در جامعه ايرانی امکانات زنان برای بيان نظراتشان چندان گسترده نيست
آلفرد هرميدا - بخش انترنت بی بی سی
دسترسی به اينترنت راهی را در برابر زنان ايرانی گشوده است تا آزادانه در مورد موضوعات "ممنوعه"، مانند روابط جنسی و دوست پسر، گفتگو کنند.
در خلال چندماه اخير، بر تعداد صفحات اينترنتی فارسی به سرعت افزوده شده است.
زنان ايرانی با استفاده از صفحات اينترنت می توانند نظرات خود را آزادانه بيان کنند
ايجاد اين صفحات امکان آن را می دهد تا بتوان به درون جامعه ای بسته، نگاهی انداخت.
صفحات اينترنتی - وبلاگ يا به طور خلاصه، بلاگ - مجله های اينترنتی است که يادداشت نويسان اينترنتی از آن ها برای آگاه ساختن سايرين از تغيير و تحول در شرايط عشقی، شغلی و زندگی خود استفاده می کنند.
يکی از نخستين زنان ايرانی که صفحه اينترنتی خود را به کار انداخته می گويد: "با استفاده از اينترنت می توانم آزادانه تر از هر وسيله ديگری در مورد موضوعات ممنوعه صحبت کنم."
زندگی زير زمينی
رشد ميزان استفاده از صفحات اينترنتی در ايران ناشی از افزايش کاربرد اينترنت در خاورميانه است.
در سال 2001، تعداد کاربران اينترنت درايران از حدود 400 هزار نفر فرا تر نمی رفت.
اما منابع رسمی پيش بينی می کنند که در خلال سه يا چهار سال آينده، اين رقم به بيش از 15 ميليون نفر برسد.
بر خلاف انتظار، اينترنت در ايران سانسور نمی شود.
به اين ترتيب، ايرانيان امکان آن را يافته اند تا از صفحات اينترنتی برای ابراز نظر در باره مسايلی که قابل طرح در مجامع نيست استفاده کنند.
مسايل اجتماعی و زندگی زيرزمينی جوانان ايرانی است که در صفحات اينترنتی مورد توجه قرار می گيرد
حسين درخشان
روزنامه نگار ايرانی
تعجب آور اين است که تنها معدودی از اين صفحات به مسايل سياسی اختصاص دارد.
حسين درخشان، روزنامه نگار ايرانی مقيم کانادا، اين وضعيت را طبيعی می داند.
وی می گويد: "مسايل اجتماعی و زندگی زيرزمينی جوانان ايرانی است که در صفحات اينترنتی مورد توجه قرار می گيرد."
به گفته آقای درخشان، "دوست دختر و دوست پسر، موسيقی و فيلم های مورد علاقه جوانان بيشتر مورد گفتگوست."
شايد برای غربيان، روی آوردن جوانان به اينترنت برای گفتگو در باره اين موضوع ها تعجب آور باشد.
اما ايران يک جامعه سنتی است و يک دولت اسلامی بر آن حکومت می کند.
آزادی بيان
سال گذشته، حسين يکی از اولين صفحات اينترنتی فارسی را ايجاد کرد.
وی در مصاحبه با بی بی سی گفت: "صفحه اينترنتی وسيله خوبی برای شناختن وقايع در ايران است."
حسين اين وسيله را بخصوص برای آشنايی با ديدگاه ها و مشکلات جوانان مفيد می داند.
در ايران به سرعت بر تعداد کاربران اينترنت افزوده می شود
در واقع، علاقه ايرانيان به ساختن صفحات اينترنتی چنان شديد بود که حسين تصميم گرفت جزوه کوچکی را حاوی شيوه ساده ايجاد اين صفحات بنويسد.
با گذشت هفت ماه از آن زمان، بيش از 1200 صفحه اينترنتی فارسی ايجاد شده است که بسياری از آنها را زنان نوشته اند.
به گفته آقای درخشان "برای اولين بار در تاريخ معاصر ايران، زنان امکان آن را يافته اند تا نظرات خود را به صراحت ابراز دارند ولو اينکه اسم واقعی خود را به کار نبرند."
وی معتقد است که زنان ايرانی "شهامت آن را يافته اند تا در باره خود و نگرش خود نسبت به جهان سخن بگويند."
صدای زن
برای يکی از زنان دارای صفحه اينترنتی، که نمی خواهد نام خود را افشا کند، اين صفحه فرصت ابراز نظر عمومی را به وی داده است.
اين زن ايرانی می گويد: "به دليل فرهنگ شرقی، زنان ايرانی نمی توانند نظر خود را به صراحت ابراز کنند و با موضوعات ممنوعه متعددی مانند روابط جنسی و حق انتخاب شريک جنسی مواجه هستند."
حالا من فرصت آن را يافته ام تا در باره اين موضوعات صحبت کنم و به مبادله تجارب خود بپردازم
زن ايرانی دارای صفحه اينترنتی
به گفته اين زن، "حالا من فرصت آن را يافته ام تا در باره اين موضوعات صحبت کنم و به مبادله تجارب خود بپردازم."
وی می گويد واکنش نسبت به صفحه اينترنتی وی بسيار مثبت بوده است.
وی می افزايد "من پيام های الکترونيکی متعددی از مردانی دريافت می کنم که می گويند با خواندن نظرات من، ديدگاهشان نسبت به زنان در ايران تغيير يافته است."
اين زن از واکنش های منفی هم سخن می گويد که او را به خدشه دار کردن حيثيت زن ايرانی متهم کرده اند.
برخی از افراد هم به او توهين هم کرده اند.
اما وی می گويد "در مقايسه با پاسخ های مثبت، واکنش های منفی بسيار کم بوده است."
