گامی که شورای عالی امنيت ملی در ايران برداشته و هرگونه سخن از بيانيه آيت الله طاهری را منع کرده، حاکی از آن است که رهبری ايران از محتوای تند استعفا نامه آيت الله طاهری و تاثير آن در جامعه تکان خورده است.
سخنان آيت الله طاهری که از روحانيون اصلاح طلب به شمار می رود، بی شباهت به نامه های آيت الله حسينعلی منتظری نيست که پيش از درگذشت آيت الله خمينی نوشته بود.
آن نامه ها در آن سال ها، طرفداران انقلاب را تکان داد و سرانجام رهبران کنونی ايران، آيت الله خمينی را بر آن داشتند تا او را از قائم مقامی خود برکنار کند.
متهم ساختن روحانيون حاکم به فساد، دورويی و سرکوب مردم گوشه ای از سخنان اين روحانی اصفهانی است که به گفته خود، حدود سی سال پيش از سوی آيت الله خمينی به نمايندگی او در اصفهان منصوب شد
نامه های آيت الله منتظری که بی شباهت به سخنان آيت الله طاهری نبود، در روزنامه های ايران آن روز منتشر نشد بلکه زمانی مردم از محتوای آنها آگاهی يافتند که در رسانه های بيرون از کشور به آنها اشاره شد و يا در رنج نامه احمد خمينی و خاطرات سياسی وزير اطلاعات وقت، محمد محمدی ری شهری، همراه با نقد و نکوهش به دست مردم رسيد.
اما استعفا نامه آيت الله طاهری که خطاب به ملت ايران نوشته شده، در روزنامه اصلاح طلب نوروز به چاپ رسيد که در کنار آن حمايت شماری از نمايندگان مجلس هم ديده می شد.
متهم ساختن روحانيون حاکم به فساد، دورويی و سرکوب مردم گوشه ای از سخنان اين روحانی اصفهانی است که به گفته خود، حدود سی سال پيش از سوی آيت الله خمينی به نمايندگی او در اصفهان منصوب شد.
آيت الله طاهری در آغاز انقلاب، خود از روحانيون راديکال به شمار می رفت و اکنون همانند بسياری ديگر به جرگه اصلاح طلبان پيوسته و از معدود روحانيون برجسته کشور است که به طور علنی از محمد خاتمی و اقدامات او برای قانونی ساختن روش و رفتار جمهوری اسلامی و کوتاه کردن دست نهادهای نامنتخب حمايت می کرده است.
آيت الله طاهری همچنين محافظه کاران حاکم را به غارت ثروت های مردم و حتی فاشيسم متهم کرده و افزوده است که آنها نه برای کشور دلسوزی دارند و نه برای اسلام بلکه خواهان ادامه شيوه های حکومتی غيرقانونی خويشند.
در واقع، سخنان آيت الله طاهری، به اصلاح طلبان که در ماه های گذشته در موضعی دفاعی بوده اند و در هفته های اخير بيشتر از سوی محافظه کاران آماج اتهامات گوناگون شده اند، اين قوت قلب را داده که بار ديگر قدرت محافظه کاران را به چالش بگيرند.
ورود آيت الله طاهری به اين بحث، می تواند حوزه های علميه را نيز تحت تاثير قرار دهد و اين، خبر خوشی برای محافظه کاران نيست، زيرا در حوزه های علميه هم به ويژه در رده های ميانی روحانيون، اصلاح طلبان از نفوذ فراوانی برخوردارند
محافظه کاران گويی در پی آنند که تا قبل از رسيدن انتخابات رياست جمهوری آينده که هنوز سه سال ديگر به برگزاری آن باقی مانده، صحنه را از اصلاح طلبان به ويژه جناح راديکال آن خالی کنند و خود را در وضعی قرار دهند که رقيبی جدی پيش رو نداشته باشند.
بدنه اصلی اصلاح طلبان به رهبری رييس جمهور خاتمی، با مدارا گام برمی دارد اما جناح اصلاح طلب راديکال به ويژه دانشجويان از اين شيوه رفتار ناراضی هستند و نسبت به آقای خاتمی موضعی انتقادی در پيش گرفته اند.
يکی از سخنگويان اصلی اين جناح، عباس عبدی، گفته است بهتر است که آقای خاتمی يا محافظه کاران را به مبارزه بطلبد و يا از مقام خود کناره گيری کند.
ورود آيت الله طاهری به اين بحث، می تواند حوزه های علميه را نيز تحت تاثير قرار دهد و اين، خبر خوشی برای محافظه کاران نيست، زيرا در حوزه های علميه هم به ويژه در رده های ميانی روحانيون، اصلاح طلبان از نفوذ فراوانی برخوردارند.
اين روحانيون جوان که با جهان امروز سر و کار دارند، به صورت روزافزونی زبانی را به کار می گيرند که بيشتر خواهان برپايی جامعه ای مدنی است و نه تحکيم ولايت فقيه آنگونه که محافظه کاران می خواهند.
در مجموع، محافظه کاران چه در حوزه ها و چه در ميان نهادهای حاکميت، هنوز در وضعی هستند که بتوانند با سرکوب رقيب، حرف خود را در کوتاه مدت به کرسی بنشانند اما اگر راه سرکوب را در پيش گيرند، ادعای آنها در داشتن مشروعيت، سست تر خواهد شد و بحث غير دينی شدن حکومت، قوت خواهد گرفت.
