در جلسه اعتراف مطبوعاتی پورزند برخی از مسوولين و نمايندگان خبرگزاری های داخلی شرکت داشتند
سيامک پور زند، روزنامه نگار قديمی و همسر مهر انگيز کار، حقوقدان ايرانی، که اخيرا به اتهام مخالفت با جمهوری اسلامی و اتهامات ديگر محاکمه و به ده سال زندان محکوم شده بود، روز چهارشنبه، 24 ژوئيه، در مجتمع قضايی مستقر در فرودگاه مهرآباد حاضر شد و به پرسش های گزارشگران صدا و سيما و خبرگزاری های ايرنا و ايسنا پاسخ داد.
در اين جلسه که دبير دريابيگی، وکيل مدافع آقای پورزند، وی را همراهی می کرد، آقای پورزند فعاليت های خود را قبل و پس از انقلاب اسلامی توضيح داده و از آنها ابراز انزجار کرده است.
به گزارش ايسنا، قبل از انجام مصاحبه با آقای پورزند که با برنامه ريزی قوه قضاييه صورت گرفته بود، سوولاتی در بين خبرنگاران توزيع شد و از آنها خواسته شد که آن سووالات را طرح کنند و در باره "اصلاحات" و "مسايل سياسی روز" سووالی نشود.
آقای پورزند در توضيح سابقه فعاليت های خود گفت که در سال 1331 وارد کار مطبوعاتی شد و از حکومت دکتر مصدق طرفداری می کرد و در جريان فعاليت های خود بود که با داريوش فروهر آشنا شد.
آقای پورزند اضافه کرد که تا 28 مرداد سال 1332 به فعاليت های خود ادامه داد و بعد از کودتا، به مدت يک سال هم مخفی بود.
وی گفت که با همکاری فردی به نام طغرل افشار مجله "پيک سينما" را منتشر می کرد و با تشکيل يک باشگاه سينمايی و نمايش فيلم های سانسور نشده، از روابط عمومی دربار و خانواده سلطنتی برای تماشای آنها دعوت به عمل می آورد.
سيامک پورزند اين تشکيلات را ايجاد کننده نوعی موقعيت برای حکومت و جلب توجه جوانان قلمداد کرد.
وی در مورد ادامه فعاليت های مطبوعاتی خود، به کار در نشرياتی مانند "تهران مصور"، "سپيد و سياه"، و "آتش" اشاره کرد و گفت که بعدها در پايه گذاری نشريه "اطلاعات بانوان"، به عنوان اولين نشريه خاص زنان در ايران، مشارکت داشت.
به گزارش ايسنا، آقای پورزند همچنين به شرکت در تاسيس "انجمن دوشيزگان و بانوان" در سال 1335 اشاره کرد و گفت که در اين انجمن، جشن هايی با حضور خوانندگان و بازيگران برگزار می شد.
آقای پور زند تصريح کرد که طی بازداشت هشت ماهه اش در زندان، مسايل خلاف واقع در مورد او منتشر شده است و به گزارش ايسنا، گفت که "بيشتر فعاليت هايش در مجلات مختلف و بخش های سينمايی، جهت جلب افراد به سينمای هاليوود و فيلم های آمريکايی بوده که هدفش در اين زمينه، ترويج فرهنگ غرب بوده است."
فعاليت بعد از انقلاب
خبرگزاری ايسنا در مورد فعاليت های آقای پورزند در دوره بعد از انقلاب، از قول وی نقل می کند که مطرح کردن دگر انديشان، نويسندگان، شاعران و ترويج فرهنگ غرب از فعاليت های وی پس از انقلاب بوده و به گفته وی، "می توان گفت يک نوع حرکت ضد انقلابی انجام می شد و اين هدف طبيعتا از خارج تقويت می شد."
دبير دريا بيگی (چپ) وکيل پورزند در کنار موکل خود در جلسه حضور داشت
سيامک پورزند در مورد کسانی که در دوره بعد از انقلاب در نشريات با وی همکاری می کردند، گفت که نمی توان اسامی را به طور مفصل نام برد اما افزود که نشرياتی که مطالب وی را منتشر می کردند بيشتر جنبه دگرانديشی داشتند و همچنين به "روزنامه های زنجيره ای" اشاره کرد که "شروع کنندگان آن شمس الواعظين در روزنامه جامعه بود."
