برپايی جشن های عمومی در ايران مورد تاييد همه نهادهای حکومتی نيست
يکی از مقام های دولت ايران، نسبت به آنچه از آن به عنوان "فقدان فضای شاد و اميد بخش" در ميان مردم ياد کرده انتقاد کرد و خواستار ايجاد تحول روحی مردم و جامعه شد.
محمدرضا حشمتی، مشاور وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران، طبق گزارشی که خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از وی و از شهر مشهد منتشر کرده، گفته است: مردم در طول سال، در ايام عزاداری های مذهبی مشارکت و حضوری گسترده دارند اما در جشن های مذهبی و ملی مشارکت چندانی نمی کنند.
وی در ادامه اظهارات خود و در دفاع از لزوم وجود "شادی" در جامعه گفته است: "بايد با برگزاری جشن ها و تشويق مردم به شادی و نشاط، فضای جامعه را تلطيف کرده و آنان (مردم) را از ياس و نا اميدی که همراه با انفعال است دور کنيم."
آقای حشمتی در توجيه لزوم وجود شادی و جشن از ديدگاه دينی نيز گفته است: اسلام برای جماعت های مسلمين اهميت زيادی قائل است و يکی از اين جماعت ها، برپايی جشن ها و تقويت روحيه اجتماعی مردم در اين قالب هاست.
تعدد دستگاه های مختلفی که بر زندگی اجتماعی و حتی فردی مردم نظارت دارند(مانند پليس، قوه قضائيه، وزارت اطلاعات، بسيج، سپاه پاسداران و امامان جمعه) و تفاوت ديدگاهی که اين دستگاه ها در مورد مساله شاد بودن مردم دارند، باعث شده تا مردم دچار سردرگمی شوند
ناظران می گويند برخلاف نظر آقای حشمتی که "بی تمايلی مردم به مشارکت در مراسم جشن و شادی" را عامل شاد نبودن جامعه معرفی می کند، در واقع، اين روشن نبودن ميزان تحمل دستگاه های حکومتی در برابر شادی های جمعی است که باعث می شود تمايل به برپايی جشن و شادی در مردم کاهش يابد.
همين ناظران می گويند تعدد دستگاه های مختلفی که بر زندگی اجتماعی و حتی فردی مردم نظارت دارند(مانند پليس، قوه قضائيه، وزارت اطلاعات، بسيج، سپاه پاسداران و امامان جمعه) و تفاوت ديدگاهی که اين دستگاه ها در مورد مساله شاد بودن مردم دارند، باعث شده تا مردم دچار سردرگمی شوند.
برخی از اين دستگاه ها مخالف برپايی جشن های شاد هستند و از قدرت خود برای جلوگيری از مراسم شاد بهره می جويند.
از ابتدای انقلاب به اين سو، نيروهای شبه نظامی که تحت عنوان بسيج يا "حزب الله" شناخته می شوند، همواره متعرض جشن ها و يا حتی برنامه هايی بوده و هستند که در آن مردم به طور گروهی به شادی می پردازند.
برپايی جشن های خصوصی که در آن مردان و زنان با هم به شادی می پردازند در ايران ممنوع است و دادگاه خاصی برای محاکمه شرکت کنندگان در اين گونه جشن ها وجود دارد. اين سختگيری ها حتی شامل مراسم ازدواج افراد نيز می شود و ميهمانان مراسم که در واقع به نوعی از نسبت فاميلی نيز برخوردارند حق شرکت در مراسم مختلط را ندارند.
سوای جشن های خصوصی که به خاطر مشکلات گوناگون، بعضا در ايران به صورت مخفی برگزار می شود تا با مانعی روبرو نشود، برپايی جشن های عمومی که در اکثر مواقع برگزارکنندگان آن نهادها يا سازمان های رسمی و دولتی هستند نيز از گزند اعتراض ها، موانع و حتی برخوردهای نهادهای نظارتی در امان نيست.
از ابتدای انقلاب به اين سو، نيروهای شبه نظامی که تحت عنوان بسيج يا "حزب الله" شناخته می شوند، همواره متعرض جشن ها و يا حتی برنامه هايی بوده و هستند که در آن مردم به طور گروهی به شادی می پردازند
تازه ترين نمونه از برخورد با برگزار کنندگان و شرکت کنندگان در جشن های ملی و مذهبی نيز اخيرا در شهر مشهد رخ داد که طی آن برگزار کننده جشن که مديرعامل يکی از بزرگترين کارخانه های صنعتی شهرستان مشهد بود، به خاطر پخش موزيک شاد در طول جشن و آنچه از آن به عنوان اختلاط غير شرعی مردان و زنان ياد می شود در دادگاه محاکمه شد.
استفاده از موزيک يکی از چالش برانگيزترين مواردی است که می تواند يک جشن عمومی را هدف اعتراض ها و برخوردهای مخالفان قرار دهد. زيرا ديدگاه نهادهای حکومتی ايران در مورد موزيک بسيار متفاوت و بعضا متعارض است به طوری که در برخی مواقع موزيکی که اجازه پخش آن توسط يک نهاد مسوول صادر شده، با مخالفت جدی نهادی ديگر روبرو می شود.
نمونه آن نيز موارد متعدد اعتراض و تعرض برخی گروه ها يا نهادها به برنامه های موسيقی پاپ است که از چند سال قبل به اين سو، با مجوز وزارت ارشاد در گوشه و کنار شهرهای مختلف برگزار می شود.
اعتراض ها به همين جا نيز ختم نمی شود و حتی در مواردی، پخش برخی فيلم های سينمايی که در داخل ايران و با مجوز وزارت ارشاد تهيه شده، به خاطر اعتراض های برخی گروه ها متوقف شده و يا سينمايی که فيلم را پخش می کرده مورد حمله گروه هايی قرار گرفته که در ايران به عنوان "گروه فشار" شناخته می شوند.
ناظران می گويند در چنين شرايطی اعتراض به "عدم تمايل مردم به برپايی جشن" قدری بدون توجيه به نظر می رسد.
