنيادگرايی شبه نظاميان شيعه و سقوط حکومت هايی مانند کويت، عربستان سعودی و حتی اردن شود تلقی می کردند.
در اين گزارش آمده است: "همين کافی بود تا صدام حسين به شريک استراتژيک آمريکا بدل شود و ديپلمات های آمريکايی در بغداد همواره از نيروهای عراقی در مقابل ايران از نيروی خيری که در برابر شر ايستاده است ياد کنند."
واشنگتن پست نوشت: "مرور هزاران سند دولت آمريکا که از طبقه بندی خارج شده است و همچنين مصاحبه با سياست گذاران سابق نشان می دهد که اطلاعات و حمايت تدارکاتی آمريکا نقشی کليدی در تقويت عراق در برابر حملات نيروهای انتحاری ايران داشت."
اين گزارش می افزايد: "دولت های رونالد ريگان و جرج بوش (پدر رئيس جمهور فعلی) اجازه فروش اقلام گوناگون کالاهايی که دارای کاربرد دوگانه نظامی و غيرنظامی بود از جمله مواد شيميايی سمی و ويروس های بيولوژيکی مرگبار مانند سياه زخم و طاعون بوبونيک به عراق را صادر کردند."
نحوه گرايش آمريکا به عراق
زمانی که جنگ ايران و عراق آغاز شد دولت آمريکا با هيچ از دو کشور روابط ديپلماتيک نداشت و به نوشته واشنگتن پست تا زمانی که جنگ در حالت بن بست قرار داشت واشنگتن از دخالت در آن خودداری می کرد.
واشنگتن پست می افزايد: "با اين حال در تابستان سال 1982، موقعيت استراتژيک جنگ به طور چشمگيری تغيير کرده بود. عراق پس از موفقيت های اوليه، در حالت تدافعی قرار گرفته بود و نيروهای ايران تا چند کيلومتری بصره، دومين شهر بزرگ عراق، پيشرفت کرده بودند. اطلاعات آمريکا نشان می داد که ايرانی های ممکن است در جبهه بصره پيشرفت کنند و کويت، کشورهای خليج فارس و حتی عربستان سعود را بی ثبات و در نتيجه منابع نفتی مورد نياز آمريکا را تهديد کنند."
بنابه اين گزارش به دنبال چنين شرايطی بود که دولت ريگان برای جلوگيری از سقوط عراق، اطلاعات خود از نحوه آرايش نيروهای ايرانی در اختيار بغداد گذشت.
واشنگتن پست می نويسد: "تمايل آمريکا به عراق در دستورالعمل 114 امنيت ملی به تاريخ 26 نوامبر 1983 ، يکی از مهم ترين تصميم های سياست خارجی دولت ريگان که هنوز محرمانه است، تبلور يافت. به گفته مقام های سابق دولت آمريکا، اين دستورالعمل تصريح می کرد که آمريکا "همه اقدامات لازم و قانونی" برای جلوگيری از شکست عراق در جنگ با ايران را اتخاذ خواهد کرد."
به نوشته واشنگتن پست اين دستور زمانی صادر شد که گزارش های متعددی داير بر استفاده نيروهای عراقی از سلاح های شيميايی در برابر ايرانيان وجود داشت.
بنابه اين گزارش عراق تا پايان جنگ با ايران به استفاده از سلاح های شيميايی ادامه داد.
به نوشته اين روزنامه اسناد موجود نشان می دهد که سياست حمايت آمريکا از صدام حسين تا زمان حمله 1990 عراق به کويت ادامه يافت.