سيامک پورزند اظهار داشت که وی مبتکر برنامه انتخاب دختر شايسته بود که هر سال در خارج از کشور برگزار می شود.
اعتراض به حکم؟
در جلسه خبرنگاران با سيامک پورزند، از دبير دريا بيگی، وکيل مدافع وی، سوال شد که آيا با توجه به تاييد حکم آقای پورزند، به حکم صادره اعتراض خواهد کرد؟
آقای دريا بيگی اظهار داشت که از آنجا که وی وکيل تسخيری است، اعتراض به حکم بايد توسط موکل وی تسليم شود و افزود که "با توجه به اقارير وی، متاسفانه به نظر نمی رسد اين کار تاثير چندانی داشته باشد. من کماکان منتظر پيگيری درخواست عفو وی هستم."
وکيل آقای پورزند در مورد پيگيری پرونده در کميسيون اصل نود مجلس گفت که اين کميسيون از وی برای ادای توضيحات دعوت کرده و پيگير پرونده بوده است.
آقای پورزند نيز گفت که از زمان بازداشت هرگز با وی برخورد خشونت آميز نشده و افزود که "در تمام دوران بازجويی، لازم نبوده که شکنجه شوم يا مورد بی حرمتی قرار گيرم."
آقای پورزند اضافه کرد که "من با رضا پهلوی و دخترش ارتباط داشتم و اساس اين ارتباط، فعاليت های فرهنگی برای مطرح کردن چهره های دگرانديش بود."
وی گفت که "ما در مطبوعات فضايی به وجود می آورديم که نشان دهيم فضا در حال تغيير است. من مطالبی را از روزنامه های زنجيره ای برای راديوهای بيگانه می خواندم. اساس کار مبنی بر براندازی نبود. اما کار های ما در حاشيه همين موضوع بود."
کودتای 1358
آقای پورزند در اين جلسه مصاحبه به کودتايی که در سال 1358 برنامه ريزی شده بود اشاره کرد و گفت که در آن زمان، جلساتی با شرکت فعالان اطلاعاتی و امنيتی دوران پهلوی تشکيل می شد و در خارج هم، منوچهر گنجی در سازمانی با نام درفش کاويانی فعاليت خود را آغاز کرده بود.
وی گفت که در سال های 1358 تا 1360، از طريق تلفن، اخبار روزنامه ها را برای راديوهای بيگانه می خوانده و با کمک يکی از دوستانش به نام بهار، جزواتی را که حاوی مطالب و گفته های شاه بود، منتشر و با بهره گيری از نکات انتقادی برخی نشريات سال 1358 مانند "تهران مصور" و "اميد ايران"، به نظام جمهوری اسلامی حمله می کرده است.
اما وی گفت که در جريان برنامه کودتای آقای بهار نبوده است.
فعاليت های مهرانگيز کار
سيامک پورزند در مورد فعاليت های مهر انگيز کار، همسرش، تاکيد کرد که فعاليت های وی واضح و مشخص بوده و ضمن نوشتن مقالات، باخبرنگاران خارجی ارتباط داشته است.
سيامک پورزند با اشاره به يکی از کتاب های تاليفی خانم کار با عنوان "خشونت عليه زنان" که حاوی تحقيقی حقوقی و اجتماعی در باره رفتار خشونت آميز با زنان در ايران است، گفته است که کتاب آخر مهر انگيز کار، خشونت نام دارد.
به گفته ايسنا، آقای پورزند در مورد همسرش گفته است که وی "با دستگاه فرح و اشرف ارتباط داشت و مطالب وی در مورد حجاب کاملا مشخص و عليه آن بود."
واقعه طبس
در اين جلسه اعتراف مطبوعاتی، سيامک پورزند به واقعه طبس و اقدام نافرجام آمريکا در نجات گروگان های آمريکايی در تهران نيز اشاره کرد.
وی اظهار داشت که به وی گفته شده بود که قرار است در ايران اغتشاشاتی پيش آيد، و قرار است گروگان ها، که در زير زمين سفارت هستند، به يک کليسا در نزديکی سفارت منتقل و از آنجا آزاد شوند.
پورزند اضافه کرد که برای تهيه گزارش به محل کليسا رفته بود اما بعدا به او اطلاع دادند که موضوع منتفی است و بعد از آن متوجه قضيه هلی کوپتر ها در طبس شد.
وی گفت که نمی خواهد نقش خود را در اين واقعه منکر شود اما اصل موضوع را نمی دانسته است.
احضار نويسندگان
آقای پورزند در مورد اينکه آيا احضار برخی نويسندگان و فعالان فرهنگی به اداره اماکن نيروی انتظامی در اين اواخر از سوی وی بوده است يا اين که در مرحله تحقيقات اسامی آنان مطرح شده بود، گفت که "تمامی افرادی که چندی پيش به اداره اماکن احضار شدند از سوی نيروی انتظامی نبوده بلکه به دستور قاضی بوده است و همچنين اسامی عنوان شده از جانب شخص من بوده که در پرونده درج کرده بوديم."
به گفته ايسنا، سيامک پورزند به فعاليت های اخير خود در جزيره کيش هم اشاره کرد و گفت که اين برنامه های از خارج از کشور هدايت می شده و طی آن از هنرمندان قديمی تجليل به عمل می آمده است.
هدف از اجرای اين برنامه نيز "مطرح کردن چهره های قبل از انقلاب و چهره های دگر انديش معاصر بود."
خبرنگار واحد مرکزی خبر از آقای پورزند سوال کرد که آيا اذعان دارد که در جريان فعاليت های خود، بسياری از جوانان را به فساد کشانده است؟
وی گفته است که "شرايطی طی آن چند سال به وجود آمد و رسانه های خارجی همه دست به دست هم دادند و موثر بودند."
در مورد دو سفر سيامک پورزند به خارج هم، از قول وی نقل شده که "هزينه های فعاليت هايش با اين سفرها نيز توسط دلالان ارز پرداخت می شد."
ابراز ندامت
آقای پورزند در پاسخ به سوال خبرنگار صدا و سيما در باره اين که آيا ابراز ندامت و پشيمانی می کند، گفت که "با تمام وجود اظهار پشيمانی می کنم، نمی دانم تا چه اندازه ممکن است و جرات می کنم و حق دارم که تقاضای عفو کنم و مورد کرامت قرار بگيرم."
وی همچنين ادامه داد که "درخواست دارم که اجازه دهند به جبران فعاليت های گذشته ام بپردازم زيرا از آنها احساس انزجار و تنفر دارم."
آقای پورزند در اين جلسه بسيار متاثر بود و می گريست اما گفت که "بسياری از افرادی که در آن زمان در مطبوعات و صدا و سيما بودند از عناصر وابسته به سلطنت و حقوق بگير ساواک بودند و من اينها را با دليل و مدرک ثابت می کنم."
وی گفت که اگر گناهکار نبود زندانی نمی شد.
آقای پورزند در اين جلسه گفت که از نظر پزشک، دارو، غذا و استراحت مشکلی ندارد و در مجموعه ای زير نظر سازمان زندان ها زندانی است.
رضايت از محاکمه
وی با ابراز رضايت از محاکمه خود گفت که "در همين دادگاه - شعبه 1610 دادگاه عمومی تهران - به صورت خوبی محاکمه شدم."
وکيل مدافع آقای پورزند هم گفت که موکل وی خود درخواست چنين مصاحبه ای را داشت "زيرا ديد که برخی از رسانه های خارجی و برخی در داخل، از زندانی شدن وی بهره جويی کرده و مطالب خلاف واقعی را عنوان می کنند."
اين جلسه با شرکت برخی مسوولين، مدير کل روابط عمومی دادگستری تهران، مدير کل روابط عمومی قوه قضاييه و تصوير برداران قوه قضاييه و صدا و سيمای جمهوری اسلامی برگزار شد.
قاضی صابری، مسوول رسيدگی به پرونده، گفت که احضار افراد مختلف به اداره اماکن به دستور وی و در ارتباط با پرونده اتهامی ديگر پورزند صورت گرفته که هنوز مفتوح است.
ايسنا می نويسد که پورزند هنگام ورود به جلسه ظاهر جسمانی مناسبی داشت اما در آخر جلسه بسيار متاثر به نظر می رسيد.